Η γιορτή της “Εποχής”

Posted on 22 Σεπτεμβρίου, 2010 12:07 πμ από

0


Την Παρασκευή 24 και το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου όλοι οι δρόμοι οδηγούν στο Θησείο, στο διήμερο εκδηλώσεων της «Εποχής». Σ’ ένα πρωτότυπο εργαστήρι και ταυτόχρονα σε μια γιορτή της αλληλεγγύης. Για να γνωρίσουμε από κοντά όλες τις μικρές και μεγάλες πρωτοβουλίες, που επιχειρούν να οργανώσουν μια αλληλέγγυα οικονομία, μια αλληλέγγυα επιστήμη, μια αλληλέγγυα τέχνη. Για να ενισχύσουμε με τη συμμετοχή μας όλα όσα ήδη υπάρχουν αλλά και για να προτείνουμε και να οργανώσουμε κι άλλα. Για να υφάνουμε την κλωστή που θα συνδέσει ευαισθησίες και δράσεις σ’ ένα ανταγωνιστικό κοινωνικό σχέδιο, που θα απαντά στην κρίση προστατεύοντας τους αδύναμους και τους πολλούς αλλά ταυτόχρονα και υποχρεώνοντας –επιτέλους– αυτούς που πραγματικά ευθύνονται να πληρώσουν. Ένα σχέδιο που θα διαμορφώνει αγωνιστική συνείδηση στους πολλούς. Που θα αποδεικνύει πόσο σπουδαίο είναι να δρας συλλογικά, να συμμετέχεις, να μην καταναλώνεις άκριτα, να ανακυκλώνεις.

Και κάτι ακόμη. Ώριμη πια η ανάγκη, μαζί με την ελπίδα, να επιστρέψει και η αριστερά. Να επιστρέψει στην αναζήτηση μιας αγωνιστικής συνείδησης και ταυτότητας, που θα αποκτήσει στις μικρές και μεγάλες μάχες των δρόμων και όχι μιας ανούσιας προσωρινής προβολής, μιας δημοφιλίας του συρμού, υποθηκευμένης στις προτεραιότητες και τα συμφέροντα του τηλεοπτικού και πολιτικού κατεστημένου.

Γι’ αυτούς και για άλλους πολλούς λόγους από νωρίς το απόγευμα της Παρασκευής, από τις 7 μ.μ. γεμίζουμε το Θησείο.

Πρόγραμμα

Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου:
7.30 μ.μ. (χώρος συζητήσεων) Συζήτηση «Ανιχνεύοντας το κοινωνικό και πολιτισμικό τοπίο στην εποχή της κρίσης» με τους: Νικόλα Σεβαστάκη, Πέτρο Λινάρδο – Ρυλμόν, Τζίνα Πολίτη, Θανάση Μήνα
9 μ.μ. (κεντρική σκηνή) Stand up comedy με τον Θωμά Τσαλαπάτη
10 μ.μ. (κεντρική σκηνή) Σπύρος Γραμμένος & the Meatballmakers
11 μ.μ. (κεντρική σκηνή) Take the money and run

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου:
7.30 μ.μ. (χώρος συζητήσεων) «Εργαστήρι ανταλλαγής εμπειριών ομάδων αλληλέγγυας δράσης» με εισηγήτρια την Ελένη Πορτάλιου, δημοτική σύμβουλο «Ανοιχτή Πόλη» και εκπροσώπους ομάδων αυτοοργάνωσης από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Δήλωσαν ήδη συμμετοχή: Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ρεθύμνου, Terra Verde, Αγορά Κυψέλης, YRE, indiegroundradio, Κυριακάτικο σχολείο μεταναστών, Πίσω θρανία, Σχολείο Μεταναστών Πειραιά, Πρωτοβουλία για τα Δικαιώματα των Κρατουμένων, Δράση για την Ελευθερία, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, Δίκτυο Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών, Βιοκαλλιεργητές Λαϊκών Αγορών, Διόδια-stop, Επιτροπές Ακρίβεια-stop, Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι Κέρκυρας, περιοδικό Monumenta, Σκόρος, Συσσίτια Σπλάντζιας (Χανιά), Ακαδημία Πλάτωνος, Οβολός, Αυτοοργάνωση πολιτών Ηλιούπολης, Ν. Κόσμος «Λόφος Λαμπράκη»
8.30 μ.μ. (κεντρική σκηνή) Θεατρική παράσταση «Σωφρονιστική αποικία» του Φραντς Κάφκα από την ομάδα «Σημείο μηδέν»
10 μ.μ. (κεντρική σκηνή) Λεωνίδας Μαριδάκης & the Circus band
11 μ.μ. (κεντρική σκηνή) Τhe Last Drive

Και τις δύο ημέρες, στην ταβέρνα της γιορτής, ρεμπέτικα, λαϊκά και δημοτικά τραγούδια.

Είσοδος Ελεύθερη

Σπύρος Γραμμένος
& the Meatballmakers

Ο Σπυρίδωνας Γραμμένος γεννήθηκε το 1980 μια μελαγχολική μέρα, κάτι που επηρέασε μάλλον την περαιτέρω πορεία του. Πήγε σχολείο, στρατό και καθόλου πανεπιστήμιο κάτι που μάλλον επηρέασε την περαιτέρω πορεία του. Ερωτεύτηκε καμιά 40αριά γκόμενες που σίγουρα επηρέασαν την περαιτέρω πορεία του. Άμα έχει τις μαύρες του γράφει τραγουδάκια για ανεκπλήρωτους έρωτες και μπαλάντες για την αβεβαιότητα του χάισενμπεργκ. Στο ενεργητικό του έχει 7 αποτυχημένες προσπάθειες για δίαιτα, 4 προσωπικούς δίσκους (αλλά πολύ προσωπικούς), ένα σουξέ (το 4) και ένα μοτοσακό. Λατρεύει τη σπανακόπιτα της μαμάς του! Είναι 100 κιλά, οφιούχος ταιριάζει με τις ψηλές σκορπίνες και τον συνοδεύουν μουσικά οι ρηξικέλευθοι Meatballmakers.

 

Take the money and run

Οι Take the money and run είναι μια τετραμελής swing μπάντα. Δημιουργήθηκαν στην Αθήνα, το 1995, από τους Βασίλη Τζαβάρα, Μελέτη Πόγκα, Γιάννη Καραγιάννη και Γιάννη Νοταρά και παίζουν μέχρι σήμερα με την ίδια ακριβώς σύνθεση. Γράφουν δικά τους τραγούδια με αγγλόφωνο στίχο, αλλά παίζουν και διασκευές τραγουδιών, κυρίως από τις δεκαετίες ‘30-’40. Είναι έντονα επηρεασμένοι από Django Reinhardt, Fats Waller, Duke Ellington, Tom Waits κ.α., ενώ στη μουσική τους εντοπίζονται blues και country στοιχεία. Το όνομα της μπάντας είναι παρμένο από την πρώτη ταινία του Woody Allen. Ξεκίνησαν παίζοντας ηλεκτρικό blues σε διάφορα μπαρ της Αθήνας. Ασχολήθηκαν επίσης με μουσική για το θέατρο. Τα πρώτα χρόνια, όμως, χαρακτηρίζονται κυρίως από τον πειραματισμό στα διάφορετικά στιλ της jazz και του blues. Το 2000 μ.Χ. κατέληξαν στον ακουστικό ήχο και στο στιλ που ακολουθούν μέχρι σήμερα: το swing και την ατμόσφαιρα του μεσοπολέμου. Την άνοιξη του 2001, συναντήθηκαν τυχαία στο δρόμο με τον Λουκιανό Κηλαηδόνη. Ακολούθησε συνεργασία για τρία χρόνια στο πατάρι του Θεάτρου Μεταξουργείο, συμμετοχή στο Cocktail Party του Λουκιανού στο Λυκαβηττό και πολλές άλλες κοινές εμφανίσεις. Τον Δεκέμβρη του 2003 κυκλοφόρησε η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «How the story goes…» (Protasis). Δεκαεννέα δικά τους τραγούδια που μαζί με το εικονογραφημένο ένθετο του δίσκου συνθέτουν μια παράξενη ιστορία: «όλα όσα συνέβησαν μέσα σε μια νύχτα στη Νέα Υόρκη, την εποχή του swing από μία φιλήσυχη συμμορία και τις προσπάθειές της να επιβιώσει στον κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος». Στη δισκογραφία τους περιλαμβάνονται και δύο ανεξάρτητες παραγωγές. Η πρώτη  έχει τίτλο «Jingle Bells Blues» και περιέχει Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, ενώ η δεύτερη με τίτλο «Revolution Songs» περιλαμβάνει διασκευές γνωστών τραγουδιών των επαναστατικών και απελευθερωτικών κινημάτων. Σύντομα πρόκειται να κυκλοφορήσει μία νέα δισκογραφική δουλειά από την πρόσφατη live εμφάνιση του συγκροτήματος για την επέτειο των 15 χρόνων από την ίδρυσή του. Φυσικά εξακολουθούν να εμφανίζονται σε διάφορα bar και μουσικές σκηνές της Αθήνας και της επαρχίας. Τώρα και στη γιορτή της «Εποχής», την Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου, στις 11 μ.μ., στο πάρκο Θησείου.

Λεωνίδας Μαριδάκης & the Circus band

Ο τραγουδοποιός Λεωνίδας Μαριδάκης μας συστήθηκε με το δίσκο «Αβάδιστα» (Universal 2005) που κυκλοφόρησε σε παραγωγή του Νίκου Ξυδάκη. Στο άλμπουμ συμμετείχε και ο Φοίβος Δεληβοριάς. Μέχρι σήμερα έχει συναντηθεί στη σκηνή με σημαντικούς φίλους καλλιτέχνες όπως η Μάρθα Φριντζήλα, ο Κωστής Μαραβέγιας, κ.ά. Το νέο άλμπουμ του, «Σε βάθος δρόμου» κυκλοφόρησε τον Μάρτιο του 2010 με ερμηνευτές τον ίδιο, την Μάρθα Φριντζήλα και την Πέννυ Μπαλτατζή. Μαζί με τους συντελεστές του δίσκου σχηματίζει τους «The Circus Band». Το μουσικό σχήμα διακρίνεται για τη vintage αισθητική, το χιούμορ και τη χορευτική του ενέργεια. Έχει δυναμική παρουσία με εμφανίσεις σε χώρους και φεστιβάλ στην Αθήνα και την επαρχία, ταξιδεύοντας μουσικά από το swing στο rock ?n? roll και από το ska στα boleros… Τους The Circus band αποτελούν οι: Λεωνίδας Μαριδάκης (σύνθεση, τραγούδι, καζού), Πέννυ Μπαλτατζή (τραγούδι), Γιώργος Βεντουρής (κοντραμπάσο), Ορέστης Γράβαρης (τύμπανα-κρουστά) και Γιώργος Ζερβός (ηλ. κιθάρα-τραγούδι). Για του λόγου το αληθές… το Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου, στις 10 μ.μ., στο πάρκο Θησείου.

The Last Drive

Με αφετηρία την έκρηξη του πανκ, στα τέλη της δεκαετίας του 70, οι The Last Drive εμφανίστηκαν στην ελληνική μουσική σκηνή στα μέσα της δεκαετίας του 80. Η μοναδική  speed-trash-garage-punk μουσική τους ταυτότητα έκανε αίσθηση στην underground σκηνή της εποχής και τους καθιέρωσε. Το πρώτο τους άλμπουμ «Underworld Shakedown» (1986) επαινέθηκε από τους κριτικούς και αποτέλεσε εφαλτήριο για την πρώτη ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Aμέσως μετά κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ single με την ετικέτα της Voxx που περιείχε τρία τραγούδια από το LP τους, ενώ τρία άλλα συμπεριελήφθησαν σε garage συλλογές. Φυσική συνέχεια, η συμπαραγωγή του επόμενου άλμπουμ τους, «Heatwave» (1988), από τον Peter Zaremba των Fleshtones. Την ίδια σχεδόν περίοδο, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος συμπεριέλαβε στο soundtrack της ταινίας του «Τοπίο στην ομίχλη» δύο τραγούδια τους. Τον Δεκέμβριο του 1989 κυκλοφορεί το EP «Time», που ηχογραφήθηκε στο Βερολίνο. Μέσα από τη συνάντησή τους με τους Dream Syndicate, συνεργάστηκαν με τον Paul B. Cutler, που ανέλαβε την παραγωγή του επόμενου άλμπουμ τους «Blood Nirvana» (1990). Αυτό το άλμπουμ είναι μια από τις πιο ολοκληρωμένες ηχογραφήσεις τους και σηματοδότησε στροφή σε πιο σκληρό ήχο. Κυκλοφόρησε στη Γερμανία και την Ισπανία και λίγο αργότερα στις ΗΠΑ. Το 1992, ο Paul B. Cutler επιστρέφει στην Ελλάδα για μια καινούργια «μαγική» συνεργασία. Αποτέλεσμα, το τέταρτο άλμπουμ τους, «F*head Entropy», που φέρει μια διαφορετική αντίληψη. Το 1993, περιόδευσαν σε Ισπανία και Ελλάδα και το 1994 μπήκαν στο στούντιο, για να ηχογραφήσουν το καινούριο τους υλικό με τη βοήθεια του  Jim Spliff. Το «Subliminal» εκφράζει την ταυτότητα μιας μπάντας που μπορεί να αντλεί από ποικίλες επιρροές, αφήνοντας το στίγμα της σε όποια από αυτές επιλέγουν να εργαστούν. Η μπάντα αποφασίζει να χωρίσει το 1995 και επανενώνεται το 2007 για μια σειρά από επιτυχημένα live στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Αναδημοσίευση από: http://www.epohi.gr/portal/politismos/7687

http://wp.me/p1pa1c-2s1

loophole