Για το τείχος στον Έβρο και άλλα τείχη…

Posted on 11 Ιανουαρίου, 2011 2:42 μμ από

13


 

του Γιάννη Καλαϊτζή

Του Σταμούλη

Ήταν  στις 9 Νοεμβρίου του 1989 όταν το Τείχος του Βερολίνου έπεφτε και χιλιάδες Γερμανών περνούσαν από την «καταραμένη  πλευρά» του ανατολικού Βερολίνου, στην «γη της επαγγελίας» του  δυτικού πολιτισμού. Πολλοί αναλυτές και πολιτικοί, έγραφαν και μιλούσαν για «νίκη της δημοκρατίας  στην μάχη του Ψυχρού Πολέμου» και  την πτώση των… ολοκληρωτικών καθεστώτων. Αρκετοί έσπευσαν να μιλήσουν για το τέλος της ιστορίας και να συνταχθούν με τον στυλοβάτη της φιλελεύθερης σκέψης,  Φ. Φουκουγιάμα και τα οράματά του. Η πτώση του τείχους είχε –πέραν των άλλων- την μεγαλύτερη συμβολική αξία γι αυτούς και τις επιδιώξεις τους.

Είκοσι και πλέον χρόνια μετά, το «δυτικό όνειρο» -ή όπως είναι ευρέως γνωστό- το αμερικάνικο όνειρο της ευημερίας, της προόδου, της ελευθερίας, πτωχεύει βυθιζόμενο ολοένα και βαθύτερα μέσα στην κρίση του. Αλλά τα τείχη του, αντί να εκλείπουν, ορθώνονται ξανά, αυτή τη φορά για να απωθήσουν τους κολασμένους αυτής της γης, τους πρόσφυγες, από το να «μολύνουν» τον πολιτισμό της Δύσης.

Πρώτη η  Ισπανία έδωσε μαθήματα οικοδόμησης  τειχών για την οριοθέτηση κομματιού  των συνόρων της. Η Ελλάδα κάνει  τη συνέχεια με την προσπάθεια οικοδόμησης τείχους στα χερσαία σύνορα του Έβρου, για την αποφυγή εισροής «λαθρομεταναστών», «γιατί δεν αντέχουμε άλλο», όπως επιμένουν να μας λένε αναλυτές, υπουργοί, δημοσιογράφοι.. γιατί 100.000 και πλέον μετανάστες περνούν τα σύνορα της χώρας παράνομα κάθε χρόνο και γιατί η φτωχή Ελλάδα που σηκώνει τα βάρη των ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ, δεν μπορεί να συντηρεί όλους αυτούς τους βάρβαρους!

Κανείς βέβαια δεν είπε ποτέ ούτε μια λέξη για  την ευθύνη που έχουν οι δυτικές  κυβερνήσεις για το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείπουν τα σπίτια τους, αφού πρώτα έχουν πουλήσει σχεδόν όλα τα υπάρχοντά τους για να βρουν την πολυπόθητη θέση στο καραβάνι του λαθρέμπορου που θα τους μεταφέρει στην «πολιτισμένη ΕΕ». Εκτός αν θεωρήσουμε πως δεν είχαν τί άλλο να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι και το μόνο που τους έλειπε ήταν ένα ταξιδάκι αναψυχής και για να το κάνουν και πιο ενδιαφέρον, έβαλαν και το στοιχείο του κίνδυνου της παρανομίας  μέσα στην «τιμή του εισιτηρίου».

Για το γεγονός ότι πολλές από τις πολιτισμένες δυτικές δημοκρατίες, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, συμμετείχαν στην καταστροφή του Ιράκ, του Αφγανιστάν και σήμερα «συνεισφέρουν» -αλλά επί της ουσίας επενδύουν- στην ανοικοδόμηση των καμένων.. κανείς δεν μιλά!

Επειδή όμως η φράση του αντιπροέδρου της κυβέρνησης «μαζί τα φάγαμε» έχει κάνει πάταγο και το βλέπω να μου ‘ρχεται το «μαζί κάναμε και τον πόλεμο», μάλλον κάποιος πρέπει να τους πει πως όπως «αυτοί τα φάγανε», έτσι και «αυτοί τα κάνανε» και θα πρέπει να σταματήσουν να επιβαρύνουν το λαό με νέο μίσος, νέο φόβο για τον ξένο και με νέα έξοδα -γιατί δεν νομίζω κανείς να φαντάζεται ότι (πέραν των άλλων) θα βάλουν από την τσέπη τους για τα 12.5 χιλιόμετρα τείχους στον Έβρο ή για τα νέα τείχη που ορθώνουν.

Το κείμενο στάλθηκε στο mail των Σχολιαστών Χωρίς Σύνορα και την ανάρτησή του έκανε η  Jaquou Utopie