Θ.Καρτερός: Περί εσχάτης προδοσίας

Posted on 4 Οκτωβρίου, 2011 1:27 μμ από

11


του Θ. Καρτερού

Τι σημαίνει να κατηγορεί κάποιος πολιτικός αρχηγός την κυβέρνηση για εσχάτη προδοσία; Ότι θα ζητήσει αύριο να στηθούν δίκες –κάτι σαν μια νέα έκδοση από Γουδί; Ότι της καταλογίζει συνειδητή απεμπόληση των συμφερόντων της χώρας εν ονόματι κάποιων σκοτεινών σκοπών και κέντρων –χρειάζεται συνεπώς να ενεργοποιηθεί μια νέα έκδοση του 509; Ή ότι απλώς καταφεύγει σε τόσο βαριές κουβέντες για λόγους πολιτικής ρητορικής, για να δείξει και να καταδείξει πόσο η πολιτική της κυβέρνησης στρέφεται κατά των συμφερόντων του λαού και της χώρας;

Αν πρόκειται για ρητορική έξαψη και έκλαμψη κακώς, κάκιστα, υποκύπτει στη γοητεία της όποιος οφείλει να είναι ψύχραιμος από τον ίδιο του το ρόλο. Όποιος οφείλει να δίνει έμφαση στις μαζικές, μαχητικές, ανυπάκουες, αλλά πάντα ασυμβίβαστα ειρηνικές μορφές αντιπαράθεσης. Όποιος πράγματι έχει ως οδηγό την πείρα και τη σοφία του εργατικού κινήματος και της αριστεράς, που γνωρίζουν καλά πόσο μεγάλη ζημιά μπορεί να κάνει όχι μόνο η άσκηση, αλλά και η ρητορική της βίας. Όποιος τελικά θέλει να προστατέψει από την οργή όχι εκείνους που την προκαλούν, αλλά εκείνους που κάποια στιγμή μπορεί να οδηγηθούν από αυτή σε λάθος δρόμους.

Αν δεν πρόκειται για ρητορική έκλαμψη, αλλά για συνειδητή πολιτική θέση, τότε θα πρέπει να αποδειχτεί η βασιμότητά της. Διότι άλλο πράγμα η άποψη ότι μια πολιτική είναι καταστροφική για τη χώρα και άλλο πράγμα ότι αυτή η πολιτική ασκείται συνειδητά για να καταστραφεί η χώρα. Άλλο πράγμα η θέση ότι μια πολιτική οδηγεί σε εκποίηση της χώρας, άλλο πράγμα ότι μια πολιτική ξεπουλάει, και μάλιστα με ιδιοτελή ανταλλάγματα προδοσίας, συνειδητά τη χώρα. Άλλο πράγμα ο Τσολάκογλου, για όσους ακόμα δεν καταλαβαίνουν, κι άλλο πράγμα ο Παπανδρέου ο τρίτος, ακόμα και ο πρώτος.

Κανένας βέβαια, πολύ περισσότερο οι παλιοί και καθόλου αναμάρτητοι, δεν είναι σε θέση να συμβουλεύει κανέναν σε μια παράταξη που διατρέχεται ευτυχώς από απόψεις και χρώματα, αλλά και κατατρύχεται κάποτε δυστυχώς από πολιτική αχρωματοψία. Δεν θα ήταν άσχημα πάντως να θυμόμαστε ότι η αριστερά έχει καεί στο γάλα πολλές φορές, άρα ας φυσούν οι ηγέτες της και το γιαούρτι. Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, λέει ο ποιητής. Αλλά όχι στην κοιλιά μας…

Ζαphod

Σχόλιο:

Ο Α. Τσίπρας ακολουθεί μία νέα επιθετική επικοινωνιακή τακτική που είναι φανερό ότι στοχεύει την «πατριωτική βάση» του ΠΑΣΟΚ. (Μικρο)κομματικά έχει σοβαρές πιθανότητες να αποφέρει σημαντικά κέρδη. Η ουσία όμως χάνεται και ο επικίνδυνος δρόμος του λαϊκισμού που πυροδοτεί τα εθνικά ανακλαστικά οδηγεί σε άσχημο προορισμό.

Από εκεί και πέρα, δε συμφωνώ απόλυτα με την προσέγγιση του Καρτερού, ειδικά στο σημείο που ορίζει με πολιτικούς όρους την «εσχάτη προδοσία» με βάση το κατά πόσο υπάρει δόλος πίσω από τις ενέργεις που «ζημιώνουν τη χώρα». Από στενά συνταγματικής/νομικής πλευράς έχει δίκιο, στο βαθμό που πράγματι δεν είναι αποδεδειγμένο ότι υπάρχει προσωπικό όφελος στελεχών της κυβέρνησης. Χωρίς ταυτόχρονα αυτό να σημαίνει ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει δόλος. Υπό αυτές τις προϋποθέσεις η υποψία ότι έχουμε να κάνουμε με ενδεχόμενη «εσχάτη προδοσία» είναι απολύτως λογική (αν όχι και θεμιτή).

Όμως και ο Καρτερός χάνει σε αυτό το σημείο την ουσία, διότι δεν υφίσταται ζημιά για τη χώρα, αλλά ζημιά για τις λαϊκές μάζες. Με πολιτικά κριτήρια λοιπόν, η ακολουθούμενη πολιτική ενέχει πάντα δόλο και προσωπικό όφελος, μέσω της τάξης που εκπροσωπείται και κερδίζει από την εφαρμογή της. Βέβαια, αυτό δεν το αποκαλείς «εσχάτη προδοσία»...

http://wp.me/p1pa1c-d1o