Δημοκρατική αριστερά, αστική δημοκρατία και άλλα ανέκδοτα

Posted on 6 Ιουλίου, 2011 6:32 μμ από

34


Ο ήλιος του ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει να τρελαίνει κόσμο. Και αν ξέραμε από καιρό πως οι σύντροφοι σοσιαλιστές της αριστερής πρωτοβουλίας του κινήματος παίρνουν πάρα πολλά ναρκωτικά , την θέση τους φαίνεται να κερδίζουν οι Δημοκρατικοί Αριστεροί. Ο Μαργαρίτης, ο Τσούκαλης, ο Κουβέλης και τα άλλα παιδιά πρέπει να ζουν αυτές τις μέρες σαν τους ήρωες του Hunter S. Thompson…τίγκα στη ντρόγκα.

Αφορμή για αυτήν την βεβαιότητα, είναι η ανακοίνωση του κόμματος για τις επιθέσεις κατά πολιτικών προσώπων. Απολαύστε…

Η κοινωνική δυσαρέσκεια συνεχώς μεγαλώνει και η κυβέρνηση οφείλει να το αντιληφθεί και να προωθήσει μέτρα στήριξης ιδιαίτερα των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων.

Την ίδια ώρα, όμως, η χώρα ταλανίζεται από έναν ανεξέλεγκτο κύκλο βίας. Οι αθλιότητες με τις επιθέσεις, τους προπηλακισμούς, τις αντισυγκεντρώσεις, τις «επισκέψεις» στα σπίτια πολιτικών, τις αφίσες με απειλές κατά προσώπων, είναι απολύτως καταδικαστέες ενέργειες, παντελώς ξένες προς τις παραδόσεις της ανανεωτικής αριστεράς.

Η απερίφραστη καταδίκη αυτών των ενεργειών από όλες τις πολιτικές δυνάμεις πρέπει να γίνεται χωρίς συμψηφισμούς, χωρίς υπεκφυγές, χωρίς ψηφοθηρικές σκοπιμότητες και με μόνο γνώμονα τη βαθιά πίστη στις δημοκρατικές διαδικασίες, το διάλογο και την αντιπαράθεση των ιδεών.

Διαβάζοντας το κείμενο , καίγεται ο εγκέφαλος μου αργά και βασανιστικά. Μερικές σκέψεις πάνω σε προτάσεις/λέξεις που μου διέλυσαν την αύρα και μου κατέστρεψαν το ζεν…

1) Οφείλει η κυβέρνηση να αντιληφθεί ότι μεγαλώνει συνεχώς η κοινωνική δυσαρέσκεια…

Και αναρωτιέμαι …Δηλαδή υπάρχουν ακόμα άνθρωποι οι οποίοι πιστεύουν πως ΔΕΝ είναι στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης να μειώσει τις κοινωνικές δαπάνες , τους μισθούς και τις παροχές προς τους εργαζομένους ; Δεν είναι προφανές ότι η κυβέρνηση έχει επιλέξει να ισοπεδώσει το λαό για να μην χαλάσει τη ζαχαρένια των πλουσίων; Άρα τι ακριβώς πρέπει να αντιληφθεί η κυβέρνηση; Μήπως εμείς δεν έχουμε πάρει γραμμή;

Πλάκα με κάνεις ;

2) και να προωθήσει μέτρα στήριξης ιδιαίτερα των αδύναμων κοινωνικών στρωμάτων…

Και αναρωτιέμαι ξανά… Ποια μέτρα στήριξης; Αναφερόμαστε στα ίδια μέτρα τα οποία είχε στο προεκλογικό του πρόγραμμα το ΠΑΣΟΚ; Δεν έχει γίνει σαφές πως για εμάς, τους μισθωτούς και τους εργάτες, δεν υπάρχει σάλιο; Με λίγα λόγια , ζητάνε από την κυβέρνηση να μας λυπηθεί; Αυτά τα μέτρα στήριξης δεν κόψαμε για να πάρουμε την δόση μας;

Θα με τρελάνεις ;

3) Την ίδια ώρα, όμως, η χώρα ταλανίζεται από έναν ανεξέλεγκτο κύκλο βίας

Κρατάω την συγκεκριμένη πρόταση, γιατί αυτοί οι ρημαδιασμένοι κύκλοι βίας ( καινούργιο φυσικό φαινόμενο, ξαδέρφια των κεραυνών και των ανέμων) πρόσφατα ξεκούφαναν έναν δημοσιογράφο. Οι ίδιοι κύκλοι βιας, έχουν στείλει στο νοσοκομείο δεκάδες διαδηλωτές, έχουν προκαλέσει αναπνευστικά προβλήματα σε εκατοντάδες, έχουν τραμπουκίσει αναρίθμητες φορές «μεμονωμένους περιστατικούς πολίτες» και πάει λέγοντας. Και ω τι θαύμα. Είναι απρόσωποι αυτοί οι κύκλοι βίας. Δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν. Ίσως πρέπει να κάνουμε καμιά θυσία; Μήπως θα έπρεπε να χορέψουμε κανάν παγανιστικό χορό κατά της βίας; Τι πρέπει να κάνουμε για να εξαγνιστούμε; Προσευχές; Νηστεία; Γιατί εξαγριώνονται αυτοί οι κύκλοι και μας έχουν ξεσκίσει;

4) …τη βαθιά πίστη στις δημοκρατικές διαδικασίες, το διάλογο και την αντιπαράθεση των ιδεών…

Tι ;;;

Ποιες δημοκρατικές διαδικασίες; Τις ίδιες που γέννησαν το νόμο περί ευθύνης βουλευτών; Τις ίδιες που επιτρέπουν σε φασίστες σαν τον Άδωνι και τον Βορίδη να ρητορεύουν στο κοινοβούλιο; Τις ίδιες που νομιμοποιούν την με κάθε τρόπο διάλυση των συγκεντρώσεων στο κέντρο όταν πρέπει να ψηφιστεί το μεσοπρόθεσμο; Σε ποιον γαμημένο διάλογο αναφερόμαστε όταν η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το αν θα μας βιάζουν εναλλάξ ή με πρόγραμμα οι δανειστές μας; Πως τολμάτε και μιλάτε για αντιπαράθεση ιδεών την ώρα που η πλειοψηφία της κοινωνίας έχει αποκλειστεί από τις εξελίξεις και οδηγείται στη σφαγή;

Λοιπόν, καλά τα ναρκωτικά αλλά…Ένα πολιτικό σύστημα το οποίο τρέφεται  από  την αδικία, το οποίο μειώνει τις ελευθερίες των πολιτών και που ευνουχίζει τη φαντασία , την δημιουργικότητα και την δίψα για ζωή των πολιτών δεν αξίζει να συντηρείται. Η αστική δημοκρατία που βιώσαμε μετά το 1974  μας αφήνει . Το μόνο σίγουρο είναι πως αν δεν επιλέξουμε εμείς το πως θέλουμε να ζήσουμε , οι πλούσιοι θα αποφασίσουν για εμάς. Ήδη το κάνουν. Καταστρώνουν σχέδια, δοκιμάζουν τακτικές και προετοιμάζουν την επόμενη κατάσταση. Μας έχουν μπουκώσει με όρους , λέξεις και εικόνες που μας δηλητηριάζουν  καθημερινά και αφαιρούν τον όποιο ορίζοντα από τη σκέψη μας και την ψυχή μας. Μας τρομοκρατούν, μας φοβίζουν και μας απειλούν. Και όσο περνάει ο καιρός, οι απειλές γίνονται πιο ξεκάθαρες και  πιο ποταπές. Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν δεν υπάρχει ούτε δημοκρατία, ούτε διάλογος, ούτε αντιπαράθεση ιδεών. Υπάρχει μόνο η  τρομοκρατία της κυβέρνησης και των πλουσίων.

http://wp.me/p1pa1c-b6m

Advertisements