Η Candy candy σε νέες περιπέτειες και νααα το κλάμα!

Posted on 12 Μαρτίου, 2013 1:43 πμ από

35


Το κείμενο γράφτηκε και στάλθηκε από τον/την  Η.Χ.

Μέρος Α: Μουσική Πολιτισμική Κληρονομιά

Όπου η Candy candy αντιστοιχεί σε ονομασία προέλευσης, το copyright της οποίας κατέχουν κράτος, μπάτσοι, δικαστές, δημοσιογράφοι, φιλελεύθεροι μαϊντανοί, φασίστες (τώρα τελευταία) και λοιποί νομοταγείς φιλήσυχοι δανειολήπτες κάτοικοι. Γιατί πώς αλλιώς να περιγράψεις αυτό το εμφανώς ταξικά και κοινωνικά ετερόκλητο πλήθος το οποίο όμως όλως παραδόξως «σφίγγει τη γροθιά» του και προτάσσει τα στήθη του ενάντια σε κάθε έναν «πονηρό» που «εποφθαλμιά» το έθνος μας, τας παραδόσεις και έθιμα όπως επίσης και τας μακράς κληρονομημένα πολιτισμικά μας στοιχεία και ρίχνει ποταμούς δακρύων όταν τα μνημεία του πολιτισμού μας καταπατούνται από βλάσφημους;

9 Ιανουαρίου 2013                                                                                                          

Το πανελλήνιο «συγκλονισμένο» παρακολουθεί  αγκυροβολημένο στους τηλεοπτικούς του δέκτες μερικούς «βλάσφημους» αναρχικούς να προσβάλλουν αρχιτεκτονικά μνημεία επανακαταλαμβάνοντάς τα, αψηφώντας τις προσταγές της «ευνομούμενης» πολιτείας η οποία ευτυχώς έσπευσε να επιβάλλει την τάξη. Μα τι θέλαν επιτέλους από τη ζωή μας αυτοί οι άπλυτοι; Ακόμα να καταλάβουν ότι η punk δεν είναι μουσική και ότι αυτά τα τεντυμπόϊκα graffiti δεν αποτελούν καλλιτεχνική έκφραση;

Η «ευνομούμενη» πολιτεία όμως, πιστή στο καθήκον της για την εξασφάλιση της ασφάλειάς μας και την προστασία της κληρονομιά μας, μας επιφύλαξε και άλλη έκπληξη: το μεσημέρι της ίδιας μέρας,  και σύμφωνα με τις εντολές του αρχιστράτηγου Νίκου Δένδια, τα όργανα της τάξεως γνωστά για τις καλλιτεχνικές τους ανησυχίες και τη φιλόμουση κουλτούρα τους καθώς και για τις διατριβές που έχουν κάνει στα διάφορα κολάδικα όπου και πουλάνε προστασία προς συμπλήρωση του βασικού ημερομίσθιου, εκκένωσαν μία άλλη «βίλα» από τις «βλάσφημες» παρουσίες αναρχικών: αυτήν της αείμνηστης αοιδού Μαρία Κάλλας. Τι και αν το οίκημα δεν ήταν βίλα αλλά πολυκατοικία, τι και αν δεν ήταν καν σπίτι της Κάλλας αλλά διαμέρισμα προσωρινής φιλοξενίας της, δεν έχει καμία σημασία! Αρκεί που πάτησαν οι παντόφλες της αοιδού την άγια αυτή πέτρα με την οποία χτίστηκε το οίκημα, για να μείνει ανεξίτηλη η μουσική πολιτισμική κληρονομιά μας. Στα πλαίσια αυτού του γεγονότος το κτίριο παρέμεινε εγκαταλελειμμένο επί μερικές δεκαετίες, ακριβώς για να μην υπάρξουν επεμβάσεις και μολύνουν το καθάριο άγγιγμα της μουσικής πολιτισμικής μας κληρονομιάς. Τα παραπάνω επιβεβαίωσαν με τις δηλώσεις και τις αναλύσεις τους, κρατικά στελέχη, φασίστες, δημοσιογράφοι, φιλελεύθεροι:

«Η Ελληνική Αστυνομία απέδωσε σήμερα στην ελληνική κοινωνία τη βίλα της αείμνηστης Μαρίας Κάλλας. Τα όσα βρέθηκαν στο εσωτερικό της (όπως μπουκάλια, αντιασφυξιογόνες μάσκες, κράνη, κοντάρια, πυροσβεστήρες κ.ά.) αποδεικνύουν ότι η βίλα Κάλλας είχε μετατραπεί σε εργαστήριο προπαρασκευής εγκληματικών πράξεων. Συνιστούσε μία διαρκή προσβολή στη μνήμη της Μαρίας Κάλλας, όπως και μία διαρκή πρόκληση εις βάρος του ελληνικού πολιτιστικού προτύπου. Ο χώρος αυτός δεν μπορούσε να παραμείνει χώρος ανομίας», τάδε έφη Νίκος Δένδιας, υπουργός δημόσιας τάξεως εν έτη 2013.

Μετά από τα παραπάνω γεγονότα επιστρέψαμε στην κανονικότητά μας και οι περιττοί στον Καιάδα τους.

 

5 Μαρτίου 2013

Το υπουργείο παιδείας ανακοινώνει μέσα από την επίσημη ιστοσελίδα του το σχέδιο Αθηνά (σχέδιο αναδιαμόρφωσης του χωροταξικού χάρτη των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας). Σύμφωνα με το σχέδιο, το τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου βάζει λουκέτο…. Μετά λοιπόν τον προγραμματισμό για το κλείσιμο των μουσικών σχολείων, και πάντα στα πλαίσια του σεβασμού, της συνέχισης και της ενίσχυσης της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, το κράτος κάνει την πολιτική επιλογή του κλεισίματος του μοναδικού μουσικού τμήματος που μελετά την παραδοσιακή και λαϊκή μουσική!

Δε θα αναφερθώ στο προσωπικό που στελεχώνει το τμήμα, ούτε στις διακρίσεις, στις δημοσιεύσεις και στο πόσο αναγνωρισμένοι είναι οι καθηγητές του ως μουσικοί. Αυτό υποθέτω είναι δουλειά των δημοσίων σχέσεων του ΤΕΙ και στην τελική όποιος δεν γνωρίζει ποιοι είναι ο Δημήτρης Μυστακίδης ή ο Μπάμπης Παπαδόπουλος αλλά γνωρίζει την Πάολα και το Νίκο Βέρτη, είναι δικό του πρόβλημα και «πρόκληση» στην οποία καλείται να ανταποκριθεί. Μπορώ όμως να αναφερθώ στο Αρχείο Ελληνικής Μουσικής του Τμήματος Λαϊκής & Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου το οποίο περιλαμβάνει ψηφιακά και αναλογικά τεκμήρια ήχου, εικόνας αλλά και οπτικοακουστικά. Θα μπορούσα επίσης να αναφερθώ στις εκδηλώσεις και στα μουσικά φεστιβάλ που διοργανώνονται στην πόλη της Άρτας από τους φοιτητές τους τμήματος, δίνοντας έτσι έναν άλλο αέρα στην πόλη. Ή στις μελέτες που έχουν εκπονήσει οι φοιτητές του τμήματος για την ιστορία, την αρμονία, τις επιρροές, την ανάπτυξη μουσικών ειδών και ρευμάτων, των κοινωνιολογικών τους χαρακτηριστικών, των μουσικών τους ιδιαιτεροτήτων όπως επίσης και στις προσπάθειες που καταβάλλονται για διατήρηση, συντήρηση και περαιτέρω ανάπτυξη μουσικών τάσεων και ρευμάτων, οργάνων και δεξιοτεχνιών. Σε ένα γεωγραφικό διαμέρισμα όπου η μουσική – και δη η παραδοσιακή – αποτελεί σχεδόν λαογραφικό χαρακτηριστικό και συνολικά συνιστά ένα από τα βασικότερα μέσα έκφρασης και αποτύπωσης κοινωνικών χαρακτηριστικών της εκάστοτε ιστορικής περιόδου, έκφρασης συναισθημάτων και ενίοτε ακόμα και ιστοριογραφίας είναι απλά αδιανόητο να βάζει λουκέτο το τμήμα το οποίο ασχολείται με το εν λόγω αντικείμενο.

Δεν πειράζει όμως, αρκεί που «απελευθερώθηκε» η «Βίλα Κάλλας» και παραδόθηκε η μουσική πολιτισμική μας κληρονομιά στα χέρια της «φιλόμουσης» ελληνικής κλαψομουναράδικης κοινωνίας, η οποία βεβαίως βεβαίως με δάκρυα στα μάτια παρέλαβε το βαρύ ετούτο φορτίο και στη συνέχεια κατά την προσφιλή της συνήθεια απέδωσε φόρο τιμής στη μουσική παράδοσή μας στους «γνωστούς ναούς» νεοελληνικής μουσικής κουλτούρας, λαϊκιστί «μπουζούκια». Και στην συνέχεια κοιμηθήκαμε ήσυχοι που η μουσική παράδοσή μας βρίσκεται σε ασφαλή χέρια.

http://wp.me/p1pa1c-iA1