Το μοντέλο πολιτικών προβλέψεων του καθηγητού Μ. Καπιμπάροφ

Posted on 5 Οκτώβριος, 2011 12:52 μμ από

23


Του Καπυμπάρα

Ο Ρώσος καθηγητής πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μπιρομπιτζάν Μιχαήλ Καπιμπάροφ (Михайл Фёдорович Капибаров 1919 – 2009) έγινε διάσημος στην επιστημονική κοινότητα της πατρίδας του χάρη στο ρηξικέλευθο μοντέλο πολιτικών προβλέψεων, το οποίο εφάρμοσε στη μελέτη της διαδοχής στην κορυφή της πολιτικής ηγεσίας της πατρίδας του.

Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό, ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα, η θέση του ύπατου αξιώματος της Ρωσίας (όποια κι αν είναι αυτή, Τσάρος, Γ.Γ. του ΚΚΣΕ, Πρόεδρος της Δημοκρατίας) καταλαμβάνεται διαδοχικά από έναν φαλακρό και έναν που έχει μαλλιά. Όταν το 1950 διατύπωσε πρώτη φορά αυτήν την θεωρία (προβλέποντας και την άνοδο του Νικήτα Χρουστσιόφ στην ηγεσία του ΚΚΣΕ) κατηγορήθηκε για «χυδαίο εμπειρισμό» και στάλθηκε στο Μπιρομπιτζάν της Άπω Ανατολής, όπου μετά την αποκατάστασή του το 1960, διδάσκει στο Πανεπιστήμιο, στην έδρα των πολιτικών επιστημών.

Η θεωρία του, γνωστή ως «θεωρία της διαδοχής», έχει επαληθευθεί με απόλυτη ακρίβεια. Συγκεκριμένα:

Ο Τσάρος Νικόλαος Β΄ είχε μαλλιά, ο Λένιν ήταν φαλακρός, ο Στάλιν είχε μαλλιά, ο Χρουστσιόφ ήταν φαλακρός, ο Αντρόποφ είχε μαλλιά, ο Γκορμπατσιόφ ήταν φαλακρός, ο Γέλτσιν έχει μαλλιά, ο Πούτιν είναι φαλακρός, ο Μιεντβιέντιεφ  έχει μαλλιά. Δεδομένου ότι μετά τη λήξη της θητείας του Ντμίτρι Μιεντβιέντιεφ, ο σήμερα πρωθυπουργός Βλαντίμιρ Πούτιν έχει εκ νέου το δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα για την προεδρία, το μοντέλο του καθηγητού Καπιμπάροφ, προβλέπεται να συνεχίσει να δικαιώνεται είτε εκλεγεί ο Μιεντβιέντιεφ (οπότε θα έχουμε απλά μια μακρύτερη θητεία του ιδίου προσώπου με μαλλιά) είτε εκλεγεί ο Πούτιν (οπότε ένα πρόσωπο με μαλλιά, θα το διαδεχθεί ένα φαλακρό).

Για του λόγου το αληθές:

Ο Τσάρος Νικόλαος Β΄

Ο Βλαδίμηρος Λένιν

Ο Ιωσήφ Στάλιν

Ο Νικήτα Χρουστσιόφ

Ο Λεονίντ Μπρέζνιεφ

Ο Γιούρι Αντρόποφ

Ο Κωνσταντίν Τσερνιένκο

Ο Μιχαήλ Γκορμπατσιόφ

Ο Μπαρίς Γέλτσιν

Ο Βλαντίμιρ Πούτιν

Ο Ντμίτρι Μιεντβιέντιεφ

Με βάση τη «θεωρία της διαδοχής» θα συμπληρώναμε δύο παρατηρήσεις, μια ιστορική και μία σύγχρονη πολιτική:

1) Ο αγώνας του Λέοντα Τρότσκυ για τη διαδοχή του Λένιν δεν ήταν καταδικασμένος εκ των προτέρων σε αποτυχία, μια και ο Τρότσκυ έφερε πλούσια κόμη.

2) Δεν θα συστήναμε σε κάποιον με μαλλιά να βάλει υποψηφιότητα στις επόμενες προεδρικές εκλογές στη Ρωσία.

_____________________________________________________________________________________________

Шортлинк: http://wp.me/p1pa1c-d4j

Advertisements