Παρέμβαση αντιεξουσιαστών στην ομιλία του αμφιλεγόμενου Watson

Posted on 16 Απριλίου, 2011 2:04 πμ από

108


της inflammatory

Ο  83χρονος James D. Watson, βραβευμένος με Nobel Ιατρικής και Φυσιολογίας (1962) για την ανακάλυψη της διπλής έλικας DNA, ήταν ο Κεντρικός Ομιλητής και Τιμώμενο Πρόσωπο στο δωδέκατο συνέδριο Ιατρικής Χημείας, που πραγματοποιήθηκε στο παν/μιο Πατρών απο τις 11 έως 15 Απριλίου 2011. Την Τετάρτη μάλιστα έλαβε μέρος η τελετή αναγόρευσης του Watson σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Ιατρικής και την Πέμπτη μίλησε ο ίδιος σχετικά με την ανακάλυψη της διπλης έλικας του DNA. Ωστόσο κατά τη διάρκεια της ομιλίας, παρενέβησαν διαδηλωτές απο τον αντιεξουσιαστικό χώρο, όπου μπήκαν στο αμφιθέατρο εκδηλώσεων φωνάζοντας συνθήματα και πετώντας τρικάκια. Ένας απο αυτούς ανέβηκε με ολίγον επιθετικές διαθέσεις πάνω στη σκηνή, κατευθυνόμενος προς το μέρος του Watson, αλλά παρεμποδίστηκε απο άλλους νεαρούς. Τελικά οι διαδηλωτές απωθήθηκαν, ενώ είχαν αποδοκιμαστεί έντονα απο το κοινό της αίθουσας.

Ο Watson είναι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και γι αυτό η παρέμβαση δεν ήταν καθόλου τυχαία, άσχετα εαν δεν έχει αναφερθεί είτε εσκεμμένα είτε απο παντελή και αδικαιολόγητη άγνοια για τις αρνητικές πτυχές του προσκεκλημένου που καταχειροκροτήθηκε. Τα βραβεία Νομπελ δε δίνουν «άφεση αμαρτιών» και μερικές φορές δημιουργούν ερωτηματικά, άλλωστε και ο Kissinger πήρε Νόμπελ Ειρήνης…(!)

Κατ’ αρχάς η Rosalind Franklin είχε καταγράψει μια φωτογραφία την οποία ένας άλλος ερευνητής του King’s College, Maurice Wilkins, έδειξε χωρίς την άδεια της στους Watson και  Francis Crick, οι οποίοι με τη σειρά τους βοηθήθηκαν ώστε να κατανοήσουν πλήρως τη δομή του DNA και να τους απονεμηθεί το βραβείο Nobel λίγα χρόνια μετά το θάνατο της.

Το 1997 η Sunday Telegraph έγραψε οτι ο Watson ισχυρίζεται πως θα πρέπει να επιτρέπεται η έκτρωση στις γυναίκες οι οποίες  ανακαλύπτουν οτι το παιδί που κυοφορούν φέρει το γονίδιο της ομοφυλοφιλίας.  Τρία χρόνια αργότερα προκάλεσε γέλια αλλά και αμηχανία σε μια ομιλία στο παν/μιο Berkeley της California όταν ανέφερε πως οι σεξουαλικές ορμές σχετίζονται με το χρώμα του δέρματος και γι’ αυτό «μιλάμε για Λατίνους εραστές και δεν ακούμε για Εγγλέζους…παρά για Άγγλο ασθενή«.

Toν Οκτώβρη του 2007 δήλωσε στους Sunday Times της Μεγάλης Βρετανίας, οτι είναι «απαισιόδοξος για την προοπτική που έχει η Αφρική» επειδή «όλες οι κοινωνικές πολιτικές μας βασίζονται στο γεγονός οτι η ευφυία τους είναι ίδια με τη δικιά μας – όταν το σύνολο των δοκιμών λέει οτι δεν είναι και τόσο «. Επεσήμανε οτι ευελπιστούσε να αντιμετωπίζονται όλοι ισάξια αλλά «οι άνθρωποι που έχουν να αντιμετωπίσουν μαύρους εργαζόμενους, βρίσκουν κάτι τέτοιο αναληθές«. Τα σχόλια του προκάλεσαν αντιδράσεις στην επιστημονική κοινότητα και σε οργανώσεις ανθρωπινων δικαιωμάτων, η εφημερίδα Independent εκδίδει πρωτοσέλιδο με τίτλο «Οι Αφρικανοί είναι λιγότερο έξυπνοι, δηλώνει πρωτοπόρος του DNA» και το Μουσείο Επιστημών στο Λονδίνο ακυρώνει την προγραμματισμένη του ομιλία. Ωστόσο διοργανωτές απο άλλες εκδηλώσεις στη Μεγάλη Βρετανία με αφορμή την τότε επίσκεψη του στη χώρα για την προώθηση του βιβλίου του «Avoid Boring People: Lessons from a Life in Science», δήλωσαν οτι θα υπάρξουν ερωτήσεις απο το κοινό ενώ ένας απο αυτούς υπογράμμισε οτι «ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπιστεί είναι να του επιτραπεί να αμφισβητηθεί οσο δυνατόν εντονότερα. Μια άποψη η οποία δεν είναι επιστημονικά τεκμηριωμένη ή είναι λάθος, θα βγεί προς τα έξω ως τέτοια«. Ο Watson βλέποντας τον ντόρο που προκάλεσαν οι δηλώσεις του ανακαλεί και ζητά συγνώμη.

Με αφορμή λοιπόν τα παραπάνω, οι διαδηλωτές στην Πάτρα θεώρησαν σκόπιμο να παρέμβουν,  ωστόσο ο τρόπος είναι εκείνος που διαφοροποιεί μια πολιτική παρέμβαση απο εναν μπαχαλοτζερτζελέ. Όχι μόνο δεν κατάφεραν να περάσουν το μήνυμα τους αλλά το θέαμα ενός  «τσαμπουκαλεμένου» νεαρού που βαδίζει με ενα παλούκι προς εναν 83χρονο τη χαντάκωσε παντελώς. Δεν υπάρχουν πληροφορίες εαν προηγήθηκε εξόρμηση για μοίρασμα ενημερωτικού κειμένου περί δηλώσεων Watson σε φοιτητές και είτε έγινε είτε οχι ήταν επιβεβλημένο. Επίσης απο τη στιγμή που υπήρχε η διάθεση να μπούν τα παιδιά στην αίθουσα, θα ήταν πιο αποτελεσματικό να παρεβρίσκονται ηδη μέσα, να θέσουν τις «καυτές ερωτήσεις» όταν τελείωνε η ομιλία και μετά να φωνάξουν τα συνθήματα, να πετάξουν τρικάκια και να βγάλουν το πανό. Μόνο έτσι θα μπορούσε να εκλογικεύσει το κοινό την παρέμβαση τους το οποίο άσχετα εαν τελικά συναινούσε ή οχι, που το πιθανότερο είναι να μη συναινούσε αλλιώς δε θα παρευρισκόταν, σίγουρα σε ενα ποσοστό θα είχαν δημιουργηθεί δεύτερες σκέψεις.

Το πανό στον εξωτερικό χώρο της αίθουσας πρίν ξεκινήσει η ομιλία

Το σκηνικό της παρέμβασης


Τα 10 πρώτα λεπτά της ομιλίας του Watson