Πράσινη ανάπτυξη… χωρίς πράσινο.

Posted on 3 Σεπτεμβρίου, 2010 3:36 μμ από

40


Ξεπέρασαν τις 10.000 οι αιτήσεις για εγκαταστάσεις φωτοβολταικών εγκαταστάσεων μέσα σε λίγες μόνο ημέρες.  Αιτήσεις που στην συντριπτική τους πλειοψηφεία έγιναν από αγρότες που συνέρρευσαν στις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες, με αποτέλεσμα να μπλοκάρει το σύστημα, όπως μαθαίνουμε από το χθεσινό φύλλο της Ελευθεροτυπίας.  Το φαινόμενο τείνει να πάρει διαστάσεις μανίας και όσοι ταξίδεψαν το καλοκαιράκι στην επαρχία (όπως και ο γραφών), κατά πάσα πιθανότητα θα εντόπισαν πολλά χωράφια που,  τώρα πια ευδοκιμούν τα χαρακτηριστικά μάυρα πανέλα, στη θέση των γνώριμων και παραδοσιακών πορτοκαλιών ή ελαιόδεντρων.

Ο Σχολιαστής χωρίς Συνόρα  iguana ,  αναρωτιέται πως το σόι του στην Κρήτη, απέκτησε ξαφνικά και απροσδόκητα οικολογικές ανησυχίες, και αποφάσισε να θυσιάσει την αγροτική παραγωγή, στο βωμό της πρασινης ανάπτυξης του ΓΑΠ.

Eίναι τρελοί αυτοί οι αγρότες;

Σύντομα,  οι όποιες ανησυχίες καταλάγιασαν. Όχι, οι Έλληνες αγρότες δεν είναι θύματα κάποιας μαζικής πράσινης υστερίας. Απλά κάνουν το αυτονόητο οι άνθρωποι. Εκμεταλλέυονται τα εξωφρενικά οικονομικά κίνητρα που υπάρχουν για τη δημιουργία φωτοβολταικών πάρκων:

– Παίρνουν δάνεια για την υλοποίηση της επένδυσης εύκολα, σε μια περίοδο που οι τράπεζες έχουν κλείσει τη στρόφιγγα ερμητικά.

– Πωλούν το ρέυμα που παράγεται απο την ιδιοκτησία τους στη ΔΕΗ, σε τιμή πολλαπλάσια από αυτή που η ΔΕΗ πουλάει στους καταναλώτές. Ναι καλά καταλάβατε, η ΔΕΗ αγοράζει από φωτοβολταικα πάρκα στην τιμή 0,45-0,55ευρώ/κιλοβατώρα και στη συνέχεια το ρέυμα αυτό το  πουλάει στους καταναλωτες στην τιμή των… 0,14ευρώ ανά κιλοβατώρα (!!!), καθιστώντας την οικονομική συναλλαγη εντελώς παράδοξη.

– Έχουν πάμπολες εγγυήσεις για απόσβεση της επένδυσης τους σε διάστημα πενταετίας.

Στην πραγματικότητα θα ήταν τρελοί αν έδειχναν απροθυμία να κυνηγήσουν αυτού του τύπου την επένδυση. Η περίοδος είναι εξαιρετικά δύσκολη για τον αγροτικό πληθυσμό. Η  παραγωγή πολλών προιόντων έχει δεχτεί μεγάλα πλήγματα, από την μεγάλη πτώση τιμών στην αγορά, πολλές φορές σε σημείο που η ίδια η συγκομιδή καθίσταται ζημιογόνα. Χαρακτηρηστικά, οι αγρότες στην Κρήτη πωλούν τα πορτοκάλια στους μεσάζοντες, στην τιμή των 0,1ευρώ/κιλό. Η τιμή αυτή είναι τόσο εξωφρενικά χαμηλή που πολλοί επιλέγουν να ξεριζώσουν μεγάλες εκτάσεις πορτοκαλιών και να τις αντικαταστήσουν. Η επιλογή των φωτοβολταικών σε αυτές τις οικονομικές συνθήκες είναι πολύ συχνή και ιδιαίτερα θελκτική. Εσύ κάθεσαι… και η ΔΕΗ πληρώνει. Δεν ανησυχείς για τον κακό καιρό, τα ζιζάνια, τα λιπάσματα, δεν κουράζεσαι στην συγκομιδή, στο πότισμα, στο κλάδεμα, δεν χρειάζεται να προσλάβεις ανθρώπους, δεν χρειάζεται να κυνηγήσεις μεσάζοντες, δεν σε ανησυχεί η μεταφορά…και ταυτόχρονα συμβάλλεις στην παραγωγή καθαρής ενέργειας… Όνειρο…

Μπορεί το όνειρο να εξελιχθεί σε εφιαλτη;

Υπό το πρίσμα της ελληνικής ιδιαιτερότητας, η πράσινη πολιτική που εισάγει ο ΓΑΠ, έχει τα φόντα να εξελιχθεί σε μεγάλης έκτασης περιβαλλοντική καταστροφή. Μέχρι σήμερα, τις αγρότικες εκτάσεις τις προστάτευε θεσμικά το ελληνικό σύστημα με το να απαγορεύει την εκτός σχεδίου πόλεως δόμηση, για οικόπεδα κάτω των τεσσάρων στρεμμάτων. Απαγόρευε δε τελείως, οικοδομικές εργασίες σε αγροτεμάχια ‘υψηλής γεωργικής απόδοσης’. Ακόμα όμως και σε οικόπεδα άνω των τεσσάρων στρεμμάτων, υπηρχαν πολλοί πολεοδομικοί περιορισμοί με αποτέλεσμα η οικοδόμηση μιας κατοικίας 200-250m2 σπάνια να όδηγει στην εκχέρσωση μεγάλης έκτασης του οικοπέδου. Έτσι, αν και αμφιλεγόμενα, πολύ συχνα αναποτελεσματικά, τα μέτρα αυτά διατήρησαν σε κάποιο βαθμό τον αγροτικό χαρακτήρα της ελληνικής επαρχίας. Ποιοι από αυτόυς τους περιορισμούς κρατούνται στην εγκατάσταση φωτοβολταικών; Η απάντηση είναι απλή… Κανένας! Ακόμα και σε ζώνες υψηλής γεωργικής απόδοσης (σε ποσοστό) οι εγκαταστάσεις φωτοβολταικών επιτρέπονται.

Περιορισμοί υπάρχουν μόνο στις χαρακτηρισμένες ζώνες Natura, περιορισμοί υπάρχουν και στο συνολικό άριθμό έκδοσης αδειών. Είναι όμως βέβαιο ότι με τους αγρότες να σφάζονται στα πόδια της κυβέρνησης, για να τους δωθεί το δικαίωμα να παράγουν καθαρή ενέργεια, ο αριθμός αυτός θα γίνει λάστιχο και θα ανεβαίνει συνεχώς προς τα πάνω. Μαζί θα επεκτείνονται και οι εκτάσεις που απο τα παραδοσιακά ελληνικά χωράφια θα μετατρέπονται σε ευρωπαικών προδιαγραφών φωτοβολταικά πάρκα, με κίνδυνο να αλλάξει γρήγορα και σε μεγάλη κλίμακα το τοπίο της ελληνικής επαρχίας. Και έτσι μπαίνει αμείλικτο το ερώτημα: Κατά πόσο η εκχέρσωση τεράστιων εκτάσεων αγροτικής παραγωγής, (εκτάσεις πράσινες, τόποι παραγωγής τοπικών τροφίμων) προς όφελος της παραγωγής καθαρής ενέργειας, είναι κίνηση φιλική προς το περιβάλλον. Στο ερώτημα αυτό, θετικά απάντανε πολλές οικολογικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένης και της Greenpeace. Ίσως όμως σε 20 χρόνια από τώρα, όταν  αγναντεύουμε, καθισμένοι στην βεράντα του χωριού μας μια ατελείωτη μάυρη θάλασσα φωτοβολταικών η πράσινη ανάπτυξη να μην φαντάζει τόσο πράσινη στα μάτια μας.

Τότε, μάλλον θα είναι πια αργά…

Short Link: http://wp.me/pPn6Y-2bQ

Advertisements