Αντινομία #2 [audio]

Posted on 15 Ιουλίου, 2011 5:09 πμ από

39


Μέσο στο γενικευμένο ζόφο, καλό είναι να κάνουμε και λίγο προς τα πίσω. Απλά για να μην τρελαθούμε (λέω εγώ.) Λες και τα πάντα πρέπει να έχουν μια αίσθηση του επείγοντος. Πόσο απροετοίμαστοι είμαστε όλοι μας. Για αυτό το λένε κρίση.. Έτσι είπα και εγώ μετά από πολύ καιρό να «παίξω» κάνα οργανωμένο θόρυβο. Βέβαια όπως έχει πει και η φίλη μου η koula :»αν κόψουν το ρεύμα να σε δω ..»   🙂

Η μίξη(ή η μύξα αν προτιμάς) έγινε το ξημέρωμα της 15ης Ιουλίου 2011, όπως και το editing και η τελική επεξεργασία. Για να ακούσεις.. πάτα το play. 

Τα αποσπάσματα κειμένων είναι από τις εκδόσεις που αναφέρονται και μπορούν να βρεθούν σε στέκια και καταλήψεις..

risinggalaxy

antinomy #2,  tracklist:

.1.Solar Fields – Insolate       [Altered,Second Movements]

.2.Air Liquid – If There Was No Gravity (Jammin’ Unit Remix) [Red]

.3.Aphex Twin – Isopropophlex [Analogue Bubblebath EP1]

.4.Mandragora – Earthdance(Washouse Mix) [Ambient Senses 1 – The Vision]

.5.The Orb – Chocolate Fingers [Bagdad Batteries]

.6.Pepe Romero & Academy Of Sain Martin In The Fields Chamber Enseble         – Νο. 6 in G, G450 – Andantino Lento [Boccherini Quintets]

.7.Black Dog Productions – Balil-Merck [Bytes]

.8.Gus Til – Ebb Tides [Electric Oceans]

.9.Pallyria – End Of Kronos [Electrifying Nature]

.10.Fever Ray – Keep The streets Empty For Me [Fever Ray]

.11.The Future Sound Of London – You’re Creeping Me Out [ISDN]

.12.Sidsel Endresen – Slow Song [Jazzland Community]

.13.Psyche – Neurotic Behavior [New Electronica – Chronolοgical Harmonizations]

.14.Chris Watson – Male Capercallie Display, Caledonian Pine Forest [Outside The Circle Of Fire]

«Τέχνη είπατε νεαρέ;

Έγραφα πρόσφατα σε μια ακαδημαική εργασία(sic), ρεφορμίζοντας μιας και δε μπορούσα να πω απλά: δε μας χέζεις και συ με τα πνευματικά δικαιώματα;

Είναι σημαντικό να γίνει καταρχάς κατανοητό πως οι νόμοι (όποιοι και αν είναι αυτοί) και οι αξίες σχετίζονται άμεσα με την ιστορική συγκυρία, και το θεσμοθετημένο κοινωνικό φαντασιακό. Για παράδειγμα η σημερινή θεώρηση πως το νόημα της ζωής «βρίσκεται στην συσσώρευση και στην διατήρηση του πλούτου, θα ήταν τρέλα για τους Ινδιάνους Κουακιούτλ, ή η ιδέα να μάζευαν τα πλούτη για να μπορέσουν να τα καταστρέψουν, ή η ιδέα να επιδιώξουν την εξουσία και την αρχή θα ήταν τρέλα για τους Ινδιάνους Ζούνι, οι οποίοι για να κάνουν κάποιον αρχηγό της φυλής, έπρεπε να τον δέρνουν μέχρι να δεχτεί» [Κ. Καστοριάδης, Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας]

Ομοίως η ίδια η έννοια του πνευματικού δικαιώματος δεν είναι δυνατόν να θεωρείται ως κάτι θέσφατο. Οι αρχαίοι Αθηναίοι το πιθανότερο είναι να εξόριζαν ως ηλίθιο κάποιον που θα μιλούσε για πνευματικά δικαιώματα σε ένα έργο πχ του Αριστοφάνη ενώ οι Ινδοί θα ένιωθαν(και νιώθουν) βαθιά προσβεβλημένοι (αφού η ίδια η θρησκεία τους μιλούσε -και μιλάει- για την ανάγκη της ελεύθερης διάδοσης της γνώσης) με την ίδια την έννοια του πνευματικού δικαιώματος.

Στην τελική βεβαία η κάθε κοινωνία έχει τελικά και τους νόμους που της αναλογούν.

Μπορείς να το ψάχνεις για ώρες. Η ανάπτυξη της τυπογραφίας, οι κλίκες των τυπογράφων, ο ρόλος της εκκλησίας, το Statue οf Anne, η άνοδος της αστικής τάξης, μπλα μπλα μπλα.

Και να συνεχίσεις. Η Γαλλική Επανάσταση, ο Chapelier και ο Διαφωτισμός(Diderot, Beaumarchais)…

Και μετά να’σου τα property rights theory, και τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας .

Πατεντάρω,Πατεντάρεις ,Πατεντάρει.

Εύλογο το ερώτημα(που διάβασα κάπου-στο serajevo ήταν;)

Τα ανέκδοτα έχουν πνευματικά δικαιώματα;

Η συνταγή κολοκυθόπιτας της γιαγιάς μου (που τα σπάει κιόλας);

Οι κλανιές;

Τέχνη;

Θυμάμαι ατελείωτες ώρες στο σχολείο(έκθεση ιδεών-sic) να μιλάμε για κάτι τύπους που τους λέγαμε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ. Ουάου αυτοίοι πνευματικοί άνθρωποι και ο ρόλος τους! Και πρέπει το ένα και πρέπει το άλλο.

Σουρεαλισμός, οι πνευματικοί άνθρωποι είναι sosara!

Εισαγωγή,Επιχειρήματα,Επίλογος.

Σόρυ σούπερ πνευματικέ άνθρωπε αλλά αν περιμένουμε τον μεσσιανικό σου ρόλο να πάρει μπρος, σωθήκαμε. Εσύ που δεν σε αγγίζουν τα εγκόσμια, και προς θεού(sic) δεν είσαι κρατικοδίαιτος μαϊντανός.

Που σέβεσαι την έννοια του μοναχικού δημιουργού πετώντας αυτό το «απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αποθήκευση σε κάποιο σύστημα διάσωσης(lol), και γενικά η αναπαραγωγή του παρόντος έργου, με τον οποιονδήποτε τρόπο ή μορφή, τμηματικά η περιληπτικά, στο πρωτότυπο, σε μετάφραση ή άλλη διασκευή χωρίς την ΑΔΕΙΑ ΜΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ, εμένα του πνευματικού καλικάντζαρου» λες και εντάξει μωρέ σιγά.

Και εσύ που : ΣΙΩΠΟΥΣΕΣ,ΣΙΩΠΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΙΩΠΑΣ.

ΑΝ ΟΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑΖΑΝ ΚΑΤΙ..

ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ

Στο θέμα μας όμως (η) [τεχνών]: η ελεύθερη, δημιουργική έκφραση του ανθρώπου με έργα που διέπονται από αισθητικούς κανόνες.

Ok. Εγώ θα έλεγα:

Τέχνη: περίεργη λέξη, μαγική, και αρκετά σκονισμένη. Τέχνη είναι αυτό που δύσκολα μπορεί να περιγραφεί με λέξεις. Όταν το συναντάς αυτό το πράμα, που λες, το μυαλό σου παίρνει φωτιά. Ενδέχεται να νιώσεις ένα σφίξιμο στο στομάχι. Να κλάψεις, να γελάσεις, να προβληματιστείς. και άλλα πολλά.

Τέχνη επίσης είναι να ξυπνάς το πρωί από την όμορφη μουσική των συνθημάτων, μιας μικρής πορείας μαθητών, σε ένα χωριό της Σάμου.

Να ψάχνεις το τελευταίο αντίτυπο ενός βιβλίου και ο συγγραφέας να εμφανίζεται από το πουθενά και να στο δίνει. και άλλα πολλά.»

***το κείμενο βρίσκεται στην έκδοση:

κεραμιδόγατες[στο φαντασιακό της τέχνης] ***

«Μην αμφιβάλεις ποτέ σου πως η Εξουσία μονάχα εγκλήματα κάνει. Μην αμφιβάλεις πως αυτοί που έρχονται κάθε φορά να σου δείξουν το δρόμο σου, μονάχα να σε υποτάξουν θέλουν. Κι αν δεν τα καταφέρνουν να σε βάλουν στη σύνθεση τους, θα σε χρησιμοποιήσουν με κάθε μέσο και με κάθε τέχνασμα. Ακόμα και τη θέληση σου. Μια μόνο ματιά σου πίσω φτάνει και θα πείσει και τον πιο αφελή, ακόμη και τον πιο ανυποψίαστο.»

Ευάγγελος Λάμπρου «Πιστοποιητικό Θανάτου»

«Δε χρειάζεται να διαβάσεις Κάφκα τον ζεις θες δε θες.

οι σύντροφοι σου να βιάζονται καθημερινά

και να μην πούμε για Χάινριχ Μπελ.

από πληρωμένα τηλεοπτικά φρικιά.

δε ζούμε πια απλώς σε ένα οργουελικό ότι ναναι.

το κράτος το χει ρίξει στη κλασική λογοτεχνία.

Εκεί κάπου, στο εδώ πας και έρχεσαι.

Δύσκολη εποχή για να ζείς.

Καλήεποχήγιαναγωνίζεσαιναι»

***από την έκδοση: κεραμιδόγατες[στο φαντασιακό της τέχνης]***