Μια κραυγή

Posted on 27 Σεπτεμβρίου, 2011 5:51 μμ από

15


απο το Blog του Ερυθρού Καγκουρό

Η αγορά έχει κεσάτια, στον κεντρικό δρόμο κυνηγάνε τους πελάτες με το τουφέκι, γιατί να το κρύψομεν άλλωστε.

Στο μεγάλο, τεράστιο μαγαζί με αυτά που παλιά έλεγαν «Είδη Προικός» (κουρτίνες, πετσέτες, σεντόνια) μια και μόνη πελάτισσα.

Η κυρία 50 και κάτι, αφράτη, βαμμένη σενιαρισμένη με το ανάλογο χρυσαφικό…

Ψωνίζει κουρτίνες -κάτι χρυσομαμουνί λουδοβίκειες.

Η πωλήτρια την εξυπηρετεί αλλά εκείνη κουβεντιάζει και με την ιδιοκτήτρια.

Η φωνή της στεντόρεια ακούγεται σχεδόν στο δρόμο.

Θέμα τι άλλο; Η κρίσις!

Η κυρία έχει άποψη για όλα.

Για το δημόσιο «κάθονται και θέλουν κι αυξήσεις και δουλειά δεν κάνουν…».

Για την ανεργία «εγώ ξέρω ότι όποιος θέλει πραγματικά δουλειά βρίσκει, άνεργοι είναι οι τεμπέληδες…»

Για το κράτος «όλοι πρέπει να πληρώσουμε για να σωθεί η χώρα, αφού έχουμε πρόβλημα…»

Για τις απεργίες «φωνάζουνε φωνάζουνε ταλαιπωρούνε τον κόσμο και τι βγάζουνε δηλαδή;»

Για τους συνταξιούχους «που βγαίνουν από τα 45 στη σύνταξη και τους πληρώνουμε εμείς…»

Για τα σχολεία και τα πανεπιστήμια «να μην πω πως τα έχουν καταντήσει αυτοί εκεί μέσα…»

Για το μέλλον “θα γυρίσουμε στη γη για να σωθεί η Ελλάδα…”

Και άλλα πολλά… α και για τα τούρκικα σίριαλ «καλό αυτό που έπαιξε χτες το Μέγκα».

Η τηλεόραση στο μαγαζί ανοιχτή όπως κάθε πρωί στις ενημερωτικές εκπομπές.

Την ώρα κείνη, στη ΝΕΤ αν θυμάμαι καλά, ακούγονται φωνές ασυνήθιστες.

Σ’ ένα δρόμο της Αθήνας, παιδιά αγκαλιασμένα από τους ώμους φωνάζουν δυνατά… παιδιά θεραπευτικών κοινοτήτων απεξάρτησης, γονείς, εργαζόμενοι…

Διαμαρτύρονται για περικοπές, απολύσεις που βάζουν λουκέτο σε θεραπευτικά προγράμματα…

Το λένε –και είναι- Κ Ρ Α Υ Γ Η .

Η κυρία γυρίζει στην ιδιοκτήτρια ξεφυσώντας…

«Άλλο κανάλι δεν έχει; Δεν τα μπορώ αυτά τα στενάχωρα…»

Δείχνει αποσυντονισμένη, σα να της χάλασε τη μέρα ξαφνικά αυτή η Κραυγή.

Διαλέγει τις κουρτίνες, τις καλύτερες και ακριβότερες.

Όταν πάει στο ταμείο χαμηλώνει τη φωνή και κουβεντιάζει με την ιδιοκτήτρια… ψου ψου μου μου. Διαπραγματεύσεις. Κανονίζει την παράδοση των κουρτινών και αποχωρεί αεράτη. Έχει να πάει και σ’ άλλα μαγαζιά.

Δε χρειάζεται να ρωτήσω τον ιδιοκτήτη, καταλαβαίνει την απορία και τη δυσφορία μου…

«Άστα να πάνε… καπετάνισσα είναι αλλά μας έχει ταράξει στο φέσι και στο βερεσέ… πως και πως περιμένω τον άντρα της να ξεμπαρκάρει μπας και πληρωθούμε».

==================================================================================

Η φωτογραφία ειναι απο την χθεσινή διαμαρτυρία των μελών των θεραπευτικών προγραμμάτων, των οικογενειών, των εργαζομένων και των φίλων του ΚΕΘΕΑ.

Η «ΚΡΑΥΓΗ» αγωνίας των θεραπευτικών προγραμμάτων του ΚΕΘΕΑ, κατά της πολιτικής του αφανισμού των υπηρεσιών απεξάρτησης που εφαρμόζει το Υπουργείο Υγείας απειλώντας το δικαίωμα χιλιάδων ανθρώπων στη θεραπεία και την επανένταξη.

Η δραματική μείωση της επιχορήγησης, η δαμόκλειος σπάθη των συγχωνεύσεων και η μείωση του προσωπικού, που οδηγούν στο κλείσιμο τα προγράμματα θεραπείας και επανένταξης του ΚΕΘΕΑ, έχουν διαμορφώσει ένα εξαιρετικά απειλητικό, περιβάλλον για τα μέλη που βρίσκονται σε θεραπεία και τις οικογένειές τους: αβεβαιότητα, αστάθεια, αγωνία για την ίδια τους τη ζωή.
Ο μονόδρομος της χορήγησης υποκατάστατων ουσιών και μόνο, που προωθεί το Υπουργείο στο όνομα της μείωσης των κρατικών δαπανών, κλείνει το δρόμο της απεξάρτησης και της κοινωνικής επανένταξης για τους εξαρτημένους και απαξιώνει το έργο του μακροβιότερου και αποτελεσματικότερου οργανισμού θεραπείας στη χώρα μας.

Παρ’ όλα αυτά τα μέλη, οι γονείς και οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ εξακολουθούν να ελπίζουν, να παλεύουν για μια ζωή χωρίς ουσίες και δεκανίκια, να προσπαθούν και να αγωνίζονται ενάντια στις φθηνές λύσεις– άλλοθι των υποκαταστάτων που εγκλωβίζουν τους εξαρτημένους στη χρήση.*

*από το κάλεσμα του ΚΕΘΕΑ

===================================================================================

μανικάκος

 

 

http://wp.me/p1pa1c-cO0