Δικαίωμα στη χαρά

Posted on 28 Σεπτεμβρίου, 2011 9:00 μμ από

44


από την sitcha

Ανεργία λοιπόν. Εντάξει. Μιζέρια. Όχι εντάξει. Άπλετος ελεύθερος χρόνος (καλώς ή κακώς), ο οποίος θα μπορούσε να περάσει δημιουργικά, αλλά η μιζέρια και η κατάθλιψη που σε πιάνει δε σου επιτρέπει να σκεφτείς λογικά. Λεφτά άφαντα. Κάτι πρέπει να κάνεις όμως. Σε προσπερνάει η ζωή σου τόσο γρήγορα και εσύ την χαιρετάς αδιάφορα. Μα τώρα είναι τα  πιο δημιουργικά σου χρόνια. Ξύπνα! Δε λέω… Να πέσει η άθλια κυβέρνηση και το σύστημα που έχει κάνει τις ζωές να μοιάζουν με πρόφαση πλέον, να βάλουμε όλοι ένα χεράκι γι’ αυτό. Αλλά για να αλλάξει ο κόσμος, για να αλλάξουμε κι εμείς χρειάζεται και κάτι παραπάνω. Χρειάζεται και δημιουργία… και έμπνευση… και χαρά!

Και τσουπ, σκάει τηλέφωνο. Γίνεται λέει ένα φεστιβάλ στον Ωρωπό. Δίπλα, μία ώρα δρόμος. Δωρεάν στέγαση και σίτιση. Ψήσου. Μα μου σου του… δεν έχω λεφτά, δεν έχω όρεξη… τελικά πήγα. Ή μάλλον….ΤΕΛΙΚΑ ΠΗΓΑ!

Ενημερωτικά, οι «Πολίτες εν δράσει» και η «Ζωντανή Βιβλιοθήκη» μαζί με οργανώσεις από την Τουρκία, συμμετείχαν σε ένα ευρωπαϊκά χρηματοδοτούμενο πρόγραμμα, το «Ευρωπαϊκό Μουσείο Νέων». Ξέρω, ετοιμάζεστε να κράξετε, αλλά μισό… δώστε μου μια ευκαιρία. Δεν έχω την πρόθεση ούτε να υπερασπιστώ ούτε και να κατακρίνω τέτοιου είδους οργανώσεις· είναι αλήθεια πως σε πολλές περιπτώσεις έχουν αποδειχτεί φούσκες και μάλιστα πολυδάπανες. Το μόνο που θέλω, ωστόσο, είναι να μοιραστώ αυτά που αποκόμισα από την συγκεκριμένη εμπειρία. Και να δω, ρε παιδί μου, να σκεφτώ, να σκεφτούμε μαζί πώς τέτοιες εμπειρίες μπορεί να είναι χρήσιμες και για μας… με τους δικούς μας όρους. Για μας τους από κάτω δηλαδή που τον τελευταίο καιρό βουλιάζουμε στην γκρίνια, την κατήφεια (και όχι άδικα) και στα χημικά κάθε είδους.

Νέος κόσμος, λοιπόν, από Ελλάδα και Τουρκία και όχι μόνο. Καλλιτέχνες και μη. Όλοι μαζί. Ένα τετραήμερο με κλίμα αισιόδοξο και δημιουργικό, μακριά από εμπορικά σλόγκαν και μαρκετίστικα κόλπα. Μαθήματα χορού, παντομίμας, κατασκευής μαριονέτας, φωτογραφίας, γκράφιτι. Συναυλίες με τουρκικά και ελληνικά συγκροτήματα, ζωντανή βιβλιοθήκη, θεατρικά, κουκλοθέατρο, χορός, γέλιο, γνωριμίες, συζητήσεις… χαρά.

Ένα κοινόβιο στις παλιές φυλακές Ωρωπού, που -κι ας υπερβάλλω- σημάδεψε τη ζωή μου. Άνθρωποι απλοί κι αληθινοί, με αγάπη και σεβασμό στον συνάνθρωπο. Συναίσθημα που είχα αρχίσει να πιστεύω πως έχει εξαφανιστεί. Ο πολυτάλαντος Ozgu ένας χαρούμενος άνθρωπος, που μετέδιδε σε όλους χαμόγελα με ό,τι κι αν έκανε. Ο Λέκι με τα κόλπα και τα αστεία του. Ο Axel με το ευγενικό  παρουσιαστικό και την τρελή του συνήθεια να βάζει ό,τι αηδία έβρισκε μέσα στα σάντουιτς. Ο Mert πανταχού παρών για διερμηνεία και συζήτηση. Η Τζοβάνα η μαμά μας που φρόντιζε για ό,τι χρειαζόμασταν. Και δεκάδες άλλοι με διαφορετικές προσωπικότητες και ρόλους μέσα στη μεγάλη παρέα που συστάθηκε σε δευτερόλεπτα, έδεσε κατά τη διάρκεια των 4 ημερών του φεστιβάλ και πλέον τους νιώθω σαν πολύ κοντινούς μου ανθρώπους.

Ανάμεσα στις πιο αξέχαστες στιγμές είναι και αυτή του μαγειρέματος. Έξι άτομα μέσα στην ίδια κουζίνα. Τρεις Ελληνίδες, ένας Σουηδός, μία Ιταλίδα και ένας Τούρκος. Απίστευτη συνεργασία, καλή θέληση από όλους και το αποτέλεσμα μας δικαίωσε. Το ίδιο κλίμα επικρατούσε και στα μαθήματα. Ομαδική δουλειά, γέλιο και διαφυγή από την πραγματικότητα, όπως την ήξερα μέχρι τώρα. Αδέξιοι αλλά και ταλαντούχοι, όλοι τελικά μέσα στην ομάδα διαπρέψαμε. Την τελευταία μέρα όλες οι ομάδες δώσαμε παράσταση με ό,τι είχαμε μάθει και ό,τι είχαμε φτιάξει. Καταχειροκροτηθήκαμε, μπράβο μας! Το φεστιβάλ θα επαναληφθεί τον Απρίλιο στην Άγκυρα της Τουρκίας.

DrΑlucas όλου του κόσμου, χαμογελάτε!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

tzatziki-tzatziki-tza

hoppa essentials

κι οι φοβεροί και τρομεροί Masala

(χαζο)χαρούμενος μικρός πορτοκαλής σύνδεσμος: http://wp.me/p1pa1c-cQv