Περί ορέξεως…

Posted on 26 Ιουλίου, 2011 12:38 πμ από

40


.. κολοκυθόπιτα!

Έτσι λέμε συχνά τώρα τελευταία, αλλά ο χρόνος είναι χρήμα (ενίοτε) και ο φούρνος φέρνει ζέστη… οπότε το αλλάζω σε «κολοκυθοκεφτέδες»!

Achtung! Achtung!

Ακολουθεί συνταγή μαγειρικής.

Παρακαλούνται όσοι δεν έχουν όρεξη για κάτι τέτοιο, να περιδιαβούν τα εκατοντάδες άλλα ποστ στο παρόν μπλογκ.

Μερσί! 🙂 

=================================================================

Υλικά:

2 κολοκύθια μέτρια έως μεγάλα (πες σε μέγεθος όσο μια θήκη γυαλιών ηλίου :P) για να βγουν περίπου 15 κομμάτια κολοκυθοκεφτέδες – Μην πάτε και βάλετε τη γλυκιά την πορτοκαλί κολοκύθα, θα σας καταγγείλω!!

Συμβουλή: αν τυχόν δε θέλετε τόσους «πολλούς», τηγανίστε τους να είναι έτοιμοι και τρώγονται και άλλη ώρα «κρύοι» ή τους βάζετε σε κάνα σάντουιτσ την επόμενη μέρα – ΜΗΝ αφήσετε το μίγμα στο ψυγείο για να τηγανίσετε τους υπόλοιπους άλλη ώρα, γιατί θα ξεζουμιστεί το κολοκύθι και θα πάει στράφι 😉

1 μικρό κρεμμύδι ξερό (τώρα άν θέτε και χλωρό, βάλτε και χλωρό..) αλλά μην το παρακάνετε και καταντήσει κρεμμυδοκεφτές… πρέπει να είναι διακριτική η.. κρεμμυδίλα! Αν βάλετε χλωρό, λογικά θα του ταιριάζει και άνηθος.

1 αυγό (ολόκληρο θα προστεθεί)

4-5 κουταλιές της σούπας αλεύρι (θα δείξει από το πόσο ρευστό θα βγει το μίγμα)

αλάτι (μην το λυσσάξετε στο αλάτι, μπορείτε πάντα να προσθέσετε αφού έχουν ψηθεί αλλά δε μπορείτε να αφαιρέσετε αν ρίξετε πολύ στην αρχή!)

πιπέρι (παρομοίως με το αλάτι)

δυόσμος (βάλτε αρκετό να «φαίνεται» παντού στο μίγμα αν σας αρέσει η γεύση του, αν όχι, βάλτε άλλο αντίστοιχο μυρωδικό ή μάραθο). Τρόπος για να καταλάβετε αν θέλει κι άλλο, είναι να μυρίσετε το μίγμα 😉

ελαιόλαδο (για το τηγάνισμα) εκτός αν προτιμάτε άλλο λάδι (όχι όμως σόγια ρε παιδιά…)

Ααααν θέλετε προσθέτετε και λίγο τυρί (εγώ στηρίζω φέτα!) αλλά όχι πολύ γιατί θα γίνει πιο ρευστό το μίγμα όσο θα τηγανίζεται… λίγο κεφαλοτύρι ίσως, κάποιο δηλαδή αλμυρό ενδείκνυται (αλλιώς δε θα νιώθετε και τη γεύση καθόλου).

======

Προετοιμασία:

  • πλένουμε χεράκια
  • βάζουμε ποτήρι με νεράκι να είναι κοντά σε περίπτωση απίστευτης δίψας (συμβαίνει!) όταν θα έχουμε λερωμένα χέρια
  • κλείνουμε το πισι (ή εστω τα υπόλοιπα παράθυρα εκτός αυτό με τη συνταγή) γιατί θα καεί το pcμπαν αν τσατάρουμε ταυτόχρονα…
  • φέρνουμε μια γαβάθα για να βάλουμε το μίγμα, έναν τρίφτη, το τηγάνι και αυτό το μαραφέτι που «ψαρεύει» αυτά που τηγανίζονται και έχει τρυπούλες για να περνάει το λάδι από μέσα… αν δεν έχουμε, θα παιδευτούμε λίγο με πιρούνια, αλλά δε μασάει η ομάσ!
  • αν έχουμε «κακό έλεγχο» των άνω άκρων λόγω ποτού, αν δεν ξέρουμε πού είναι ο τρίφτης (ή αν είναι άπλυτος), αν έχουμε πρόσφατα κάνει μανικιούρ ή αν θέλουμε σώνει και ντε να ακούσουμε το γκάζι του μπλέντερ, χρησιμοποιούμε το μπλέντερ για το «κομμάτιασμα» των κολοκυθιώνε και του κρεμμυδακίου
  • αν τυχόν επιλέξουμε τον τρίφτη, θα τρίψουμε σε βαθύ πιάτο ή στη γαβάθα κατευθείαν, για να έχει «κόντρα» και να μη φύγει όλος ο «τριμμένος κόπος» στο πάτωμα…

==========

Διαδικασία:

Καθαρίζουμε τα κολοκύθια και τα ξεφλουδίζουμε και μετά τα τρίβουμε σε έναν τρίφτη (έτσι θα ψηθούν στα λίγα λεπτά που θα τα τηγανίσουμε, ενώ αν είναι κομματάκια, ίσως μείνουν μερικώς ή μερικά άψητα).

Στον ίδιο τρίφτη περνάμε και το κρεμμύδι.

Τα βάζουμε σε μια γαβάθα μαζί με το αυγό (κρόκος και ασπράδι – όχι το τσόφλι).

Προσθέτουμε το αλάτι, το πιπέρι, τον δυόσμο (ή ό,τι άλλο) και «διαλύουμε» σε κομματάκια λίγη φέτα (ή άλλο τυρί) και ανακατεύουμε.

Κρίσιμο σημείο: «Επιλεκτική Πρόσθεση» Αλευριού

Αναλόγως με το πόσο ρευστό είναι το μίγμα θα προσθέσουμε αλεύρι, για να πήξει λίγο, γιατί θέλουμε να είναι μεν ρευστό αλλά να «στέκεται» σαν μίγμα – όπως κάνουμε και για τους λουκουμάδες.

Στις παραπάνω ποσότητες υλικών, τα 4-5 κουτάλια αλεύρι θα είναι αρκετά.

Προσοχή! τα προσθέτουμε ένα-ένα και ανακατεύουμε για να δούμε πού βρισκόμαστε, όχι όλα μαζί και γίνει μπάζο…

******Γενικά, άμα θέλετε και δε μπορείτε καθόλου χωρίς αυτό, βάλτε τέλος πάντων και σκόρδο και ό,τι άλλο θέλετε που δε θα το κάνει πολύ ρευστότερο το μίγμα (πχ τρίψτε λίγη πιπεριά)

Αλλά αν πρόκειται να κάνετε «ιδιαίτερη» γεύση με τον πειραματισμό σας, θα έλεγα να χωρίσετε το μίγμα. Να φτιάξετε μερικούς «κλασικούς» κολοκυθοκεφτέδες χωρίς σκόρδα και αηδίες 🙂 🙂 και μετά στο υπόλοιπο μίγμα προσθέστε τα λοιπά. Έτσι, να φάμε και μεις τίποτα! ******

===

Έχοντας όλα τα υλικά στη γαβάθα, ανακατεύουμε καλά και βάζουμε στο τηγάνι το λάδι (μην κολυμπήσουν, δε χρειάζεται πολύ λάδι) όπως όταν τηγανίζουμε πατάτες (μισό/ένα δάχτυλο αρκεί γιατί θα τα γυρίσουμε οπότε θα ψηθούν από όλες τις μεριές) και ανάβουμε το μάτι (σε μέτρια φωτιά, ειδικά αν δεν είμαστε εξπέρ και ειδικότερα αν έχουμε ακόμα ανοιχτό το πισί).

Τηγάνισμα: Κατασκευή Κολοκυθοκεφτέδων

Μόλις ζεσταθεί το λάδι (λίγα λεπτά αφού ανοίξουμε το μάτι, δηλαδή, μην περιμένουμε να δούμε καπνό), από το μίγμα παίρνουμε γεμάτες κουταλιές με το κουτάλι της σούπας (όσο χωράει) και τις αφήνουμε (από χαμηλά και κοντά στο λάδι) στο τηγάνι με το λάδι.

Αν δεν τσιρτσιρίσει, σημαίνει ότι «δεν έχει ζεσταθεί το λάδι» ή όπως θα έλεγαν κάποιοι άλλοι «δεν είναι ώριμες οι συνθήκες», οπότε περιμένουμε πριν προσθέσουμε τον επόμενο.

Συμβουλή Τεχνικής: αδειάζουμε σύντομα και πλαγίως το κουτάλι και θα πάρουν σχήμα οβάλ (αυγοειδές, ντε) οι κεφτέδες 😉

Γενικά, με το που αφήνονται στο λάδι αρχίζουν και απλώνονται, λίγο, αλλά με το κουτάλι μπορούμε να διορθώσουμε λίγο το σχήμα και γενικά καλό είναι να μην τους στριμώξουμε όλους μαζί γιατί λίιιγο θα φουσκώσουν και ίσως κολλήσουν μεταξύ τους. Ας έχουν απόσταση όσο ένα νύχι νορμάλ.. όχι του Marylin Manson (δηλ 4-5 κομμάτια σε ένα μεγάλο τηγάνι είναι οκ, και μετά βάζουμε την επόμενη πεντάδα κλπ).

Αν όμως δείτε ότι με το που τους αφήνετε στο λάδι, απλώνονται τόσο που μοιάζουν με ομελέτα, σημαίνει ότι παραήταν ρευστό το μίγμα… και έχετε 2 επιλογές:

α) το αφήνετε να ψηθεί έτσι και θα΄ναι σαν κολοκυθομελέτα ή κολοκυθοκρέπα (η γεύση δεν αλλάζει, απλά δε θα το παρουσιάσετε με το συνθετικό ‘κεφτές’ 😛 )

β) προσθέτετε κι άλλο αλεύρι (σκεφτείτε όμως πόσο έχετε ήδη βάλει, μήπως είναι καλύτερα αντί αλεύρι να τρίψετε λίγη φρυγανιά, ας πούμε..) ή προσπαθείτε να στραγγίσετε κάπως το μίγμα (ένας γρήγορος τρόπος είναι να χώσετε φρυγανιές μέσα για λίγα λεπτά για να τραβήξουν το έξτρα ζουμί και μετά να τiς βγάλετε απ΄το μίγμα).

Αν δεν ξέρετε τι θα κάνετε, σβήστε το μάτι της κουζίνας, βγάλτε το τηγάνι από εκεί μέχρι να το σκεφθείτε… και να πάρετε κάνα «ντριιιινννννν» (τσ, τσ, τσ… εξεχάστηκεν κι ο Φον Μαρκογιαννάκης)  ή να περάσετε στην επιλογή «α»!

Επιλέγοντας τη συνέχιση του τηγανίσματος, χρησιμοποιούμε το μαραφέτι που είναι για το «ψάρεμα-κατά-το-τηγάνισμα» για να γυρίσουμε μερικές φορές (ανά λίγα λεπτά) τους κολοκυθοκεφτέδες ώστε να αποκτήσουν το ροδοκαφεκόκκινο χρώμα που δείχνει ότι ψήθηκαν (αρχικά είναι κιτρινόασπροι). Αν δεν έχουμε μαραφέτι, θα κάνουμε τη δουλειά με κουτάλι σούπας ή πιρούνι.

Άλλο κολπάκι είναι να φτιάξουμε μικρότερους κολοκυθοκεφτέδες, γεμίζοντας κουταλάκι του γλυκού ή ακόμα και να τους αλλάξουμε το σχήμα (εκεί όμως, πρέπει να έχουμε το μαραφέτι για το ψάρεμα ή ταχυδακτυλουργικές ικανότητες για να παίζουμε με 2 πιρούνια για τη μεταφορά τους).

Αφού τηγανιστούν, τους μεταφέρουμε σε ένα πιάτο-πιατέλα (αν νομίζουμε ότι έχουν πολύ λάδι, βάζουμε ένα χαρτί κουζίνας στο πιάτο για να απορροφήσει το περισσότερο λάδι).

Γενικά, καλό είναι τα φρεσκοτηγανισμένα και άρα καυτά που έχουμε στο πιάτο, να μην τα κρατάμε -με το ένα χέρι- κοντά στο τηγάνι… να το αφήνουμε το πιάτο κάπου, μην πεταχτεί καμιά πιτσιλαδιά και φύγει το πιάτο… και μετά κλαίμε.

========

Δεν ξέρω αν ξέχασα κάτι.

Αν ξέχασα… αυτοσχεδιάστε!

Έχουμε κρίση!

Αλληλεγγύη (ζητώ από τον γείτονα λίγο δυόσμο) και Αυτο-οργάνωση! (μαθαίνω να μαγειρεύω για τις μέρες που θα έχω έστω 2 κολοκύθια να φάω).

========

ΥΓ πάντως βέγκαν συνταγή δεν ήταν! έχει και τυρί!!!

βολευτείτε με τον Swedish Chef (ευφράδεια που θα ζήλευε και ο ΓΑΠ) γιατί δεν έχω να σας δείξω φωτό! τους έφαγα… 😀

ΥΓ2 προσοχή στα καλσόν! σέρνονται πόντοι…

Swedish Chef Link: http://wp.me/p1pa1c-byU

koula (always on) the trell

για να λέτε και σεις… «κάτι φάγαμε»!