Ο Καντάφι χάνει αλλά να δούμε ποιός θα κερδίσει

Posted on 22 Αυγούστου, 2011 2:45 μμ από

141


της inflammatory

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες οι αντικαθεστωτικές δυνάμεις έχουν πλέον υπο έλεγχο το 95% της Τρίπολης, αλλά εξακολουθούν να διεξάγονται σκληρές μάχες για την τελική ανατροπή του Καντάφι. «Εφόσον η τύχη του αγνοείται εξακολουθεί να υπάρχει κίνδυνος»  δηλώνει ο αντικαθεστωτικός Muhammad Abdel-Rahman. Η αντίστροφη μέτρηση για τον Λίβυο ηγέτη έχει αρχίσει και αυτό είναι σίγουρα ενα καλοδεχούμενο γεγονός.

Ωστόσο δυο είναι τα σημεία που πρέπει να προσέξει κανείς. Πρώτον οτι η ενδεχόμενη ολοκληρωτική πτώση του Λίβυου ηγέτη δεν θα είναι μια «νικηφόρα λαίκή εξέγερση ενάντια στο δικτάτορα» όπως έγινε στην Τυνησία και την Αίγυπτο, αλλά μια στρατιωτική νίκη σε εναν πόλεμο όπου η πλευρά των αντικαθεστωτικών υπήρξε άμεσα υποστηριζόμενη απο τις Δυτικές δυνάμεις. Δεύτερον ουσιαστικά κανένα καθεστώς δεν έχει πέσει στον Αραβικό κόσμο. Άτομα όπως ο Ben Ali της Τυνησίας και ο Mubarak της Αιγύπτου έχουν αντικατασταθεί, αλλά τα καθεστώτα τους τα οποία αντιπροσωπεύουν και τον τρόπο της διακυβέρνησης, δεν έχουν αλλάξει. Το είδος της ταχείας και πλήρους κατάρρευσης που είδαμε στην Ανατολική Ευρώπη το ’89 με την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού δεν έχει συμβεί στον Αραβικό κόσμο.

Το NATO έχει δηλώσει πως θα επιθυμουσε να συνεργαστει με το Εθνικό Επαναστατικό Συμβούλιο. Προφανώς και ο στόχος θα ήταν να δημιουργηθεί ενα καθεστώς που θα φιλοξενεί στρατιωτικές βάσεις των Δυτικών δυνάμεων, θα είναι ασφαλές για την οικονομική ευρωστία των πετρελαικών εταιριών τους, αλλά και γιατί οχι να είναι υποστηρικτικό του Ισραήλ (το Μεταβατικό Συμβούλιο έχει κάνει δηλώσεις στο παρελθόν υπέρ του «πολέμου κατά της τρομοκρατίας»). Προς το παρόν όμως οι στιγμές που διαδραματίζονται αυτή τη στιγμή στη Λιβυή, είναι σίγουρα σημαντικές για τον απλό κόσμο της χώρας που κατέβηκε πριν 6 μήνες στους δρόμους για να διαδηλώσει ειρηνικά ενάντια στο καθεστώς και δέχτηκε άγρια καταστολή η οποία κλιμακώθηκε σε σκληρή μάχη. Προς το παρόν αξίζει σίγουρα να γιορτάσει και για το μέλλον μακάρι να είναι αυτός μόνο που θα αποφασίσει για την τύχη του.

Αξιόλογη ανάλυση (άσχετα εαν συμμερίζεσαι ολη την οπτική) μπορείς να διαβάσεις εδω