Άννα Κρίση – νέα ανναδουλειά!

Posted on 6 Σεπτεμβρίου, 2011 2:44 μμ από

32


to all thread killers out there…

Η μεγάλη μας Ανν@ ετοιμάζει νέα Ανναδουλειά… και μέχρι να μοιραστεί το DVD στην επικράτεια, πάρτε τη μουσικούλα από τα λινκ -όσοι δε γνωρίζετε το άσμα- και βάλτε τους κατάλληλοι στίχοι…

«Μα εγώ θα έδινα τα πάντα να γινόμουνα
μες στη Βουλή πάλι να βρισκόμουνα
στις ίδιες παρατάξεις με ίδια μανία
με τους συν-βουλευτές μου να κάνω αστεία
και τους καθηγητές να με κοιτάζουν καχύποπτα
τα βουλευτικά τα χρόνια δεν τ’ αλλάζω με τίποτα

Τους μαθητές τους τρώει το στρες
κι η αγωνία αν θα βρουν δουλειά μετα τις σχολές
Τους μαθητές τους τρώει το στρες
κι όλοι θέλουν να ξεφύγουν από τις δικές μου…
εκπαιδευτικες τομες…

Μα εγώ θα έδινα τα πάντα να γινόμουνα
μες στη Βουλή πάλι να βρισκόμουνα
στις ίδιες παρατάξεις με ίδια μανία
με τους συν-βουλευτές μου να κάνω αστεία
και τους καθηγητές να με κοιτάζουν καχύποπτα
τα βουλευτικά τα χρόνια δεν τ’ αλλάζω με τίποτα

Κι οι καθηγητές, τους τρώει το στρες
τα παράβολα πληρώνουν περιμένοντας σε ουρές
Τους μαθητές τους τρώει το στρες
για τα κενά μες στο σχολείο, περιμένουν με τους μήνες
σε κρύες αίθουσες…

Μα εγώ θα έδινα τα πάντα να γινόμουνα
μες στη Βουλή πάλι να βρισκόμουνα
στις ίδιες παρατάξεις με ίδια μανία
με τους συν-βουλευτές μου να «καίω» πτυχία
και τους καθηγητές να με ψάχνουν στα κτίρια
τα βουλευτικά τα χρόνια δεν τ’ αλλάζω με τίποτα…»

=================

«Και μοιάζει η ημέρα σαν να ‘χει λερωθεί απ΄τη «νύχτα»

και μοιάζει ο Πάγκαλος σαν να ‘χει ζώας τα φρένα
και της φρουράς μου οι τύποι φαίνονται στην οθόνη
σαν μια ευθεία γραμμή… πορωμένη
και μοιάζει ο τρόμος που δίχως να θέλεις κεράστηκες
διπλά να ‘χει αράξει στο πρόσωπό σου
χωρίς να’χεις τάξη

Και νιώθω το φόβο του πλήθους κει έξω
βγάζω από το συρτάρι το γνωστό μου φιρμάνι
και μένω πια μες στο κρυμμένο δωμάτιο
όσο πάει καθε μέρα θα τα λέω, κάτι θα μείνει
και μες στον καθρέφτη το πρόσωπό μου αλλάζει
και γίνεται ένα πρόσωπο άλλο, που δεν Ανναγνωριζω
μα δε σκαμπάζει…

Απολυυυυυύω,
νιώθω τον κόσμο κάτω απ’ το υπουργείο να ωρύεται
σα να κρυβομαι πρώτη φορα στο γραφείο,

Αύγουστος

και στην βάρδιά μου το σχολειο να ΄χει γινει σαν τα Dia

Εξαπολυυυυύω,

τα ΜΑΤ που τρίζουνε η κόρνα ουρλιάζει
διπλα μου περνάει ξυστά το λεωφορείο
και έχω στην σκέψη πως θα πρέπει σε άλλη χώρα εγω να ζήσω

Απολύυυυυυω

Και βλέπω τη φυγή μου σαν ταξίδι υπέροχο
να με ψάχνουνε στο τέρμα του αεροδρόμου
κι οι κραυγές των παιδιών στην αυλή του σχολείου
σαν πένθιμο στα αυτιά μου ηχούν εμβατήριο
κι ο δρόμος που κάποτε με έβγαζε
στου σπιτιού μου απ’ έξω την πόρτα
τώρα πια δεν υπάρχει

Διαλυυυύω,
όλος ο κόσμος κάτω απ’ τα πόδια μου στριμώχνεται
όπως κραδαίνω μια βέργα στο σχολείο,

Αύγουστος

και τα παιδιά μου στο κολλέγιο θα στείλω για πτυχίο

Καταλυυύω,
νόμους και σχέδια, το σύνταγμα ουρλιάζει
δίπλα μου περνάει ξυστά ένα φορείο
και έχω στην σκέψη πως θα πρέπει σε άλλη χώρα πια να ζήσω

Παίρνω και πλοίιιο…»

==========

Τα υπόλοιπα εν καιρώ… γιατί τα αγαθά… copies κτώνται!

Sygxwneysi Link: http://wp.me/p1pa1c-cbt

koula the trell