40 χρόνια Καντάφι

Posted on 17 Μαρτίου, 2011 7:02 μμ από

9


απο inflammatory

Σεπτ. 1969: Αναίμακτο πραξικόπημα φέρνει τέλος στο καθεστώς της μοναρχίας του βασιλια Ιντρις που υπήρχε στη χώρα απο το 1951  και 4 μήνες αργότερα 0 28χρονος συνταγματάρχης Μουαμάρ Καντάφι παίρνει τον άμεσο έλεγχο της Λιβύης, ορίζεται ο πρωθυπουργός της και διορίζει 4 μέλη του συμβουλίου του για το νέο 12μελές υπουργικό συμβούλιο.

1970: Πραγματοποιείται  εθνικοποίηση των επιχειρήσεων, ανάμεσα τους και αυτές του πετρελαίου.

1972: στα πλαίσια της προοπτικής που είχε για τη δημιουργία ενός «παναραβικού έθνους», εξήγγειλε την “Ομοσπονδία των Αραβικών Δημοκρατιών” με τη συμμετοχή της Λιβύης, Αιγύπτου και Συρίας, ωστόσο το εγχείρημα απέτυχε εξαιτίας διαφωνιών ανάμεσα στις 3 χώρες.

1973: Eγκαινιάζεται  η συγκρότηση των λαϊκών επιτροπών.

1974: υπογράφεται συμφωνία με την Τυνησία για την ένωση των δύο χωρών, η οποία τινάζεται στον αέρα εξαιτίας (πάλι) διαφωνιών οι οποιες οδηγησαν σε μεγάλη έχθρα.

1976: Η Λιβυή είναι πλέον Ισλαμική Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Για να ενδυναμώσει τα ιδεώδη του Ισλαμο-σοσιαλιστικού κράτους, ο Καντάφι εκδίδει την πολιτική του φιλοσοφία στο τριών τόμων Πράσινο Βιβλίο, που τυπώθηκε μεταξύ των ετών 1975 και 1979, ενώ μερικές φορές δε δίσταζε να απαντήσει στην εσωτερική και εξωτερική αντιπολίτευση με βία.

1981: ο Καντάφι υποστηρίζει τον IRA και ριζοσπαστικές Παλαιστινιακές οργανώσεις, γεγονός που ψυχραίνει τις διπλωματικές σχέσεις της Λιβυής με τις ΗΠΑ. Ο τότε πρόεδρος Ρίγκαν τον αποκαλούσε «το κακό σκυλί της Μέσης Ανατολής» εξαιτίας της στάσης του στο θέμα της Παλαιστινιακής ανεξαρτησίας, της βοήθειας προς το Ιράν και τον πόλεμο του εναντίον του Ιράκ.

1982: οι ΗΠΑ απαγορεύουν την εισαγωγή πετρελαίου από τη Λιβύη και την εξαγωγή στη χώρα τεχνολογιών σχετικών με το πετρέλαιο

1984: διακόπτονται οι διπλωματικές σχέσεις μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και της Λιβυής για περισσότερο απο μια δεκαετία. Πυροβολισμοί στόχευαν διαδηλωτές σε συγκέντρωση εναντίον του Καντάφι έξω απο την πρεσβεία της Λιβυής, πετυχαίνοντας 11 ανθρώπους ανάμεσα τους τη Βρετανίδα αστυνομικό Yvonne Fletcher. Οι πυροβολισμοί που τη σκότωσαν προήλθαν μέσα απο το κτίριο αλλά οι διπλωμάτες έκαναν χρήση της ασυλίας τους και επαναπατρίστηκαν.

1985: ο Καντάφι πραγματοποεί συνάντηση με τον Φρανσουά Mιτεράν στην Ελλάδα, κατόπιν πρωτοβουλίας του Aνδρέα Παπανδρέου. Aκολουθεί η «συμφωνία της Ελούντας» για παύση των εχθροπραξιών στο Tσαντ, σχετικά με την Λωρίδα Αουζού την οποία η Λιβύη κατέλαβε το 1973.

Firefighters in the La Belle after the explosion

1986: Το Λιβυικό καθεστώς κατηγορείται οτι ευθύνεται για τη βόμβα στη ντισκοτέκ του Δυτικού Βερολίνου «La Belle», στην οποία σύχναζαν Αμερικανοί στρατιώτες. Ο απολογισμός της έκρηξης είναι 3 νεκροί (μια γυναίκα Τουρκικής καταγωγής και 2 Αμερικανοί λοχίες) και 229 τραυματίες (ανάμεσα τους 79 Αμερικανοί). Ο Γερμανός δικαστικός Πήτερ Μαρχοφερ δήλωσε πως δεν είναι σαφές εαν ο Καντάφι ή οι Λιβυκές μυστικές υπηρεσίες ανέλαβαν την επίθεση, ωστόσο υπήρχαν ενδείξεις που σηματοδοτούσαν κάτι τέτοιο. Δυο εβδομάδες πρίν το εν λόγω γεγονός, ο Καντάφι καλούσε για Αραβικές επιθέσεις εναντίον Αμερικανικών με αφορμή την επίθεση που δέχτηκε πλωτή περιπολία της Λιβυής απο τις ΗΠΑ, κατά την διάρκεια των εχθροπραξιών για την πρόσβαση στον Κόλπο της Σίδρα τον οποίο η Λιβύη θεωρεί χωρικά της ύδατα.  Δέκα ημέρες αργότερα απο τη βόμβα στη «La Belle», η πολεμική αεροπορία των  ΗΠΑ βομβαρδίζει την Τρίπολη και τη Βεγγάζη με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 60 άνθρωποι.

1987: Εντοπίζεται οτι το εμπορικό πλοίο Eksund έχει φορτίο όπλων και εκρηκτικών από τη Λιβύη με προορισμό τον IRA

1988: εκρηξη βόμβας πραγματοποιείται στην πτήση Pan-AΜ 103 πάνω απο τη Σκοτσέζικη πόλη του Λόκερμπι, με 270 νεκρούς των οποίων η πλειονότητα είναι Αμερικανοί και οι υποψίες στρέφονται στις Λυβικές μυστικές υπηρεσίες. Στο αεροσκάφος είχαν επιβιβαστεί 4 πράκτορες μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, γεγονός που έδωσε αφορμή για διάφορες συνωμοσιολογίες. Η χώρα «απομονώνεται» απο τη Διεθνή Κοινότητα

1992: Kυρώσεις του OHE στη Λιβύη, που αρνείται να παραδώσει τους κατηγορούμενους για τη βομβιστική ενέργεια στο αεροσκάφος της Pan AM

1994: Κατάπαυση του πυρός και αποχώρηση των Λιβυκών στρατευμάτων απο το Τσάντ σεβόμενα την ετυμηγορία του Διεθνούς Δικαστηρίου.

1999: η Λιβυή παραδίδει στη Δύση τους Abdelbeset Ali Mohmed al Megrahi και Al Amin Khalifa Fhimah, ύποπτους για την έκρηξη του Λοκερμπι. Γίνεται άρση κάποιων περιορισμών εναντίον της Λιβύης, όχι όμως και εκ μέρους των ΗΠΑ. Ο Καντάφι για να βελτιώσει τις διπλωματικές του σχέσεις, δηλώνει οτι ξεκινά πόλεμο εναντίον της Αλ Κάιντα και προτείνει να ανοίξει το οπλοστάσιο της χώρας του στους διεθνείς επιθεωρητές.

2002: Aγοράζει ποσοστό 7,5 % της ιταλικής ποδοσφαιρικής ομάδας Γιουβέντους, έναντι 21.000.000 δολαρίων

2003: η Λιβυή αναλαμβάνει επίσημα την ευθύνη για την «έκρηξη Λόκερμπι» και υπόσχεται αποζημίωση $2.7 δισ. στις οικογένειες των θυμάτων. Δίνεται το μεγαλύτερο μέρος αυτής και οχι όλο, επικαλούμενη την άρνηση των ΗΠΑ να βγάλουν τη χώρα από τη «λίστα κρατών που υποθάλπουν την τρομοκρατία». Παράλληλα αποκυρήσσει τα όπλα μαζικής καταστροφής και αναλαμβάνει την πρωτοβουλία για την ίδρυση της Αφρικανικής Ένωσης.

2004: ηγέτες της Δύσης επισκέπτονται τον Καντάφι, ανάμεσα τους ο πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Τόνι Μπλέρ και ο Γερμανός καγκελάριος Σρέντερ. Η αλλαγή στη στάση του Κανταφι μπορεί να οφείλεται σε διάφορους λόγους. Η Αραβική Ένωση απέτυχε, οι διάφορες ένοπλες επαναστατικές οργανώσεις που ενίσχυσε δεν πέτυχαν το σκοπό τους και η κατάρρευση της ΕΣΣΔ τον έκαναν συμβολικό στόχο των ΗΠΑ. Τη δεκαετία του ’90 όπου οι τιμές του πετρελαίου έπεσαν η Λιβυή έγινε λιγότερο…πλούσια και αναγκαστικά χρειαζόταν τη βοηθεια ξένων δυνάμεων, η οποία όμως θα ήταν δύσκολη στο πλαισιο της πολιτικοοικονομικης απομονωσης απο τις κυρωσεις των ΗΠΑ και ΟΗΕ.  Μετά την εκθρόνιση του Σαντάμ Χουσεΐν από τις αμερικανικές δυνάμεις το 2003, ο Καντάφι φοβούμενος ενδεχομένως οτι θα ήταν ο επόμενος στόχος, προθυμοποιήθηκε να ανοίξει το πρόγραμμα δημιουργίας όπλων μαζικής καταστροφής που διέθετε στον διεθνή έλεγχο. Οι διεθνείς παρατηρητές απομάκρυναν τόνους χημικών όπλων από τη Λιβύη, ενώ σταμάτησαν και ένα ενεργό πρόγραμμα πυρηνικών όπλων.

2006: Λιβυή και ΗΠΑ αναθεωρούν τις διπλωματικές τους σχέσεις και η δεύτερη μετά απο 27 χρόνια, αφαιρεί τη βορειοαφρικανική χώρα απο τη λίστα με τις χώρες που «προωθούν τρομοκρατία». «Η απόφαση αυτή δεν πραγματοποιήθηκε επειδή η Λιβυή παράγει πετρέλαιο, αλλά διότι είναι συνεργάσιμη στην αντιμετώπιση των θεμάτων που αφορούν την εθνική μας ασφάλεια» δηλώνει Αμερικανός αντιπρόσωπος διεθνών σχέσεων David Welch. Ο Καντάφι καταλήγει σε συμφωνία με Γαλλία για την έναρξη προγράμματος πυρηνικής ενέργειας.

2009: Ιταλία και Λιβυή με αφορμή την είσοδο μεταναστευτικού κύματος στην Ευρώπη διαπραγματεύονται απο κοινού θαλάσσιες περιπολίες. Απελευθερώνεται ο Abdelbeset Ali Mohmed al Megrahi της «εκρηξης Λόκερμπι», απο τις φυλακές της Σκωτίας, εξαιτίας προβλημάτων υγείας και επιστρέφει στην πατρίδα του.