Δύο ώρες μένουν

Posted on 22 Σεπτεμβρίου, 2011 5:07 πμ από

14


Μόλις είδα ένα link στο facebook από Αμερική μεριά..

Δύο ώρες μένουν, λέει, στον Τρόυ Ντέιβις πριν τον εκτελέσουν σε μια φυλακή των ΗΠΑ οι ανθρωποφύλακες. Θα έχει από όλα το φονικό. Δικαστές, μάρτυρες και δικηγόρους, μπάτσους και τα σχετικά. Μια ένεση μονάχα και τέλος. «Ανώδυνο» θα είναι μάλλον. Έχει προχωρήσει η ιατρική και ο κόσμος. Παλιά τους κρεμάγανε από ένα δέντρο για το χρώμα τους. Πρόοδος βλέπεις. Κάναμε και εδώ, στα μέρη μας, πρόοδο. Παλιά αν ήθελες να βγάζεις μεροκάματο πήγαινες στα ΕΑΤ-ΕΣΑ, έκανες και το κομμάτι σου με τους αναρχοκομμουνιστές. Δεν ήταν και άσχημα. Αλλά αυτά είναι άγρια πράγματα. Ευτυχώς ήρθε το ΠΑΣΟΚ μετά και έγινε μεγάλη αναβάθμιση. Από βασανιστής ο Ψωμιάδης έγινε παράγοντας του ποδοσφαίρου. Βέβαια δεν ξέχασε τα παλιά τα χόμπυ. Κάτι χαστούκια, τίποτε βασανισμοί. Ελεύθερη αγορά βλέπεις. Πιο κυριλέ πάντως από την ταράτσα της οδού Μπουμπουλίνας. Τη μάνα μου τη βάρεσαν στη κοιλιά στα βασανιστήρια και έχασε το πρώτο της παιδί. Άγρια πράγματα. Τώρα με ένα-δύο κινητά , καμιά μπεμβέ και δύο μπράβους γίνονται πιο παστρικές δουλειές. Επιχειρηματικότητα. Και άσε τον κόσμο να λέει. Και ποιος κόσμος δηλαδή, μόνο οι άμπαλοι. Και οι μπάτσοι έκαναν βήματα στο μέλλον. Τώρα φοράνε και γυαλιά oakley από τα αεροδυναμικά. Σαν την Αμερική ένα πράγμα. Στέκονται και με ανοιχτά τα πόδια όπως στο Ελ-Ει. Η τηλεόραση βλέπεις. Ο Τσάκ Νόρις θα είναι πάντα μαζί μας. Πως πάω από το ένα θέμα στο άλλο. Αυτά τα βιβλία που διαβάζω φταίνε. Τάχα μου τάχα μου οι θολοκουλτουριάρηδες. Από βιβλία τίγκα και απο καριέρα μηδέν. Και ζητάμε και τα ρέστα. Έτσι μας μάθανε στα σπίτια μας. Ότι μπορεί και να βρούμε δικαιοσύνη. Ποιος την έχασε για να την βρούμε εμείς; Δικαιοσύνη. Μεγάλα λόγια. Πολιτισμός και Δημοκρατία. Να βρίσω η να μη βρίσω; Μετά θα μαλώνω με τους ανθρώπους που αγαπώ επειδή έβρισα τη Δημοκρατία. Βλέπεις τώρα ξ’ανοίγονται και οι φασίστες. Βρίζουν και αυτοί. Από τα πηγάδια στα έδρανα. Συλλογική αμνησία βλέπεις. Λες και θα μπορούσε να γίνει και αλλιώς στην εποχή της διαφήμισης. Κόψανε λέει και άλλο απο συντάξεις, μισθούς, ατελείωτες οι σειρές στον ΟΑΕΔ. Από τη μια η ανεργία και από την άλλη οι βλάκες με τους αριθμούς: «Η κοινωνική πρόνοια σε κάνει ζήτουλα». Γιατί ρε αρχίδι εσύ τι είσαι δηλαδή; Ζήτουλας δεν είσαι; Για τα φράγκα δεν παρακαλάς; Μαλακίες. Τι ξέρω εγώ; Εμένα δεν με καλούν στα talk show. Ο Ψωμιάδης ελεύθερος ρε! Τα έμαθες; Αν είσαι βασανιστής στα ΕΑΤ-ΕΣΑ και μετά μαφιόζος έχεις δικαιώματα. Αν είσαι στον ΟΑΕΔ με δύο πτυχία, βάλεις κουκούλα και πας να κατεβάσεις καμιά τζαμαρία από τράπεζα θα σε πουν πράκτορα-παρακρατικό. Από τα δεξιά στα αριστερά και όλοι μαζί. Είδες φίλε; Το παρακράτος δεν είναι αυτό που μας έμαθαν οι μανάδες μας, το παρακράτος είσαι εσύ και εγώ ! Αυτοί είναι το κράτος όμως, πάντα αυτοί ήταν. Λίγες ώρες λέει μείνανε στον Τρόυ. Στον Ψωμιάδη μείνανε καμιά 600.000 χιλιάδες ρέστα και τα έχωσε στο κράτος να τον αφήσει. Πάντα με το νόμο. Νόμος. Παπάρια. Αλλά είπαμε τώρα να προσέχω τι λέω, βγήκαν τα τέρατα από τις σπηλιές με τις σβάστικες και κάνουνε παιχνίδι. «Το Ματωμένο παιχνίδι». Διάβαζα Μούρκοκ μικρός και έφευγα. Στα σύνορα να δεις ματωμένα παιχνίδια. Είναι της μόδας ξανά οι ομαδικοί τάφοι. Αν είναι να μαζεύονται τα ροδάκινα σε «φιλικές» τιμές , ποιος είμαι εγώ που θα διαφωνήσω. «Έλληνες» εμείς.» Άλλοι» αυτοί. Ανοησίες συναισθηματικές. Εδώ καιγόμαστε. Είναι τώρα ώρα να ασχολούμαστε με τον «πάτο»; Μια χαρά στη μέση. Καλύτερος κόσμος εδώ. Καθαρός και όμορφος σαν καλογυαλισμένο φέρετρο. Τι με διακόπτεις και εσύ τώρα; .. Πήρε μικρή αναβολή ο Τρόυ λέει. Γιατί τους το χαλάτε ρε παιδιά; Αίμα θέλουν. Να μένουν δύο ώρες σε έναν άνθρωπο πριν τον φάνε τα όρνια με τα κουστούμια και εσύ να παλεύεις με τα πληκτρολόγια ανήμπορος. Σε μας πόσο καιρός μένει; ; θα πάει κάποιος γνωστός στη φυλακή; Στην επόμενη απεργία; Στο Σύνταγμα; Στη Στουρνάρη; Στην Ερμού; Στο νοσοκομείο πρώτα; Μια γενιά που ξέρει από τεχνολογία και συμφιλιώνεται με την ιδέα της φυλακής , της μετανάστευσης. Κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις ε; Δε πειράζει. Και οι υπόλοιποι τόσα χρόνια έκαναν ότι δεν καταλάβαιναν. Ολυμπιάδα και άρση βαρών, ποδόσφαιρο και ψιλές κοκαΐνης. Μεγάλη δόξα. Έγιναν αυτοί εκατομμυριούχοι και εσύ στον ΟΑΕΔ. Μαλακίες πάλι. Τι να ξέρω εγώ από αυτά, δεν έχω σπόνσορα. Αναβλήθηκε το φονικό λοιπόν. Τον άνθρωπο αυτό που πέθανε χιλιάδες φορές μέχρι απόψε, ποιος θα του μιλήσει για δικαιοσύνη; Έχουμε από αυτό εμείς εδώ στο ελλάντα. 130 χρόνια φυλακή στους Πυρήνες, ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους οι χουλιγκάνοι που σφάξαν το παλικάρι στη Κρήτη. Είδες πρόοδος ; Το πόδι του Σεϊσίδη, εικόνα από το μέλλον, κενό στο παρελθόν. Τώρα λέει τον κατηγορούν για απόπειρα δολοφονίας αυτοί που τον πυροβόλησαν πισώπλατα. «Πάντα να παίρνεις το στρατό όπου πας». Κάπου το είχα διαβάσει. Επιστημονική φαντασία το λέγανε. «Εγχειρίδιο καθημερινότητας» η καινούργια του ονομασία. Με το Κυριακάτικο Πρώτο Θέμα και δύο τσόντες δώρο. Η μαύρη τρύπα της λήθης όλα τα καταπίνει.

Λίγος καιρός μας μένει τεράστιε. ‘Oxι εδώ. Και αλλού. Βγήκανε λέει οι παππούδες στην Ιαπωνία και είπαν ότι κάνανε λάθος να φοβούνται τη κυβέρνηση. Τώρα φοβούνται τη ραδιενέργεια.

Ζόφος ε;

Ε και ;