Ένα χωριό στην Ισπανία επιστρέφει μόνο του στις Πεσέτες

Posted on 22 Μαρτίου, 2011 1:14 μμ από

21


Το Mugardos είναι ένα μεγάλο ψαροχώρι ή καλύτερα μια μικρή κωμόπολη με πληθυσμό περίπου 5.500 κατοίκους στην επαρχία της Λα Κορούνια, στη βορειοανατολική Ισπανία.

Εκεί οι κάτοικοι αποφάσισαν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους κάνοντας αυτό που θεωρούσαν ότι θα έπρεπε να κάνει η κυβέρνησή τους: Επέστρεψαν μόνοι τους στο παλιό τους εθνικό νόμισμα, την πεσέτα!

Οι πάνω από 60 μαγαζάτορες του χωριού, βλέποντας την αγορά να μην μπορεί να πάρει τα πάνω της, συνεννοήθηκαν και αποφάσισαν να αποδεχτούν συναλλαγές στο παλιό τους νόμισμα!

Το ευρώ είχε κάνει την εμφάνισή του στη χώρα το 2002 και για 9 συνεχή χρόνια έβλεπαν τα εισοδήματά τους να κατρακυλάνε και τις πωλήσεις τους να πέφτουν, ακολουθώντας τη γενική παγκόσμια κρίση.

Έτσι, ανάρτησαν ταμπέλες στα καταστήματά τους οι οποίες παρακινούσαν όσους είχαν στα συρτάρια τους ξεχασμένες πεσέτες, να τις πάρουν και να πάνε να ψωνίσουν!

Η ιδέα ξεκίνησε από κάποιον τουρίστα ο οποίος πήγε να ψωνίσει και είχε μαζί του κάτι ξεχασμένες πεσέτες. Ο καταστηματάρχης τις έκανε δεκτές και έγινε η πρώτη συναλλαγή. Η ταμειακή μηχανή ήχησε και πάλι και το νέο προχώρησε από στόμα σε στόμα.

Στην αρχή υπήρχε αρκετός σκεπτικισμός για το αν αυτό θα είχε κάποιο αποτέλεσμα αλλά τώρα οι κάτοικοι λένε ότι σημειώνει μεγάλη επιτυχία. Έτσι άρχισαν όλοι να ψάχνουν για χαμένα νομίσματα που είχαν παραχώσει σε βιβλία, είχαν πέσει κάτω από καναπέδες κι είχαν μείνει ξεχασμένα σε πορτοφόλια και συρτάρια.

Η ίδια η εθνική τράπεζα της Ισπανίας εκτιμά ότι ένα πολύ μεγάλο μέρος του εθνικού τους νομίσματος δεν ανταλλάχθηκε κατά την μετάβαση στο ευρώ για ανεξήγητους λόγους και ότι παρά την πολύ μεγάλη αξία τους (πάνω από δυόμισι δισεκατομμύρια δολλάρια) και δεν πρόκειται να ανταλλαγεί ποτέ.

Όπως και να έχει πρόκειται για μια φυσική αντίδραση στην οικονομική κατολίσθησηστην οποία έχει περιπέσει όλος σχεδόν ο πλανήτης και σίγουρα αποτελεί μία υγιή αντίδραση.

pesetas

Αν το σκεφτούμε καλά, υπάρχουν χιλιάδες προϊόντα ικανά να υπερκαλύψουν τις ανάγκες όλου του κόσμου υπέρ το δέον, αλλά με όλους αυτούς τους οικονομικούς χειρισμούς των κρατών εκπίπτει καθημερινά η αγοραστική δύναμη.

Έτσι εμφανίστηκε το «τρουέκε» στην Αργεντινή, ένας προ-καπιταλιστικός τρόπος εμπορίου, ο οποίος εξασφάλισε την διαβίωση 10.000.000 ανθρώπων. Ο κόσμος συγκεντρωνόταν σε ειδικά μέρη και αντάλλασσε προϊόντα: Ένα μεταχειρισμένο ρούχο με ένα κιλό κρέας.

«Το ανταλλακτικό παζάρι όχι μόνο μας έδινε φαγητό, μας έδινε να πιούμε αλλά και καρδιολόγους και δασκάλους για τα παιδιά μας, για αγγλικά και χορό. Είχαμε συμβολαιογράφους που έγραφαν για σπίτια και οικόπεδα και πληρώνονταν με κουπόνια και σπίτια που πουλιόνταν και αγοράζονταν με κουπόνια που ήταν το νόμισμα της ανταλλαγής. Είχαμε τουρισμό, είχαμε μανικιούρ, κομμωτήριο και πεντικιούρ, υπήρχε καζίνο, όλα αυτά με τα κουπόνια του ανταλλακτικού παζαριού» λέει η Γαβριέλα Γκραγίσεβιτς ιδρυτικό μέλος του Τρουέκε.

«Ήταν σαν γιορτή, γίνονταν βραδιές, ο κόσμος τραγούδαγε, και κανείς δεν στενοχωριόταν γιατί μπορούσε να φάει, να ντυθεί, ήταν ένα καταπληκτικό πράγμα! Να μην εξαρτάσαι από τις τράπεζες, από τα σούπερ μάρκετ, απ’ τον υπουργό οικονομίας, από το ΔΝΤ.»

Ομοίως, δημιουργήθηκε και η Τράπεζα Χρόνου σε πολλά μέρη του κόσμου, όπου μία ώρα οποιασδήποτε εργασίας ισοδυναμούσε με μία ώρα οποιασδήποτε άλλης. Για παράδειγμα μία ώρα Αγγλικών ισοδυναμούσε μια ώρα Ιατρικής φροντίδας και ούτω καθεξής.

Μήπως θα έπρεπε να το σκεφτούμε καλύτερα και να βρούμε παλιούς καλούς τρόπους ανταλλαγής προϊόντων, εργασιών και υπηρεσιών, έξω από το μαγγανοπήγαδο που μας έχουν υποχρεώσει να ζούμε; Μήπως τελικά δεν είναι τόσο δύσκολο;

Info:

Το άρθρο έγραψε η Αννυ Λιγνού για το www.e-fungus.gr

Την είδηση διαβάσαμε στο www.bbc.co.uk

«Οι πληροφορίες για το Τρουέκε είναι από το ρεπορτάζ του Γιώργου Αυγερόπουλου «Το πείραμα της Αργεντινής» το οποίο σας προτείνουμε ζωηρά να παρακολουθήσετε και τις αντλήσαμε από το site του ΕΞΑΝΤΑΣ»

 

το άρθρο αναδημοσιεύει από το athens indymedia ο risinggalaxy