Υπόθεση «Υπατία» στο Παρίσι

Posted on 30 Μαΐου, 2011 10:05 μμ από

0


Από edu-factory.org (μέσω Red Notebook)

Τόσο η γαλλική κυβέρνηση όσο και οι Σοσιαλιστές υποστήριξαν το δημοκρατικό κίνημα της Τυνησίας. Αυτό δεν τους εμπόδισε φυσικά να δείρουν και να συλλάβουν τους Τυνήσιους μετανάστες και τους υποστηρικτές τους.

Την Πρωτομαγιά, γύρω στις 11 πμ, εκατό περίπου Τυνήσιοι χωρίς χαρτιά, υποστηριζόμενοι από άλλους τόσους Γάλλους και διεθνείς ακτιβιστές με εμπειρία στις καταλήψεις, κατέλαβαν τον αριθμό 51 της λεωφόρου Σιμόν Μπολιβάρ. Προοδευτικά ο αριθμός των καταληψιών τετραπλασιάστηκε.

Στις 3 Μαΐου, γύρω στις 11 μμ, 500 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν και διαδήλωναν αυθόρμητα, όταν η αστυνομία προσπάθησε να εισέλθει στο κτίριο από τη στέγη. Το πλήθος αντιστάθηκε στην εισβολή φωνάζοντας «κατάληψη, κατάληψη, κάτω το σύστημα». Η Λεωφόρος Σιμόν Μπολιβάρ κατελήφθη και έκλεισε για τις επόμενες ώρες.

Οι καταληψίες κατάφεραν επίσης να αντισταθούν στην προσπάθεια χειραγώγησης της Δημοτικής Αρχής του Παρισιού, που επιχείρησε να τους διαιρέσει: ανόητες προτάσεις στέγασης για 100 περίπου άτομα (αν και υπήρχαν πάνω από 250 Τυνήσιοι στην κατάληψη και η Δημοτική Αρχή το ήξερε αυτό). Κατάφεραν να αντισταθούν σε όλους τους διαμεσολαβητές, τις οργανώσεις και τα πολιτικά κόμματα, που, σύμφωνα με την ανακοίνωση του Μετώπου για την Λαϊκή Απελευθέρωση της Τυνησίας (τομέας Παρισιού), ενδιαφέρονται μόνο να φωτογραφηθούν μπροστά στην ανθρώπινη μιζέρια.

Σκοπός των καταληψιών ήταν να μετατρέψουν την κατάληψη σε μια ευρεία κινητοποίηση για το θέμα των μεταναστών χωρίς χαρτιά, την ελευθερία της μετακίνησης και τη διεθνή πραγματικότητα της επανάστασης σε εξέλιξη.

Στις 4 Μαΐου, κατά τις 2 μμ,  τα γαλλικά ΜΑΤ –ύστερα από εντολές που έλαβαν από τη Σοσιαλιστική Δημοτική Αρχή του Παρισιού- έκαναν έφοδο στην κατάληψη. Χρησιμοποιώντας γκλομπ, ασπίδες και επιτήρηση μέσω ελικοπτέρου. Η αστυνομία χτύπησε και κυνήγησε εκατοντάδες ακτιβιστές, οι οποίοι μπλόκαραν την είσοδο.

Αφού περικύκλωσαν το κτίριο και απομόνωσαν τους καταληψίες που βρίσκονταν ακόμα μέσα, η αστυνομία έσπασε την πόρτα και προχώρησε σε έφοδο. Τυνήσιοι πρόσφυγες και ακτιβιστές σύρθηκαν έξω από το κτίριο, μπήκαν σε βαν της αστυνομίας και μεταφέρθηκαν στις αστυνομικές διευθύνσεις του 18ου, 19ου και 20ου διαμερίσματος του Παρισιού.

Οι υπόλοιποι ακτιβιστές κατάφεραν να αναδιοργανωθούν μπροστά από το κτίριο, φωνάζοντας συνθήματα και προσπαθώντας να εμποδίσουν τις συλλήψεις. Η αστυνομία τότε επιτέθηκε στο πλήθος, χτυπώντας εκ νέου τους συγκεντρωμένους και σπρώχνοντάς τους στο παρακείμενο πάρκο. Ενώ η μάχη έξω συνεχιζόταν, η αστυνομία φόρτωνε τους καταληψίες στα βαν.

Ως αποτέλεσμα της αντίστασης των ακτιβιστών έξω από το κτίριο συνελήφθησαν 20 άτομα τα οποία προστέθηκαν στους 128 Τυνήσιους πρόσφυγες που τέθησαν υπό κράτηση.

Τόσο η γαλλική κυβέρνηση όσο και οι Σοσιαλιστές υποστήριξαν το δημοκρατικό κίνημα της Τυνησίας. Αυτό δεν τους εμπόδισε φυσικά να δείρουν και να συλλάβουν τους Τυνήσιους μετανάστες και τους υποστηρικτές τους.

Στις 7 Μαΐου, όμως,  η συλλογικότητα «Τυνήσιοι από τη Λαμπεντούζα» (το νησάκι νότια της Ιταλίας όπου συλλαμβάνονται όσοι προσπαθούν να εισέλθουν στην Ευρώπη μέσω Ιταλίας), μαζί με Παρισιάνους ακτιβιστές, κατέλαβαν ένα άλλο κτίριο στο Παρίσι. Πρόκειται για ένα δημόσιο γυμναστήριο στην οδό Rue de la Fontaine-au-Roi αριθμός 100, το οποίο είναι περιουσία του Δήμου του Παρισιού και βρίσκεται σε μικρή απόσταση από την προηγούμενη κατάληψη.

Στην προσπάθεια να δικαιολογήσει την προηγούμενη έξωση η Δημοτική Αρχή σε μια ανακοίνωσή της ανέφερε ότι οι Τυνήσιοι πρόσφυγες χειραγωγούνταν και κρατούνταν όμηροι «αναρχικών και ριζοσπαστικών ομάδων». Σε απάντηση, η συλλογικότητα των Τυνήσιων εξέδωσε μία επιστολή στην οποία ανέφερε ότι η κοινότητα των ακτιβιστών τους υποστήριζε στον πολιτικό τους αγώνα και ότι οι κατηγορίες της Δημοτικής Αρχής εναντίον τους ήταν εντελώς ασύστατες.

Το πολιτικό σκάνδαλο που δημιουργήθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο εξαιτίας της έξωσης μαζί με τις συνεχείς προσπάθειες Τυνησίων και ακτιβιστών υποχρέωσαν τη Δημοτική Αρχή να επανεξετάσει τη στάση της. Πράγματι, ο δήμαρχος Bertrand Delanoë λίγες μέρες μετά τη διαταγή του για έξωση των προσφύγων από την πρώτη κατάληψη υπέγραψε υποκριτικά ένα κείμενο της οργάνωσης «Γαλλία, χώρα του ασύλου» που ζητούσε «πολιτική λύση σε ένα ανθρωπιστικό πρόβλημα» αντί για πολιτική καταστολή. Μάλιστα, εγγυήθηκε ότι δεν θα διαταχθεί νέα έξωση, ενώ ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για εξεύρεση λύσης.

Οι πάνω από 150 καταληψίες ζητούσαν την απελευθέρωση όσων βρίσκονταν ακόμα υπό κράτηση, τη διευθέτηση της τρέχουσας νομικής τους κατάστασης με την απόδοση κάρτας παραμονής σε όλους και ενός μέρους όπου θα μπορούσαν να αυτοοργανωθούν. Εξακολούθησαν να κατηγορούν την αστυνομική καταστολή και τη νεοαποικιακή φιλανθρωπία που αρνείται να αναγνωρίσει την πλήρη αυτονομία τους.

Πολιτικά, αυτή η νέα κατάληψη αντιπροσωπεύει μια μεγάλη νίκη για τις ριζοσπαστικές δημοκρατικές δυνάμεις στη Γαλλία και στην Ευρώπη.

Μετάφραση-επιμέλεια: Παπανικολόπουλος Δημήτρης

Zaphod

Short URL: http://wp.me/p1pa1c-apM