Τα πανεπιστήμια στην κρεατομηχανή

Posted on 30 Μαρτίου, 2011 8:43 μμ από

11


του Γαλαξιάρχη

Η πανούκλα του «αυτονόητου» ξαναχτυπά. Σύμφωνα με σημερινό (30/3) δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας» το μαγαζί της κυρίας Διαμαντοπούλου καταρτίζει ένα νέο χάρτη πανεπιστημίων βάζοντας στο χωνί όλα τα ΑΕΙ και καταργώντας ουσιαστικά μεγάλο μέρος των ΤΕΙ. Από την πανσπερμία πανεπιστημιακών ιδρυμάτων διασκορπισμένων σε κάθε χωριό και ραχούλα, επίσης έργο του ΠΑΣΟΚ και με τη συμφωνία τότε της κυρίας Άννας μας, πάμε σε ένα πακέτο λιγότερων από δέκα υπερπανεπιστημιουπόλεων. Μία ακόμη τερατογέννεση -και μάλιστα πρόωρη- έρχεται έως το Πάσχα, διά χειρός ΠΑΣΟΚ.

Σύμφωνα με το κεντρικό άρθρο της «Ελευθεροτυπίας»:

«Ο επανασχεδιασμός του χάρτη των ΑΕΙ της χώρας προβλέπει σαρωτικές συγχωνεύσεις μέσω της διοικητικής ενοποίησης πανεπιστημίων και ΤΕΙ ανά περιφέρεια. Στόχος η δημιουργία μονοψήφιου αριθμού ιδρυμάτων-μαμούθ με μια κεντρική διοίκηση και πολλά παραρτήματα. Αμεσα θύματα τα ΤΕΙ, που αναμένεται να απορροφηθούν σε συντριπτικό βαθμό και όλος ο διοικητικός μηχανισμός των ΑΕΙ που θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη».

Υπενθυμίζω ότι η μεγάλη επέκταση των ΑΕΙ-ΤΕΙ έγινε επί διακυβέρνησης Σημίτη, όπου συμμετείχε η κυρία Διαμαντοπούλου. Μία τεράστια επέκταση που, ομολογουμένως, έγινε και με μικροκομματικά κριτήρια εξυπηρέτησης τοπικών παραγόντων, αλλά και του… καημού της μάνας «να πάρει χαρτί το παιδί» και οδήγησε στη δημιουργία δεκάδων σχολών «Μίκυ Μάους», όπως χαρακτηριστικά τις αποκάλεσε ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ, Ν. Μαρκάτος. Η ίδια πάνω-κάτω διοίκηση αποφάσισε ότι το νέο «αυτονόητο» επιβάλλει μία μεγαλειώδη κωλοτούμπα προς το υπερσυγκεντρωτικό σύστημα με campus μεγαθήρια, στα πρότυπα των «state universities» των ΗΠΑ. Στην πραγματικότητα βέβαια, η τριτοβάθμια εκπαίδευση θυσιάζεται στο βωμό του Μνημονίου και της νεοφιλελεύθερης αντεπίθεσης, μετά και την Α’βάθια και Β’βάθμια εκπ/ση, αλλά και την υγεία, τη δημόσια ασφάλιση και βέβαια την δημόσια περιουσία.

Τσαπατσοδουλειές

Ας κάνουμε για λίγο τη χάρη (και την υπομονή) να αποδεχτούμε τη λογική της κυβέρνησης που θέλει να βαφτίσει τις μεταρρυθμίσεις αυτές ως «αυτονόητες» και όχι ως προϊόν της τυφλής υποταγής στις επιταγές του Μνημονίου. Ακόμη και με αυτές τις προϋποθέσεις είναι εύκολο να αποδομηθεί η κυβερνητική προπαγάνδα για το νέο πανεπιστημιακό σύστημα.

Καταρχήν, το συγκεντρωτικό σύστημα σε μεγάλες πανεπιστημιουπόλεις δεν είναι κατ’ ανάγκη κατακριτέο, καθώς προσφέρει ευελιξία στις επιλογές του νεοεισερχόμενου φοιτητή, αυξημένες ευκαιρίες σοβαρού ερευνητικού έργου, δυνατότητα δημιουργίας νέων κεντρικών και βοηθητικών υποδομών, αλλά και βελτίωση των παροχών και της στέγασης των σπουδαστών. Σαφώς είναι αμφίβολο το κατά πόσο θα μπορούσε να λειτουργήσει σε μία μικρή ευρωπαϊκή χώρα, με ιδιαίτερες γεωγραφικές συνθήκες. Κάτι που σημαίνει ότι θα απαιτούσε τεράστια προσοχή στο σχεδιασμό και πολύ μεγάλα κονδύλια για να αντιστραφεί πλήρως το σημερινό σύστημα.

Κάπου εδώ το παραμύθι του υπουργείου έχει αρχίσει ήδη να αποκαλύπτεται. Σύμφωνα με το δημοσίευμα της «Ελευθεροτυπίας»:

«Το μοντέλο που προωθείται (προβλέπει): διατήρηση των εγκαταστάσεων των ενοποιημένων μονάδων τουλάχιστον μέχρι να ξεκαθαριστεί το τοπίο χωροταξικά και γεωγραφικά καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, απώτερος στόχος είναι η δημιουργία μεγάλων πανεπιστημιουπόλεων».

Με λίγα λόγια η κυβέρνηση βιάζεται να στήσει ένα νέο διοικητικό χάρτη πάνω σε ένα μοντέλο-φάντασμα, με τις διάσπαρτες σχολές να παραμένουν ως έχουν, αλλά να μη διαθέτουν δικές τους διοικητικές υπηρεσίες, οι οποίες μπορεί να βρίσκονται σε άλλη πόλη, άλλο νομό, ακόμη και σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων (με το καράβι). Η μετεγκατάσταση προσδιορίζεται χρονικά σε ένα μακρινό και άγνωστο μέλλον. Προφανώς, στην πτωχευμένη Ελλάδα είναι το λιγότερο αστείο να συζητάμε για το χτίσιμο μεγάλων πανεπιστημιουπόλεων που θα φιλοξενούν πολλαπλάσιες σχολές από ό,τι οι σημερινές. Δεν έχει άλλωστε περάσει παραπάνω από ένα εικοσιτετράωρο από τη στιγμή που η υπουργός μείωσε τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπ/σης κατά 50%! Δε θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι τα πρώτα θύματα της «μεταρρύθμισης» θα είναι τα ΤΕΙ που θα εξαφανιστούν κατά δεκάδες από προσώπου γης τα επόμενα χρόνια. Δε χρειάζεται και πολλή σκέψη για να αντιληφθούμε ότι οι Σχολές θα μεταμορφωθούν σε υπερσυγκεντρωτικά τερατουργήματα με πολύ μεγάλα τμήματα και περιορισμένο αριθμό καθηγητών που θα «χτυπάνε κάρτα» στις παραδόσεις, αδυνατώντας να στριμώξουν στο ωράριό τους έστω και το εντελώς τυπικό ερευνητικό έργο. Ή μήπως υπάρχει έστω και ένας ανάμεσά μας που να πιστεύει ότι θα γίνουν οι απαραίτητες προσλήψεις καθηγητικού προσωπικού; Και δεν αγγίζω καν το θέμα της διοίκησης, όπου η πρόθεση για «ιδιωτικοποίηση» της διαχείρισης και κατάργηση στην πράξη του αυτοδιοίκητου των ΑΕΙ/ΤΕΙ είναι ήδη δηλωμένη σε όλους τους τόνους από την κυβέρνηση.

Όπως επισημαίνει καταλήγοντας το δημοσίευμα, «οι υψηλές απαιτήσεις των προγραμματικών συμφωνιών και οι προθέσεις για ύπαρξη μόνο Σχολών και Προγραμμάτων Σπουδών (όχι τμήματα) επιβεβαιώνει τα σχέδια».

Πλήρωνε κορόιδο

Η Αννούλα του Αυτονόητου εξανέστη στην εκπομπή του Πρετεντέρη την περασμένη Δευτέρα, λεγόντας «δεν μπορεί να έχουμε 25 πανεπιστήμια» (σ.σ. χωρίς βέβαια να συμπληρώσει «που εμείς χτίσαμε»). Η «Ελευθεροτυπία» κάνει λόγο για λιγότερα από δέκα «campus» και συγκεκριμένα «στις Περιφέρειες Αττικής, Θεσσαλονίκης, Πελοποννήσου, Ιωαννίνων και Κρήτης». Τι σημαίνει αυτό; Πολύ απλά ότι, από εκεί που κάθε νομός, πρωτεύουσα και κωμόπολη διέθετε το δικό του τμήμα-παραμάγαζο, θα πάμε στο άλλο άκρο, όπου η περιφέρεια θα σαρωθεί εντελώς, με τις σχολές  να στριμώχνονται σε εκείνα τα μεγάλα αστικά κέντρα που ήδη διαθέτουν πανεπιστημιουπόλεις. Και ναι μεν δεν είναι δυνατό το πανεπιστήμιο να αποτελεί πηγή εισοδήματος για τα μπακάλικα και τα καφενεία όλων των χωριών της Ελλάδας, αλλά ταυτόχρονα είναι αδιανόητο να επιστρέψουμε πενήντα χρόνια πίσω όταν έπρεπε να μετακομίζουν οι σπουδαστές της περιφέρειας στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα για να σπουδάσουν. Χαράς Ευαγγέλια λοιπόν για τα «ιδιωτικά πανεπιστήμια» που θα αναζητήσουν νέο πεδίο δόξης λαμπρό στις μικρότερες πόλεις της περιφέρειας, τόσο μετά το κλείσιμο δεκάδων σχολών (άμεσα) όσο και με την μετακόμιση άλλων τόσων στις κεντρικές πανεπιστημιουπόλεις (στο απώτερο μέλλον). Η Αγγλία θα συνεχίσει να κερδίζει το «κάτι τις» της από εκείνες τις οικογένειες που θα την επιλέγουν ως πιο οικονομικό προορισμό σπουδών από ότι η ίδια η χώρα τους, ενώ εκείνα τα νοικοκυριά που θα «επιμείνουν ελληνικά» θα κληθούν να βάλουν ακόμη βαθύτερα το χέρι στην τσέπη. Κρίνοντας μάλιστα από το τι σημαίνει για αυτό το θατσερικό ιερατείο που μας κυβερνά η έκφραση «κοινωνικά κριτήρια», μπορούμε από τώρα να είμαστε σίγουροι ότι η φοιτητική στέγη θα αποτελέσει άπιαστο όνειρο για δεκάδες χιλιάδες φοιτητές.

Κτιριακή «αξιοποίηση»

Κλείνοντας, σε μία εποχή που οι υπουργοί ψάχνουν παραλίες, ποτάμια και ραχούλες για να ξεπουλήσουν στο μεγάλο κεφάλαιο, το λουκέτο των δεκάδων σχολών της περιφέρειας μάλλον δεν είναι διόλου άσχετο. Είναι λογικό, οι κτιριακές εγκαταστάσεις, τα οικόπεδα, οι υποδομές κ.λπ. των περιφερειακών ΑΕΙ/ΤΕΙ, να μπουν στη λίστα του κρατικού real estate. Το δημόσιο κλήθηκε την περασμένη δεκαπενταετία να επενδύσει σε δεκάδες μικρότερα πανεπιστημιακά ιδρύματα, τα οποία πλέον θα πουληθούν για μία μπουκιά ψωμί. Οι ίδιοι άνθρωποι που ισχυρίζονταν τη δεκαετία του ’90 ότι χτίζουν την ισχυρή Ελλάδα και με την υπερβολική επέκταση της τριτοβάθμιας εκπ/σης, σήμερα είναι έτοιμοι να πετάξουν από το παράθυρο (ή καλύτερα στη μαύρη τρύπα του τραπεζικού χρέους) τεράστιες επενδύσεις του πολύ πρόσφατου παρελθόντος.

Η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει προ πολλού το στάδιο της φαιδρότητας («λεφτά υπάρχουν»). Έχει πλέον υπερβεί και την επικινδυνότητα και οδεύει απευθείας στην καταστροφή. Το ταυτόχρονο άνοιγμα όλων των πεδίων και η μαζική καταστροφή των δημόσιων παροχών δεν είναι τυχαία. Αρκετά ζαλιστήκαμε, αποσυντονιστήκαμε και -το κυριότερο- αυτομαστιγωθήκαμε. Πρέπει να τους σταματήσουμε πριν διαλύσουν τα πάντα

Zaphod

Short URL: http://wp.me/p1pa1c-92J

Advertisements