Αισυμνήτες – Η αριστερή λούμπα του (άκρο)δεξιού εξτρέμ

Posted on 20 Αύγουστος, 2011 8:27 μμ από

11


Δημοσιεύω το κείμενο που μου έστειλε ο Chief Rebel Angel,  χωρίς απαραίτητα να ταυτίζομαι με όλες τις θέσεις του κειμένου, εκφράζοντας παράλληλα και εγώ την έκπληξη μου για τη δημοσίευση του άρθρου με τίτλο «Η λύση είναι εκλογή αισυμνήτη»,  στο φύλο της Αυγής της 13ης Αυγούστου 2011.

Δια χειρός: Chif Rebel Angel

Βρισκόμαστε σε καιρούς ενδιαφέροντες και ζοφερούς αναμφίβολα. Το μεταμνημονιακό Ελλαδιστάν ζει σε ένα ιδιότυπο καθεστώς πολιτικής ζύμωσης που όμοιο του σίγουρα θα μπορούσε να αναζητηθεί στην ύστερη δικτατορική και μεταδικτατορική εποχή.

Η αντι-μνημονιακή ενωμένη λαϊκή βούληση του anything goes αναζητά συμμαχίες για να αντισταθεί στας εξωτερικάς απειλάς που επιβουλεύονται το έθνος των ελλήνων και το έθνος των εργαζομένων.

Το ενιαίο πατριωτικό-εργατικό μέτωπο συνεχίζει να προτείνει τρόπους διαφυγής από μια κρίση που  το ίδιο δημιούργησε με τις επιλογές του.

Οι λεγόμενοι και αστοί μέσα από τα φερέφωνα τους προτείνουν εδώ και καιρό τη δημιουργία μιας κυβέρνησης εθνικής συναίνεσης προσωπικοτήτων με εν λευκώ επιταγή αποφάσεων και εφαρμογής τους.

Οι λεγόμενοι και αριστεροί μέσα από τους δικούς τους διαύλους συνεχίζουν να προτείνουν τα δικά τους αντίστοιχα έκτακτα μέτρα αποφυγής της κρίσης, προτείνοντας δικές τους προσωπικότητες και πάνω απ’όλα αυτό που πάντοτε έκαναν: εξαγωγές ειδικών-μυστών της οικονομίας στην εκάστοτε κυβέρνηση, μιας και ως γνωστόν παίζουν το Κεφάλαιο του Μαρξ στα δάκτυλα τους.

Άλλωστε ποιος είναι ικανότερος να διαχειριστεί μια κρίση από τους ίδιους τους οικονομολόγους?

Ο εθνικός διάλογος συνεχίζεται και η αριστερά θέλοντας να συμβάλει σ’αυτόν τόσο σε επίπεδο βάσης -μέσω της απόβασης εις τας πλατείας- όσο και σε επίπεδο κεντρικής πολιτικής σκηνής -μέσα από συζητήσεις σε επίπεδο κορυφής- προτείνει αυτά που αποκρύπτει σε περιόδους μη κρίσης, και που θα μπορούσαν να συνοψιστούν σε μια φράση: Τιμημένο 1989 ή η διάσωση της μορφής κράτος.

Και αν μέχρι τώρα διάφοροι κακόβουλοι αναρχοαριστεριστές-συμμορίτες θεωρούνταν υπερβολικοί που αποκαλούσαν την Αριστερά Δούρειο Ίππο του κοινοβουλευτισμού, μη βλέποντας την ιστορική ευθύνη του ρεαλισμού που κουβαλούν αυτοί οι άνθρωποι με αυτοθυσία τόσα χρόνια στις πλάτες τους, ας ρίξουμε μια ενδεικτική ματιά στο διάλογο που διεξάγεται στο ενιαίο εργατικο-πατριωτικό μέτωπο.

Blog Ristorante Verona, νεοναζιστικό σαϊτ, λέγεται αλλιώς και “αυτόνομοι” εθνικιστές, 7/4/2011, :

«Οι Αισυμνήτες»  http://ristorante-verona.blogspot.com/2011/04/blog-post_07.html 

Εφημερίδα Αυγή (της αριστεράς u know) 13/8/2011 :

«Η λύση είναι εκλογή «αισυμνήτη»»  http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=633405 

Ο κύριος Αντώνης Δροσόπουλος, δικηγόρος, προτείνει στους αναγνώστες της Αυγής, στα πλαίσια του διαλόγου που έχει ξεκινήσει για τη σωτηρία της χώρας κάτι που έχει πει με παραπλήσιο τρόπο αλλού με όρους βάσης  http://ksm-hellas.blogspot.com/2011/08/blog-post_02.html , αλλά αυτή τη φορά σε επίπεδο κορυφής.

Γιατί αν το “Δημοκρατικό Μέτωπο κατά των ομάδων βίας” με κατεξοχήν φορέα την “αστυνομία ως κατεξοχήν αρμόδιο όργανο” είναι η απάντηση σε επίπεδο βάσης απέναντι “στους ληστές, στους τρομοκράτες, στους ασυλλόγιστους φαντασιοκόπους και υπηρέτες διαφόρων αντικοινωνικών σκοπιμοτήτων που πλήττουν τον κοινωνικό ιστό της χώρας (το μνημόνιο και τα νέα μέτρα μην τα είδατε πουθενά?) και παραλύουν την εφαρμογή του νόμου και τις οικονομικές διαδικασίες” (très sic) τότε η λύση του Αισυμνήτη είναι η απάντηση σε επίπεδο κορυφής.

Τι ήταν λοιπόν οι αισυμνήτες που τόσο πολύ έχουν παίξει στους ηλεκτρονικούς χώρους διαλόγου του πατριωτικού χώρου και του “έλληνα” “εργάτη” ως δήθεν δημοκρατικός θεσμός και αναπαράγονται (σε μια σειρά από δείγματα) και στον κεντρώο και αριστερό χώρο?

Οι Αισυμνήτες λοιπόν ήταν προ-(και μη) δημοκρατικός θεσμός, μιας και αποτελούσαν μια παραλλαγή του θεσμού της τυραννίας όπου σε καιρούς εσωτερικής έντασης της πόλης (που σημαίνει ενδοκοινωνικές/ταξικές συγκρούσεις, όπως και διαμάχες/ρήξεις του δημοκρατικού κινήματος  με τους φιλοαριστοκρατικούς και φιλοολιγαρχικούς) και προ της διαλυτικής στάσεως αναλάμβαναν για ένα προκαθορισμένο χρονικό πλαίσιο την αποκατάσταση της τάξης (κάτι σαν ΜΑΤ ντυμένα Πολύδωρας ένα πράγμα) με φιλολαϊκά μέτρα που όμως δεν έθεταν σε κίνδυνο την οριστική απώλεια των προνομίων της άλλης πλευράς.

Αν υποθέσουμε ότι η χρονιά εγκαθίδρυσης της δημοκρατίας (της άμεσης συνασπισμένοι, μην μπερδεύεστε) ήταν με τη νίκη του δημοκρατικού κινήματος με “επιφανή” τότε άντρα τον Κλεισθένη,  το 508 στην Αθήνα, οι αισυμνήτες και ότι άλλο κοντα σε αυτούς σταματούν να ανιχνεύονται στην “ελληνική” ιστορία με αυτήν τη μορφή, τουλάχιστον 40 χρόνια πριν.

Η εθνοσωτήριος κυβέρνησις, η ενός ανδρός αρχή, η “ουδέτερη” και αμοιβαία προσωπικότητα κοινής συναίνεσης, που θα μας βγάλει από το τέλμα ξεκινάει να προετοιμάζεται για τα καλά από τα (άκρα)δεξιά για να δώσει πάσα μέσα από τον κεντρικό μέσο στο αριστερό “εξτρεμ” και να μετατραπεί με την περίφημη αριστερή του λόμπα στον Αισυμνήτη του ΤΕΡΜΑτος.

Το φθινόπωρο έρχεται καυτό και η νεογλώσσα μας προετοιμάζει συνεχώς για τα καθεστώτα εκτάκτου ανάγκης που έρχονται, η αριστερά και η δεξιά ετοιμάζονται να βάλουν το καλύτερο πρόσωπό τους (τον Αισυμνήτη-Κράτος ντε) εμείς οι υπερβολικοί τι κάνουμε?

Chief Rebel Angel

υ.γ:

Φιλοσαμαρικό μπλογκ επίσης έκανε λόγο για αισυμνήτες τελευταία)

Advertisements