Σφυρί ή… σφυρίχτρα; (video DemocracyNOW!)

Posted on 22 Απριλίου, 2013 1:38 μμ από

17


Σφυρί – δίκης ;;

ή Σφυρί-χτρα – αποκαλύψεων ;;

whistleblower

Σύμφωνα με τη wikipedia,

WikiLeaks καλείται ένας διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμόςΜΜΕ ο οποίος δημοσιεύει έγγραφα από ανώνυμες πηγές και διαρροές, που υπό άλλες συνθήκες δεν θα έβλεπαν το φως της δημοσιότητας.

Τον ιστότοπο του οργανισμού, ο οποίος και ξεκίνησε τη λειτουργία του το 2006, διαχειρίζεται η «The Sunshine Press».[1] Μέσα στον πρώτο χρόνο της λειτουργίας του, ο ιστότοπος ανακοίνωσε πως η βάση δεδομένων του συμπεριλάμβανε πλέον περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια έγγραφα.[2]

Ο οργανισμός αυτοπεριγράφεται ως «πνευματικό παιδί» Κινέζων αντιφρονούντων, καθώς και δημοσιογράφων, μαθηματικών και νεοσύστατων εταιρειών τεχνολογίας από τις Η.Π.Α., την Ταϊβάν, την Ευρώπη, την Αυστραλία και τη Νότια Αφρική.[1]

Δημοσιεύματα εφημερίδων και το περιοδικό «The New Yorker» (7 Ιουνίου 2010) παρουσιάζουν ως ιδρυτή του οργανισμού τον Τζούλιαν Ασάντζ (Julian Assange), έναν Αυστραλό δημοσιογράφο και ακτιβιστή του Διαδικτύου.[3]

Ο Τζούλιαν Ασάντζ είναι (σύμφωνα με το λήμμα στη wikipedia)

μέλος του 9μελούς συμβουλίου του Wikileaks, σύντομα γίνεται ένας από τους κύριους εκπροσώπους του στον Τύπο. Ενώ οι εφημερίδες τον περιγράφουν ως «διευθυντή» ή «ιδρυτή» του Wikileaks, ο ίδιος δεν αποκαλεί έτσι τον εαυτό του,[12] αλλά λειτουργεί ως αρχισυντάκτης του,[13] ενώ έχει δηλώσει ότι έχει την τελική απόφαση στη διαδικασία της εξέτασης των εγγράφων που υποβάλλονται στο site.[14]

Όπως και όλοι οι άλλοι που εργάζονται για το site, είναι εθελοντής, άνευ πληρωμής.

O Julian Assange.

Το Wikileaks και ο Ασάντζ έχουν βραβευτεί για διάφορες δημοσιεύσεις:

  • Το WikiLeaks έχει κερδίσει ένα σύνολο βραβείων, ανάμεσα στα οποία το Βραβείο Νέου Μέσου (New Media Award) του έγκριτου οικονομικού περιοδικού «The Economist» για το έτος 2008.[4]
  • Toν Ιούνιο του 2009, το WikiLeaks και ο Τζούλιαν Ασάντζ βραβεύτηκαν από τη Διεθνή Αμνηστία με το UK Media Award (στην κατηγορία «Νέο Μέσο») για τη δημοσίευση το 2008 του κειμένου «Κένυα: Η Κραυγή του Αίματος – Εξώδικες δολοφονίες και εξαφανίσεις » («Kenya: The Cry of Blood – Extra Judicial Killings and Disappearances»), μια έρευνα της Εθνικής Επιτροπής της Κένυας για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (Kenya National Commission on Human Rights).[5]
  • Το Μάιο του 2010, η «New York Daily News» κατέταξε το WikiLeaks πρώτο στη λίστα των «ιστοσελίδων που θα μπορούσαν να αλλάξουν εντελώς την ειδησεογραφία».[6]
  • Το 2010 υπήρξε ανάμεσα στους υποψήφιους για το πρόσωπο της χρονιάς του περιοδικού Time για το 2010. Στην διαδικτυακή ψηφοφορία του κοινού μάλιστα κατέλαβε την πρώτη θέση με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, τον Τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν.[21] Η επιλογή από το περιοδικού όμως ήταν ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζάκερμπεργκ, ο οποίος στη ψηφοφορία είχε έρθει 10ος. Το αποτέλεσμα ενόχλησε πολύ τους αναγνώστες του περιοδικού που με μαζικά μηνύματα στην ιστοσελίδα του εξέφρασαν την αντίθεσή τους, ενώ ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Ρίτσαρντ Στένγκελ, αμυνόμενος για την απόφαση του περιοδικού, εξέφρασε την άποψη πως «σε λίγα χρόνια από σήμερα, ο ιδρυτής του WikiLeaks δεν θα είναι παρά μια υποσημείωση στην Ιστορία».[22]
  • To 2011 του απονεμήθηκε το Μετάλλιο Ειρήνης του Σίδνεϊ και το Δημοσιογραφικό βραβείο Μάρθα Γκέλχορν.

Είναι πολύ ενδιαφέροντα και όσα αναφέρονται σχετικά με τις διώξεις/προφυλακίσεις κατά του Ασάντζ (από το 2010 και με διάφορες καταγγελίες), καθώς από τα προβλήματα με το αυστραλιανό διαβατήριο κατέληξε σύντομα σε δίκη (για βιασμό) στη Σουηδία και κατόπιν βρέθηκε στη Βρετανία, αλλά – υπό τον φόβο της έκδοσής του στις ΗΠΑ – ζήτησε πολιτικό άσυλο στην πρεσβεία του Ισημερινού (στο Λονδίνο).

Υπάρχει μια περίπτωση να κατέβει υποψήφιος σε περιφέρεια της Αυστραλίας, γιατί ίσως έχοντας βουλευτική ιδιότητα, μπορέσει να φύγει από το Λονδίνο, χωρίς να εκδοθεί στις ΗΠΑ.

Γιατί μας αφορά;

Μας αφορά, καθώς μια από τις πιο σημαντικές αποκαλύψεις στο Wikileaks, ήταν και το βίντεο «Collateral Murder» (Παράπλευρη Δολοφονία), το οποίο είχε εικόνες από μια επίθεση αμερικανικού ελικοπτέρου κατά αμάχων στο Ιράκ, to 2007. Στην επίθεση αυτή είχαν σκοτωθεί και δύο άνθρωποι που εργάζονταν για το Ρόιτερς και ενώ το πρακτορείο ζητούσε για πολύ καιρό από τον αμερικανικό στρατό, τα σχετικά στοιχεία για το συμβάν, δεν κατάφερνε να τα αποκτήσει. Με τη δημοσιοποίηση στο wikileaks το 2010, έφτασε και η αλήθεια στην επιφάνεια. BM_democracynow_4

Στο βίντεο αυτό, ήταν συγκλονιστικός ο τρόπος με τον οποίο «αντιδρούσαν» οι αμερικανοί στρατιώτες κατά τη διάρκεια της επίθεσης αλλά και η απάθειά τους (τη λες και σκατοψυχιά) όταν έμαθαν ότι ανάμεσα στα θύματα υπήρχαν και παιδιά.

Τόσο συγκλονιστικός που ένας άλλος στρατιώτης, ο Μπράντλεϋ Μάννινγκ αποφάσισε ότι αυτό το απόρρητο βίντεο πρέπει να το δει η κοινή γνώμη, για να καταλάβει, όπως δήλωσε, το πραγματικό κόστος ενός πολέμου και ίσως να ξεκινήσει μια δημόσια συζήτηση για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και τις ενέργειες του Στρατού.

Ο Μπράντλεϋ Μάννινγκ φυλακίστηκε με την κατηγορία «συνεργασίας με τον εχθρό» αντιμετωπίζοντας ισόβια κάθειρξη και για πάνω από 1000 ημέρες δεν είχε ακουστεί η άποψή του. (δείτε την ανάρτηση ή έστω το βίντεο από το DemocracyNow! από το στρατιωτικό δικαστήριο).

 

 Οι αποκαλύψεις συνεχίστηκαν:

Τον Ιούλιο του ίδιου έτους, το WikiLeaks δημοσίευσε το «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Αφγανιστάν» («Afghan War Diary»), μια συλλογή περισσότερων από 76.900 έγραφα σχετικά με τον Πόλεμο στο Αφγανιστάν τα οποία μέχρι τότε δεν ήταν διαθέσιμα στο ευρύ κοινό.[7] Τον Οκτώβριο η ομάδα δημοσίευσε ένα πακέτο περίπου 400.000 εγγράφων υπό τον τίτλο «Ημερολόγιο του Πολέμου στο Ιράκ» («Iraq War Logs») σε συντονισμό με μεγάλους κερδοσκοπικούς οργανισμούς ΜΜΕ. Λίγες εβδομάδες αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου, το WikiLeaks ξεκίνησε να δίνει στην δημοσιότητα 251.287 διπλωματικά έγγραφα[8], με την Αμερικανική Κυβέρνηση να κάνει λόγο για «επίθεση κατά της διεθνούς κοινότητας».[9]

BM_democracynow

Αν δεν έχετε πειστεί ακόμα, ότι αυτό το θέμα μας αφορά, κι ας είμαστε στην Ελλάδα (των μνημονίων), δείτε και το παρακάτω βίντεο από το DemocracyNow! (Ευχαριστούμε τον Michael Earthman, που μετέφρασε και υποτίτλισε το βίντεο!)

Η Έιμυ Γκούντμαν παίρνει συνέντευξη από μια Ισλανδή βουλευτή, την Birgitta Jonsdottir, που έχει μπει στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών των ΗΠΑ, επειδή σχετίζεται με το Wikileaks και έχει φτάσει στο σημείο να παρακολουθείται «διαδικτυακά».

Είναι πολύ λογικά και ενδιαφέροντα αυτά που λέει για την υπόθεση του Wikileaks γενικά και του Bradley Manning και άλλων, ειδικά…

Spread-the-Leaks Link: http://wp.me/p1pa1c-iIz

koula, the trell…

Η προσπάθεια για συγκάλυψη εκγλημάτων και σκανδάλων υπήρχε και υπάρχει και θα υπάρχει σε όλον τον κόσμο, δε νομίζω ότι ποτέ θα εκλείψει αυτό. Απλά συνεχώς θα κατασκευάζονται (διαδικτυακά) εργαλεία (ή και νομοσχέδια) που κατασκευάζονται για τη λογοκρισία και τον έλεγχο της πληροφορίας ενώ παρουσιάζονται ως χρήσιμα για την «ασφάλεια/προστασία μας στο διαδίκτυο».

Είναι στο χέρι μας, αν θα αφήσουμε το σφυρί να σπάσει την σφυρίχτρα, γιατί όσο πιο ενημερωμένοι είμαστε, τόσο το δυσκολότερο για εκείνους.

ΥΓ Σχετικά θέματα (ACTA-SOPA/PIPA, CAS, Aaron Swartz, Bradley Manning κ.α.) θα βρείτε στη σελίδα του Παραλληλογράφου «Τεχνολογία και Διαδίκτυο».