Φουκουσίμα: τέλη του ’11 «υπό έλεγχο»;(βίντεο)

Posted on 29 Απριλίου, 2011 12:05 πμ από

21


Παρακολούθησα ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο από την εκπομπή της Έιμυ Γκούντμαν στο αμερικανικό DemocracyNow! σχετικά με την πυρηνική κρίση στην Ιαπωνία αλλά και την πυρηνική πολιτική στις ΗΠΑ.

Λίγα λόγια σχετικά με όσα αναφέρονται στο βίντεο (το οποίο ακολουθεί αμέσως μετά με ελληνικούς υπότιτλους)…

Στην εκπομπή της, η κ. Γκούντμαν, σκοπεύει να συζητήσει με τον καλεσμένο της, τον δρ. Μίτσιο Κάκου (Michio Kaku) που είναι πυρηνικός φυσικός, για την πολιτική σχετικά με την παραγωγή ενέργειας μέσω πυρηνικών εργοστασίων στις ΗΠΑ. Στις ΗΠΑ έχουν πολλά πυρηνικά εργοστάσια και παρά τις αντιδράσεις πολλών άλλων χωρών που μετά το συμβάν στην Ιαπωνία αναθεωρούν τη στάση τους στην πυρηνική πολιτική που ακολουθούσαν ως τώρα, ο Πρ. Ομπάμα δηλώνει το ακριβώς αντίθετο: ότι θα συνεχίσουν οι ΗΠΑ ακάθεκτες και θα κατασκευάσουν και νέας τεχνολογίας πυρηνικά εργοστάσια. 

Πριν μπει στο θέμα, ξεκινά λοιπόν με μια αναφορά στις τελευταίες εξελίξεις στην Ιαπωνία σχετικά με τα ατυχήματα στους πυρηνικούς σταθμούς στην Φουκουσίμα – Νταϊίτσι, που συνέβησαν ακριβώς μετά τον σεισμό και το τσουνάμι που σάρωσαν την βορειοανατολική ακτή στις 11 Μαρτίου 2011 .

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι αρχές αλλά και η διαχειρίστρια εταιρεία Tepco (Tokyo Electric Power Company) προσπαθούν να υποβαθμίσουν τις εκτιμήσεις για την καταστροφή του περιβάλλοντος και τις επιπτώσεις στον πληθυσμό και κάνουν προσπάθειες να καθησυχάσουν τους κατοίκους ώστε να συνεχίσουν να ζουν τη ζωή τους «φυσιολογικά». Όμως, οι διαρροές συνεχίζονται και ο κόσμος ανησυχεί για το κατά πόσον είναι ασφαλές να καταναλώνουν τρόφιμα και νερό στις κοντινές περιοχές ή «προερχόμενα από τις περιοχές αυτές» αλλά και το αν θα πρέπει να παραμείνουν στην «ορισμένη από τις αρχές ασφαλή ζώνη» ή θα πρέπει να τις εγκαταλείψουν απομακρυνόμενοι περισσότερο από τα 20 μίλια που ορίστηκαν ως «ζώνη εκκένωσης».

Ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ – International Atomic Energy Agency)δηλώνει κατηγορηματικά ότι το ατύχημα στην Φουκουσίμα δεν είναι «συγκρίσιμο» με αυτό που συνέβη στο Τσερνόμπιλ, καθώς στο τελευταίο είχε εκραγεί το περίβλημα του αντιδραστήρα που ήταν εκείνη την ώρα σε λειτουργία, ενώ στην Ιαπωνία

α) δεν ήταν σε λειτουργία και

β) δεν έχει εκραγεί το περίβλημα.

Παρόλαυτα, το ατύχημα στην Φουκουσίμα πλέον έχει εκτιμηθεί ότι αντιστοιχεί στο ανώτερο επίπεδο (7) της κλίμακας εκτίμησης σοβαρότητας κινδύνου πυρηνικών ατυχημάτων (κλίμακα INES – μέχρι τώρα μόνο το Τσερνόμπιλ είχε αντιστοιχηθεί εκεί), επειδή η συνολική ραδιενέργεια που έχει εκλυθεί αντιστοιχεί στο 1/10 αυτής που εκλύθηκε στο Τσερνόμπιλ. Παραμένει «χαμηλότερα» από το Τσερνόμπιλ αλλά η διαρροή ραδιενέργειας συνεχίζεται και οι εγκαταστάσεις και οι αντιδραστήρες ακόμα δεν έχουν τεθεί ουσιαστικά υπό έλεγχο.

Οι αρχές δηλώνουν ότι η κατάσταση παραμένει σταθερή. Στο στούντιο, ο δρ. Μίτσιο Κάκου τονίζει παραστατικότατα την κρισιμότητα της κατάστασης, λέγοντας ότι είναι σα να κρέμεται κάποιος με τα χέρια του στην άκρη ενός γκρεμού και να βλέπει τα νύχια του να «σπάνε» ένα ένα.  Η παραμικρή διαταραχή θα μπορούσε να φέρει ακόμα χειρότερη καταστροφή από αυτήν στο Τσερνόμπιλ, καθώς θα μπορούσε για παράδειγμα να συμβεί μετασεισμός και να αποτελειώσει τις μισοκατεστραμμένες εγκαταστάσεις ή ακόμα και η απομάκρυνση του ειδικευμένου προσωπικού από εκεί θα οδηγούσε σε πολύ χειρότερα σενάρια τους 3 αντιδραστήρες (υπενθύμιση: έναν μήνα μετά τον αρχικό σεισμό των 8,9 Ρίχτερ, έγινε σεισμός 7 Ρίχτερ στην ευρύτερη περιοχή).

Έχει ενδιαφέρον και η αναφορά στο πώς διαχειρίζεται κανείς έναν πυρηνικό αντιδραστήρα που βρίσκεται εκτός ελέγχου αλλά ακόμα πιο σημαντικό και ενδιαφέρον είναι το πόσο γρήγορα-εύκολα μπορείς να το κάνεις αυτό. Καθόλου γρήγορα και καθόλου εύκολα! Αναφέρει συνοπτικά ο δρ. Κάκου ότι δε μπορεί (ή καλύτερα… ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ) να πλησιάσει για πολύ ώρα ένας άνθρωπος και άρα δεν είναι εύκολη η οποιαδήποτε ανθρώπινη επέμβαση στην περιοχή.

Εξάλλου, η εκτίμηση της εταιρείας είναι ότι μέχρι το τέλος του έτους (2011) θα έχουν καταφέρει να λειτουργήσουν τις αντλίες… και να σταθεροποιήσουν την αντίδραση στον πυρήνα. 

Η πρόταση του δρ. Μίτσιο Κάκου είναι να αναλάβει μια ομάδα κορυφαίων φυσικών και μηχανικών τον καθορισμό των επόμενων βημάτων, καθώς η εταιρεία δεν κάνει καθόλου καλή – συνετή δουλειά και να κινητοποιηθεί και ο Ιαπωνικός στρατός ώστε να γίνει συντονισμένα η όποια προσπάθεια, για να εκτίθενται όσο το δυνατόν λιγότερη ώρα άνθρωποι στα επικίνδυνα σημεία (καθώς αμέσως θα έχουν συμπτώματα εξαιτίας της ραδιενέργειας). Επισημαίνει επίσης ότι υπάρχουν πολλά σημεία στα οποία δεν έχουν καν ένδειξη-μέτρηση για το επίπεδο της ραδιενέργειας που δέχονται όσοι εργάτες είναι τόσον καιρό στις προσπάθειες ψύξης του αντιδραστήρα.

Και γενικά, στην περίπτωση που μετά από ένα ατύχημα ένας αντιδραστήρας δε μπορεί να επαναλειτουργήσει, μένει πλέον ως μόνη συνιστώμενη λύση (σύμφωνα με την TOSHIBA) να «ενταφιαστεί» ολόκληρος ο αντιδραστήρας (όπως έγινε στο Τσερνόμπιλ). Σύμφωνα με αυτό, θα πρέπει να σκάψεις βαθιά κάτω από αυτόν και γενικά να τον καλύψεις με χιλιάδες τόνους άμμου, τσιμέντου (σκυρόδεμα) και βορικό οξύ και να τον «ενταφιάσεις» για πολλά πολλά χρόνια.

Στο βίντεο αναφέρεται ακόμα το ότι έχει εκλυθεί πολύ ιώδιο-131 στο περιβάλλον που είναι και υδατοδιαλυτό και αυτό έχει συνέπειες στην παραγωγή της περιοχής και έχει καταστρέψει ουσιαστικά την τοπική οικονομία.

Αυτό που εγώ τουλάχιστον δεν ήξερα είναι ότι υπάρχει πυρηνικός σταθμός κοντά στη Ν. Υόρκη (!) που – βάσει επίσημων ανακοινώσεων – είναι αρκετά πιθανό να χτυπηθεί από σεισμό… Είχα διαβάσει μόνο για το Βερμόντ όπου επίσης έχουν της ίδιας τεχνολογίας και παλαιότητας αντιδραστήρες και θα μπορούσε και εκεί να έχει συμβεί το αντίστοιχο σεισμός-τσουνάμι-πυρηνική κρίση-εκκένωση περιοχών)… Και έτσι λοιπόν γίνεται ακόμα πιο ενδιαφέρον (σοκαριστικό?) το ότι ο Πρ. των ΗΠΑ δηλώνει ότι θα χτίσουν και νέας τεχνολογίας αντιδραστήρες PBR (που είναι ασφαλέστεροι μεν, αλλά τελικά και εκείνοι μπορούν να «λιώσουν»).

Ουφ. Είπα να γράψω δυο λόγια εδώ για όσους δε θα μπορούν να ανοίξουν το βιντεάκι (ε? έχουμε κάνα δυο «άτυχους» 😉 ) και παραλίγο να τα γράψω όλα. Καλύτερα να σταματήσω εδώ και να τα δείτε στο βίντεο 😉

Υπόψιν, ο καλεσμένος της Έιμυ Γκούντμαν είναι Ιαπωνο-αμερικανός και αναφέρει και ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία σχετικά με αυτήν του την ιδιότητα.

Υπόψιν 2! Επειδή μιλούν πολύ γρήγορα, οι υπότιτλοι «εξαφανίζονται» σύντομα, οπότε θα σας φανεί πολύ χρήσιμο το pause 😉

=================

Το σημαντικό είναι να καταλάβουμε ότι η πυρηνική ενέργεια δεν είναι παίξε-γέλασε ούτε κρύψε-ξέχασε. Είναι σπάνια τα ατυχήματά «της» θα ισχυριστεί κάποιος, αλλά όταν συμβαίνουν δε λύνονται ούτε εύκολα ούτε γρήγορα και επηρεάζουν μεγάλες περιοχές για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Μια σκέψη μου τη μέρα εκείνη ήταν ότι το μόνο «θετικό» που θα μπορούσε να βγει μέσα από τη συγκυρία είναι ότι είναι ολίγον τι πιο εύκολη η απόκρουση του επιχειρήματος «αφού έχουν οι γείτονες πυρηνικά εργοστάσια και τους έρχεται φθηνότερη η παραγωγή κιλοβατώρας, γιατί να μη φτιάξουμε και μεις στην Ελλάδα;;; δεν πειράζει που έχουμε σεισμούς, αφού και οι Ιάπωνες έχουν κι απ’ τα δύο…» που είχα κουραστεί να ακούω τα τελευταία χρόνια από διάφορους.

Το πρόβλημα είναι ότι δεν αρκεί απλά να έχεις λογικά επιχειρήματα γιατί δε νικούν πάντα τα χρήματα. Γιατί δε μπορείς να πεις ότι πιάστηκες απροετοίμαστος/ανίδεος/αθώος… ότι δεν ξέρεις τι συμβαίνει όταν συμβεί ατύχημα σε πυρηνικό σταθμό… έχεις φτιάξει «κλίμακα» για να τα εκτιμάς και έχεις και παράδειγμα το Τσέρνομπιλ στην κορυφή της (μέχρι κάποιο άλλο να του πάρει την πρωτιά).

Και δε μπορεί να μην ήξερες ότι είναι σεισμογενής και με ηφαιστειακή δραστηριότητα η περιοχή εκεί… και ότι ακόμα και αν τη γλιτώσεις με τον «κύριο σεισμό» πάντα θα μπορεί ένας από τους μετασεισμούς να σου κάνει μεγάλη ζημιά (πχ ο σεισμός που συνέβη ακριβώς έναν μήνα μετά ήταν 7 Ρίχτερ). Κι ότι οι μεγάλοι σεισμοί σε θαλάσσιες περιοχές είναι πιθανό να δημιουργήσουν «και τσουνάμι»…

Κρατάω μια μικρή ελπίδα ότι μετά από αυτήν την καταστροφή, ειδικά οι Ιάπωνες, μπορεί στο άμεσο μέλλον να προωθήσουν ουσιαστικότερα από πολλούς άλλους, την έρευνα στις άλλες μορφές ενέργειας – τις «ήπιες/ανακυκλώσιμες» πηγές.

===================

ΥΓ Η μετάφραση έγινε σχετικά βιαστικά. Αν εντοπίσετε κάποιο σοβαρό λάθος, πείτε το στα σχόλια.

ΥΓ2 Ευχαριστώ πάαααρα πολύ τον maskarat και τον denyal και τον κύριο j4nus για όλη την τεχνική βοήθεια!! (κυρίως για την υπομονή στις επίμονες ερωτήσεις). Και επίσης τη Niarrator, για μια καίρια κίνησή  της που μου «έλυσε» τα χέρια 🙂 🙂

ΥΓ3 Βρήκα το ένα μόνο μέρος από το σάιτ του Democracy Now! Πρέπει να βελτιώσω την σέρτσινγκ μου.

http://www.democracynow.org/2011/4/13/expert_despite_japanese_govt_claims_of 

Το σχετικό με την ασφάλιση των πυρηνικών αντιδραστήρων και τις αποζημιώσεις σε περίπτωση ατυχημάτων,

Price-Anderson Act: http://www.ans.org/pi/ps/docs/ps54-bi.pdf

Short Link: http://wp.me/p1pa1c-9Gm

koula