Το έθνος των πατριωτών σε συμμαχία με την ιδιωτική πρόνοια

Posted on 27 Ιουνίου, 2012 8:04 μμ από

8


του Ιουλιανού

«Ότι γεννιέται είναι σημαδεμένο από την αρχή με τον αφανισμό του»
(Γκαίτε Φάουστ)


Και είναι αλήθεια πως κάθε ιστορικό φαινόμενο έχει την αρχή του και το τέλος του. Άλλωστε η αντικειμενική πραγματικότητα της κοινωνίας είναι μια συνεχής δυναμική, όπου κλείνει μέσα της την αέναη εξέλιξη. Άρα τα φαινόμενα είναι αδιάκοπα, αλληλοαποκλειόμενα , αλληλοσυμπληρούμενα, εξελισσόμενα μα και αντιφατικά.

Η ιδέα του Έθνους λοιπόν γεννήθηκε εκεί που το επέτρεψαν οι συνθήκες και η δυναμική των κοινωνικοοικονομικών σχέσεων που άλλαζαν και από την φεουδαρχική ξεπετάχτηκε η αστική οικονομία. Στην φεουδαρχική οικονομία η ατομική, οικονομική ιδιοκτησία δεν είχε καμία ασφάλεια απέναντι στο δεσπότη. Μα και έξω από το φέουδο οι έμποροι δεν είχαν καμιά ασφάλεια απέναντι στην εξουσία του φεουδάρχη και δεν μπορούσαν να στερεώσουν αυτόνομα την οικονομική θέση τους. Οι αυτοκρατορίες καμία ασφάλεια δεν προσέφεραν στις οικονομικές συναλλαγές των υπηκόων τους. Απέναντι στον αυθαίρετο δεσποτισμό οι αστοί έμποροι έπρεπε να δημιουργήσουν κλειστές εστίες, και για να προστατεύονται μα και για να βρίσκουν εμπορικές αγορές.

Έτσι δημιουργήθηκαν τα έθνη, η «εθνική εστία» όπως λεγόταν. Μα για να υπάρξει η «εθνική εστία» έπρεπε να δημιουργηθεί κράτος,και αυτό να τονωθεί από την ανερχόμενη αστική τάξη μέσα σε ορισμένες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες. Η τάση αυτή αποκρινόταν στην επιταχτική ανάγκη της δημιουργίας μιας πλατειάς ενιαίας αγοράς μέσα σε μια χώρα αντί των πολλών τοπικών αγορών που ήταν σκορπισμένες στα πολλά φέουδα.

Έθνος όμως δεν υπήρχε πάντα. Είναι μια ιστορική έννοια και μάλιστα σύγχρονη από ιστορικής άποψης, που δημιουργήθηκε τον 16ο αιώνα και μετά. Στην ελληνική γλώσσα το «έθνος» σήμαινε ομάδα, μπουλούκι. «Έθνος μελισσάων». «Έθνος ορνίθων». «Έθνος γυναικών» .

Οι ανάγκες του ανθρώπου όμως , ως δυναμική και εξελισσόμενη πραγματικότητα, γέννησε και την πραγματικότητα των εθνών.
Μαζί με την έννοια του έθνους ήρθε και ο αστικός ρατσισμός μα και ο σοβινισμός.

Ο ρατσισμός χρησιμοποιήθηκε για να καθορήσει με βαναυσότητα την ιδεολογία της καταπίεσης έθνους από έθνος , λαού από λαό για να δικαιωθεί η ιδεολογία της φυλετικής ανωτερότητας κυρίως των αγγλοσαξόνων. Από την περίοδο της αποικιοκρατίας μέχρι και σήμερα τον 21ο αιώνα χρησιμοποιείται ο γελοίος ισχυρισμός ότι οι άνθρωποι ταξινομούνται σε ανώτερα και κατώτερα όντα ή φυλές.

Ο αστικός σοβινισμός ,ο όρος εμφανίστηκε προς χρήση και επινοήθηκε για την περιγραφή του «πατριωτισμού» στην Γαλλία, μετά την αστική επανάσταση, από τον Σοβίν (Nicolas Chauvin), τον καιρό των πολέμων του Ναπολέοντα, για να δικαιολογηθούν στο όνομα της πατρίδας οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι. Μια «πατρίδα» που η αστική τάξη ταύτιζε και ταυτίζει, τα ιδεολογικά εθνικά (λαϊκά) συμφέροντα με τα ιδιοτελή συμφέροντα του καπιταλιστικού κέρδους.

Τι είναι Έθνος;

Σύμφωνα με τον Στάλιν έθνος είναι

«η ιστορικά διαμορφωμένη σταθερή κοινότητα ανθρώπων, που εμφανίστηκε πάνω στην βάση της κοινότητας, της γλώσσας, του εδάφους, της οικονομικής ζωής και της ψυχοσύνθεσης που εκδηλώνεται στην κοινότητα του πολιτισμού»
(Ι Β Σταλιν Ο Μαρξισμός και το εθνικό ζήτημα. Άπαντα τόμος 2 σελ 334)

Για όσους δεν τους αρέσει ο ορισμός του Στάλιν υπάρχουν και οι αστοί ιδεολόγοι όπως ο καθηγητής Ε Renan ο οποίος καθόριζε το έθνος ως «..πνεύμα, αφηγημένη αρχή. Αυτό το πνεύμα , αυτή η αφηρημένη αρχή παράγεται από δυο περιπτώσεις: η μια βρίσκεται στο παρελθόν η άλλη στο παρόν. Η μια περίπτωση είναι οι κληρονομικές αναμνήσεις,η δεύτερη είναι η επιθυμία της κοινής ζωής στη βάση της κοινής κληρονομιάς…» ( E Renan. Qu est-ce gu΄ une nation σελ 37)

Κοντολογής για τον καθηγητή το έθνος είναι ένα αφηρημένο σχήμα πολιτιστικού και ψυχολογικού χαρακτήρα.

Από το έθνος στο «Παγκόσμιο χωριό»

Τον αιώνα που διανύουμε όμως δεν έχουν καμιά αξία τέτοιες θεωρητικές προσεγγίσεις του έθνους ή του κράτους.
Σήμερα το κράτος-έθνος για τους θεωρητικούς του «παγκόσμιου χωριού», της παγκόσμιας καπιταλιστικής αγοράς θέλουν να πούνε αλλά δε το λένε, είναι ή διακηρύττουν πως είναι παράγοντας εχθρότητας και ανταγωνισμού ανάμεσα σε λαούς. Φυσικά κάτω από την προστασία μερικών ηγεμονικών κρατών που συνταυτίζονται με μερικά πολυεθνικά μονοπώλια, μα ούτε αυτό το λένε. Άλλωστε στην λυσσαλέα πάλη για το ξαναμοίρασα του κόσμου, τραστ και κυβερνήσεις, και συνταυτίζονται και ανταγωνίζονται.Η εφαρμοζόμενη πολιτική στηρίζετε στην οικονομική βάση των «επενδύσεων» των υπερεθνικών εταιριών σχηματίζοντας έτσι την οικονομική βάση της κάθε χώρας επηρεάζοντας ταυτόχρονα την πολιτική βάση μα και την πολιτική εφαρμογή μαζί με την κατασταλτική των νόμων που επιθυμούν.

Μια αλληλοεξαρτώμενη σχέση μεταξύ πολιτικών και επιχειρηματιών

Χαρακτηριστικά:

Ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ που τον Ιανουάριο του 2003 παραπέμφθηκε σε δίκη για ένα τραπεζικό οικονομικό σκάνδαλο, κάτι που δεν τον εμπόδισε να αναλάβει την προεδρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έως τον Οκτώβριο του 2011, σήμερα είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του γαλλο-γερμανικού αεροναυπηγικού ομίλου EADS, δημιουργός του πολεμικού αεροσκάφους Eurofighter Typhoon, μα και των επιβατικών Airbus.

Ο πρώην Γερμανός καγκελάριος Γκέρχαρντ Σρέντερ, είναι πρόεδρος της διοίκησης του κονσόρτσιουμ «Nord Stream AG» θυγατρική της ρωσικής «Γκαζπρόμ» , και απασχολείται ως «παγκόσμιος μάνατζερ» της επενδυτικής τράπεζας «Ρότσιλντ», και πολιτικός σύμβουλος για λογαριασμό του εκδοτικού ομίλου «Ringier AG» ,όμιλος ΜΜΕ που δραστηριοποιούνται σε όλη την ανατολική Ευρώπη.

Ο πρώην Πρωθυπουργός της Βρετανίας Μπλερ εκτός από επιχειρηματίας , ιδρυτής της «Tony Blair Associates» η οποία συμβουλεύει την «J.P. Morgan», την «Zurich Insurance», την «Louis Vuitton», είναι και πολιτικός και οικονομικός συμβούλου της κυβέρνησης του Καζαχστάν για ενεργειακά θέματα, αλλά και για «ζητήματα κοινωνικο-οικονομικού εκσυγχρονισμού», και κατείχε μέχρι πρόσφατα θέση συμβούλου και στην Λιβυκή Αρχή Επενδύσεων.

Σοσιαλδημοκράτες όλοι τους της νέας «αριστεράς» της Ευρώπης, υπηρέτες και θιασώτες του «νεοφιλελευθερισμού» και της κυριαρχίας των αγορών,οπου η παραγωγή, η κατανομή του εισοδήματος, η ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής , η διαχείριση,η συσσώρευση πλούτου, τα ΜΜΕ, παιδεία, υγεία, ενέργεια, είναι ιδιωτική υπόθεση.

Με «σφραγίδα ελληνική» 

Τώρα και η υπόθεση της αποπληρωμής του «χρέους» του Έθνους των Ελλήνων είναι και αυτό ιδιωτική υπόθεση. Και γι αυτό θα επιδιώξουν, οι Πατριώτες, μια ιδιωτική λύση.

Η λύση έχει όνομα «Greece Debt Free», και χαρακτήρα, «αμιγώς πατριωτική» μη-κυβερνητικής, μη κερδοσκοπικής οργάνωσης η οποία υπόκειται στο νομικό πλαίσιο των ΗΠΑ για φιλανθρωπικές οργανώσεις.! Όπως μάλιστα μας λέει το Βήμα η ΜΚΟ αυτή είναι η «απάντηση σε όσους (δικαίως) επισημαίνουν την απουσία του ελληνικού εφοπλιστικού- επιχειρηματικού λόμπι στην κρίση χρέους.»

Μαικήνες και «εθνικοί ευεργέτες» αυτής της γενναιόδωρης κίνησης είναι οι φιλάνθρωποι εφοπλιστές, με μπροστάρηδες τον Πέτρο Νομικό, γόνο της γνωστής οικογένειας και Βαγγέλη Μαρινάκη οικογενειακό φίλο του γόνου.

Το φιλάνθρωπο πρόγραμμα της συγκεκριμένης οργάνωσης είναι «να αγοράσει τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου στη διεθνή αγορά, σε τιμές πολύ χαμηλότερες από το ποσό που χρωστά το ελληνικό κράτος, και μετά να προχωρήσει στην ακύρωσή τους, «σβήνοντας» ουσιαστικά το χρέος.» Οι άνθρωποι αυτοί, που σίγουρα αυτό που τους χαρακτηρίζει είναι το εθνικό ήθος, ο φιλανθρωπικός ζήλος με έδρα τις ΗΠΑ, και τα αισθήματα αλληλεγγύης , θα συγκεντρώσουν χρήματα με δύο τρόπους: «είτε μέσα από τις δωρεές που θα προσφέρουν ιδιώτες, είτε μέσα από τα έσοδα προϊόντων με «σφραγίδα ελληνική», τα οποία θα σπονσοράρει η συγεκριμένη οργάνωση. Ηδη από την ιστοσελίδα της GDF στο facebook διεξάγεται ηλεκτρονική ψηφοφορία μέσω της οποίας το κοινό μπορεί να επιλέξει ποια θα είναι αυτά τα ελληνικά προϊόντα που θα φέρουν το λογότυπό της».

Ωστόσο μόνο «το 50% των πωλήσεων από τα προϊόντα που τελικώς θα επιλεγούν θα δοθεί στην οργάνωση για την αγορά των ομολόγων.» Και το υπόλοιπο 50%; Μα ας μην ευτελίζουμε την έννοια της αλληλεγγύης και του ελέους των ευεγερτών του έθνους. Διότι ήδη ο κ Μαρινάκης προχώρησε στη δωρεά 168.590 – ακριβώς- ευρώ εκ μέρους της ομάδας του, δηλώνοντας πως: «θέλω να δώσω το παράδειγμα και ελπίζω και ότι και άλλοι Ελληνες θα βάλουν το χέρι στην τσέπη και θα λύσουν όλοι μαζί το πρόβλημα».
Όλοι μαζί;

Ποιοι όλοι; Και οι πληβείοι παρέα με τους εφοπλιστές; Οι κοινωνικά αποκλεισμένοι χέρι χέρι με τους τραπεζίτες; Οι πεινασμένοι και οι ανωφελείς άνεργοι με τους βιομήχανους;

Όλοι μαζί;

Λυτρωτική ομογενοποίηση ιδίως όταν για το λαό καταλύονται τα πάντα μέσα σε φτώχεια και στην απελπισία της καθημερινής κτηνωδίας. Ακόμα και το ιστορικό γίγνεσθαι του( κάθε) έθνους, όπου οι αξίες(εθνική ανεξαρτησία , ελευθερία) μέσα από την χοάνη της παγκοσμιοποίησης των υπερεθνικών εταιριών χρησιμοποιείται ανάλογα με το συμφέρων των μετόχων τους. Όλα μαζί πολτοποιούνται και μετατρέπονται σε τοξικά απόβλητα ή αφομοιώνονται ως στοιχεία, ανάλογα με την περίσταση, που μπορούν να είναι στήριγμα τους στις διακηρύξεις τους περί εθνικής ενότητας, εθνικής προσπάθειας με εθνική σφραγίδα για να προστατευτούν τα ιδιωτικά λάφυρα των κεφαλαιοκρατών.

Έθνος Ελλήνων. Ένα κοινωνικό σύνολο υπαγορευμένο από εθνικούς επιχειρηματίες ώστε: « Να μετατρέπονται σε δούλους υποτασσόμενοι στους νόμους της ζούγκλας. Να ενσωματώνονται, να προσαρμόζονται στη φρίκη και να μεταλλάσσονται. Να γίνονται «ρινόκεροι» ο ένας μετά τον άλλον, να ενστερνίζονται την «ασχήμια» και να παραιτούνται από κάθε διάθεση αντίστασης. Να αποδέχονται ότι θα ζήσουν με τα λίγα χωρίς να διεκδικούν ό,τι τους ανήκει. Να υποτάσσονται στο φόβο και στη «μοίρα». Να αρνούνται τη δυνατότητα να σηκώσουν ανάστημα απέναντι στο «ζωώδες», στο παράλογο, στο απεχθές, στο ψεύτικο, στο βάρβαρο.

Ο Ιονέσκο στον «Ρινόκερό» του βάζει τον ήρωά του να αρνείται να σκύψει το κεφάλι στους κυρίαρχους και σε μια πόλη που ο ένας μετά τον άλλο μεταλλάσσεται σε «ρινόκερο», ο Μπερανζέ κραυγάζει:

«Ενάντια σε όλο τον κόσμο! Θα υπερασπίσω τον εαυτό μου ενάντια σε όλον τον κόσμο δεν θα καθίσω με σταυρωμένα χέρια, θα πολεμήσω. Είμαι ο τελευταίος άνθρωπος και μέχρι να ‘ρθει το τέλος θα παραμείνω άνθρωπος! Οχι δεν θα συνθηκολογήσω! Δεν θα γίνω σαν και σας!»

Short URL: http://wp.me/p1pa1c-hle