Μια φευγαλέα σκέψη για την αποκατάσταση του Νίκου Ζαχαριάδη

Posted on 6 Οκτωβρίου, 2011 2:55 μμ από

130


του Καπυμπάρα

Η πολιτική και κομματική αποκατάσταση του ηγέτη του λαού μας Νίκου Ζαχαριάδη από το ΚΚΕ ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενη καθώς ήταν τω όντι αντιφατικό το Κομμουνιστικό Κόμμα να καταδικάζει (κάπως ετεροχρονισμένα βέβαια) το κακόφημο 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ και να μην πράττει το ίδιο και για την έχτη ολομέλεια.

Πέρα από τα πολλά που μπορεί να πει κανείς για τον Ζαχαριάδη, όπως ότι ήταν παιδί της εποχής του (και πιο συγκεκριμένα του κομμουνιστικού κινήματος της εποχής του), ότι όσο ανιδιοτελής και αν υπήρξε, μεταχειρίστηκε τις κλασικές μέθοδες της εποχής εκείνης για να συντρίψει άλλους ανιδιοτελείς αγωνιστές συντρόφους του στο ΚΚΕ και ότι, κατά τρόπο τραγικό, τις ίδιες παραδοσιακές μέθοδες χρησιμοποίησαν και οι αποσταλινοποιημένοι εσωκομματικοί του αντίπαλοι για να συντρίψουν και τον ίδιο τελικά· μια φευγαλέα σκέψη πέρασε από το μυαλό μου με αφορμή την αποκατάστασή του τελικά από το κόμμα του:

Πλέον, τα μου-λου δεν έχουν λόγο ύπαρξης· αποκαταστάθηκε και ο Στάλιν και ο Ζαχαριάδης και το ΚΚΕ απομακρύνθηκε από τις ρεβιζιονιστικές επιλογές του παρελθόντος του! Άρα, σήμερα μου φαίνεται ότι δεν μπορούμε να μιλάμε πια για τον «μου-λου χώρο», το «Μ-Λ μπρος» και το «μ-λ πίσω», αλλά για τον πολύ ευρύτερο «ΚΚΕ χώρο». Μόνο που τώρα είμαστε υποχρεωμένοι να μιλάμε για το ΚΚΕ, το «ΚΚΕ μπρος», που είναι το πάλαι ποτέ «μ-λ πίσω» και το «ΚΚΕ πίσω», που είναι το παλιό «Μ-Λ μπρος», πράγμα που μοιραία επιτείνει τη σύγχυση που επικρατούσε στις λαϊκές μάζες της πατρίδας μας γύρω από την ονοματολογία της συνεπούς αριστεράς…

Σόρτλινκ: http://wp.me/p1pa1c-d7G