Λεβιάθαν

Posted on 2 Σεπτεμβρίου, 2010 1:56 μμ από

31


του Mind the Gap

Τα χαμόγελα σύμπνοιας και ενότητας άστραφταν, θερμές χειραψίες και σοβαρές κουβέντες μεταξύ των μελών του υπουργικού συμβουλίου. Οι τελευταίοι φωτογράφοι αποχώρησαν, αφού καρπαζώθηκαν συμβολικά, ένας, ένας, από έναν άνδρα των ΕΚΑΜ που ήταν επί της υποδοχής. Κάποιοι δημοσιογράφοι, με πρωτοστάτες τον Μπάμπη τον ουράνιο και τον Πρωτοψάλτε έγλυψαν με ευλάβεια τα παπούτσια του ΕΚΑΜίτη και ζήτησαν μερικές αναμνηστικές γκλοπιές, ο επί της υποδοχής με χαρά  τους περιποιήθηκε και ο εκπρόσωπος τύπου τους μοίρασε τα φακελάκια με την επιδότηση από το πρόγραμμα πράσινης ανάπτυξης αντικειμενικής δημοσιογραφίας. Οι πόρτες έκλεισαν και τα χαμόγελα σταμάτησαν, αμίλητοι γύρω από το τραπέζι περίμεναν τον πρωθυπουργό να ξεκινήσει την συνεδρίαση. Το ΠΑΣΟΚ ήταν εκεί, στιβαρό, αρραγές και ομόψυχο. Ένα σύνολο που απέπνεε αγάπη, συνεργασία και σεβασμό.

Ναι ήταν όλοι εκεί :

Ο Μέγας Μιχαήλ, ο προστάτης της προστασίας, με τα ολοκαίνουργια παπούτσια με το κρυφό τακούνι, που τον έκαναν να φαίνεται πιο ψηλός, δώρο από το προσωπικό της ΕΥΠ στο γάμο – του τα είχαν παραδώσει ταχυδρομικά σε φαντεζί συσκευασία πυροτέχνημα – καθόταν δεξιά του πρωθυπουργού. Απέναντί του η Αννούλα, της αλλαγής των δια βίου αλλαγών, με το κοκαλωμένο απ τη λακ μαλλί και το δυο νούμερα μικρότερο σουτιέν, τον κοιτούσε υποτιμητικά («σιγά τη μισοριξιά», σκέφτηκε, «που θέλει να γίνει και αρχηγός, ο μελάτος…»). Εκείνος έκανε πως δεν την έβλεπε και διόρθωσε τη γραβάτα του με τον κοριό της CIA που φόραγε πάντα για γούρι («η παροπλισμένη τεκνατζού», του ήρθε να γελάσει ειρωνικά αλλά κρατήθηκε, «τώρα που θα της πέσουν τα βλέφαρα και θα γίνει σαν τον κάλο της Βασούλας θα δούμε ποιος είναι ο αρχηγός χαχαχαχα …»). Δεξιά του, εντελώς αφηρημένος, ο «Τσάρος» της χρεοκοπίας έκανε πως κοιτούσε με ενδιαφέρον το περιεχόμενο ενός ντοσιέ που έγραφε «European Commission» («τι μαλάκες όλοι τους», σκέφτηκε, «κανείς δεν πρόσεξε ότι λέξη commission σημαίνει και προμήθεια στα ελληνικά χαχαχαχα, τα ελληνικά CDS που έχω αγοράσει σκίζουν, έφτασαν σε ύψος ρεκόρ, θα χοντροκονομήσω αν καταφέρω να χρεοκοπήσω τη χώρα, σιγά το δύσκολο ….»). Μόνο η Λούκα, των εμπορικών ναυαγίων, που καθόταν δίπλα του και έβλεπε τα νούμερα κατάλαβε, έβγαλε, από το δυσανάλογα με το εκτόπισμά της, μικροσκοπικό τσαντάκι της ένα μπουκαλάκι με φτηνή βουλγαρική απομίμηση της Dior Poison και ψέκασε δήθεν κατά λάθος τον «Τσάρο» στα μούτρα, θολώνοντας τα γυαλιά του («χε χε χε θα πάρεις τα αρχίδια μου, μυωπικέ λιμοκοντόρε, θα βρεθείς σύντομα να διδάσκεις stand up comedy economics σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας σαν τον προκάτοχό σου τον ψευδόχαζο», σκέφτηκε, «εγώ έχω μετοχές της Deutsche Bank, εγγύηση για τα γεράματα …χε χε χε»). Ο Ανδρέας, της κοινωνικής ανασφάλειας και της ανεργίας, πρόβαρε σιωπηλά το ύφος του θλιμμένου μπούφου που τον είχε αναδείξει στην πολιτική καριέρα του («Μ αρέσει το σεξ, μ αρέσει το σεξ, μ αρέσει, μ αρέσει, μ αρέσει το σεξ, πειράζει ?», τραγούδησε από μέσα του, «γαμώτο μου κόλλησε το κωλοτράγουδο στη Πάρο και θα μου φύγει κανένα χαμόγελο και θα χαλάσω το image του μελαγχολικού Ρωμαίου που έχω χτίσει με τόσο κόπο, άσε που η διπλανή με τη φάτσα της ξινισμένης, ανοργασμικής, τυροπιτούς χαράματα στην ομόνοια, θα με πάρει χαμπάρι …»). Δίπλα του η Μαριλίζα, της υγιεινής αλληλεγγύης των γραφείων τελετών, έπαιζε διακριτικά και αμήχανα με τις δασιές τρίχες στη μασχάλη της («ξέρω τι έκανες φέτος το καλοκαίρι, σεξιστή, γόη της πεντάρας», σκέφτηκε, «θα βγάλω στη φόρα της φωτογραφίες που κάπνιζες στα χάι κλαμπ της Πάρου, να σου κόψουν 3000000 πρόστιμο παραδειγματικά, να μη σου φτάνουν οι μίζες από 128 τομογράφους της Siemens για να ξαναπολιτευτείς, να σου φύγει το τροπικό μαύρισμα μια για πάντα, φαλλοκράτη Καλιγούλα των δυτικών προαστίων …»). Ο Γιάννης, των εσωτερικών ημετέρων και της απονεύρωσης, με το ψυχρό βλέμμα του, ατένιζε τον νέο χάρτη του Καλλικράτη, σαν εκ γενετής στείρος σύζυγος που βλέπει στο μαιευτήριο το έβδομο παιδί του («δεν είναι και άσχημα, όλη η Ελλάδα θα γίνει σαν την Πάρο όταν ήμουν δήμαρχος, αυθαίρετη, πανάκριβη και προσιτή μόνο για τον καλό κόσμο ! της διαπλοκής το κάγκελο ! σούπερ !!!!», κοίταξε με μία ματιά λέιζερ δεξιά του, «χα να δούμε ποιος είναι ο μορφονιός τώρα άχρηστε γενειοφόρε κουλτουριάρη που κοντεύεις ξεπουλήσεις και τις υπόλοιπες καρυάτιδες στους άγγλους και έχεις πατώσει τον τουρισμό, έχουν πάθει κατάθλιψη όλα τα καμάκια του αιγαίου, κοντεύουν να πάνε με ελληνίδες, εκεί τον κατάντησες τον τουρισμό…»). Ο Παύλος, του πολιτισμού και της ασιτίας, έπιασε το βλέμμα, έσκασε ένα χαμόγελο αυταρέσκειας και σημείωσε κάτι με την κομψή Armani πένα του («να θυμηθώ να ανακηρύξω όλες τις εκτάσεις που ανήκουν στο κράτος σε αρχαιολογικούς χώρους και να παγώσω ό,τι έργο υπάρχει, να πέσουν να το φάνε όλοι οι σπόνσορες μεγαλοεργολάβοι το  κωλοπαίδι με το ξεπλυμένο μάτι ..», σημείωσε καθώς το χαμόγελο πλάτυνε, «και να θυμηθώ να ρωτήσω τον καθρέπτη μου, πάλι, ποιος είναι ο πιο ωραίος, αν και είναι φανερό πως είμαι εγω !!! …»). Ο Δημήτρης, των μεταφορών των υποδομών στις καλένδες, αναρωτήθηκε σιωπηλά («μήπως δεν έπρεπε να κόψω το μουστάκι ? μήπως δεν είμαι πια αρκετά αριστεροφανής ? ο Φώτης που κράτησε το μουστάκι έχει δικό του κόμμα τώρα .. Δημοκρατική Αριστερά το είπανε λέει, ενώ εγώ …..», αναστέναξε, «κοίτα να δεις ρε φίλε, να λιώνεις τη γλώσσα σου στα παραμύθια από την εποχή που είσαι στη νεολαία του κόμματος και να καταντάς να έχει περισσότερη αναγνωσιμότητα η αναμαλλιασμένη Οικοαλόγα που έγραφε τους λόγους του δυσλεκτικού Γιωργάκη … ρε
μήπως να ξαναφήσω μουστάκι …..). Η Τίνα, της ενέργησης στο περιβάλλον και την αλλαγή, είχε απλανές βλέμμα («η αύρα του διπλανού, του πως τον λένε … δε θυμάμαι καν το όνομά του … τέσπα η αύρα του είναι πολύ κακή, μάλλον έχει πρόβλημα με το 7ο τσάκρα του … πφφφφφφ πως γίνονται κάτι τέτοιοι λαϊκατζήδες υπουργοί αναρωτιέμαι …. Πω αυτός ο πρωινός μπάφος με έχει στείλει εντελώς, θέλω κάτι γλυκό μου χει πέσει το ζάχαρο …. Ίσως να ζητήσω λίγο απ το κέικ που μασουλάει ο μπούλης δίπλα …»). Ο Βαγγέλης, του εθνικής προμήθειας, κατάπιε το τελευταίο κομμάτι κέικ και σκούπισε τα ψίχουλα που είχαν πέσει στη γραβάτα του («θέλω να γίνω αρχηγός στη θέση του αρχηγού, θέλω να γίνω αρχηγός στη θέση του αρχηγού, θέλω να γίνω αρχηγός στη θέση του αρχηγού, θέλω να γίνω αρχηγός στη θέση του αρχηγού ….. χμ έστω να παντρευτώ μια πιτσιρίκα στο Παρίσι ..», «Συγκρατήσου δεν είναι ακόμα η ώρα», είπε στον εαυτό του καθώς πατούσε δήθεν κατά λάθος το πόδι του Θεόδωρου δίπλα του, «κοίτα να δεις που κάθεται αριστερά του Γιωργάκη ο παχύδερμος ιπποπόταμος, τώρα βέβαια που το σκέπτομαι είναι λογικό, πρέπει να κάνεις τον κύκλο από δεξιά για να βγεις αριστερά …»). Ο Θόδωρος δε σκεφτόταν τίποτα, ούτε έφτασε ποτέ το νευρικό σήμα από το πάτημα στον εγκέφαλό του, οι ραφές στο κουστούμι του ούρλιαζαν για βοήθεια όπως πάντα, τα δυόμιση αρνιά του πρωινού χόχλαζαν στο γαστρικό οξύ του στομαχιού του και η αποσύνθεση στο πρησμένο του έντερο προχωρούσε κανονικά («Θα σας είχα όλους γραψει στα καραπαπάρια μου αν μπορούσα μονάχα να τα δω», μουρμούρισε, «έχω τρελό φούσκωμα και αυτές η γαμημένες πολυθρόνες είναι για νάνους, έχει πιαστεί ο πάτος μου …», συνέχισε να μουρμουρίζει κοιτάζοντας τους δύο όρθιους χαμένους από το παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες, που κατά παράδοση παίζεται σε όλα τα υπουργικά συμβούλια του ΠΑΣΟΚ, από την εποχή που ο Αντρέας εισήγαγε τον νεολογισμό ‘αναδόμηση’. «Κοιτάξτε ρε έναν άντρα που βάλανε στο αδικίας και αδιαφάνειας, τον αόρατο Χάρη, τόσους μήνες λες και δεν υπάρχει καν τέτοιο υπουργείο, άχρωμος, άοσμος και νερόβραστος σαν το όνομά του….τον πούστη μηδενική φθορά, αυτό είναι το σχέδιό του, αλλά έννοια σου Χαρούλη έχω λάσπη εγώ που φτάνει να πνίξω τρείς κωμοπόλεις στο Πακιστάν … Α και η ευρολάμια απ τη Λαμία, η κυρά Κατερίνα της αγροτικής υπανάπτυξης, το κολλητήρι του Γιωργάκη, μου θυμίζει εκείνον τον τύπο, τον κολλητό του μακαρίτη του Αντρέα που έλεγε ότι δεν θα τον θυμόταν ούτε ο θυρωρός του … τέσπα τους έχω βάλει μηδέν στην αξιολόγηση και στους δύο»).

Ο Γιώργος έκλεισε το Αμερικανό – Ελληνικό λεξικό και χαρούμενος ξεκίνησε να λέει :

«I am πολύ χαμούρενος, εεε χανόρεμους,  εε happy γιατί ανακάβλισα την πλύση του problem της χώρας !!!! Η solution ήρθε από τους ψήλους εεε, φίλους συχάμους, εεε συμμάχους, from Israel… Ανάπριξη εεε, ανάπτυξη παράσυτη, εεε πράστυτη εε green και οικολογική (wow how the fuck did i manage to pronounce that word in Greek, mother would be so proud of me !!!). Gas από το Ισραήλ !!! Επιτέθλους θα μπορούμε να εεε μμμμ εεε mention τη πλέξη εεε λέξη ΣΟΣΙΑΛΙΜΟΣ εε ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ again !!!!»

Στο άκουσμα της από καιρό λογοκριμένης στο ΠΑΣΟΚ λέξης, στην αρχή όλοι πάγωσαν.

Ο Θόδωρος ξαφνιασμένος αμόλησε μία θανατερή κούφια πορδή («Το κοίτασμα του Λεβιάθαν έκλασα ρε πούστη !!!!» σκέφτηκε και γέλασε μόνος του), η Λούκα αναρωτήθηκε αν είναι τόσο χάλια το άρωμα της και ο Δημήτρης φώναξε «Σοσιαλισμός !!! Θα αφήσω επιτέλους μουστάκι !!!!».

Ο Γιώργος συνέχισε :

«Για να έχουμε τάχεστα εεε fast αποτελέσματα αναθέτω στον Μιχαήλ της δημοκρατικής πυγμής που είναι αποτελεσματικός την αρμοδιότητα για τη συμφωνία. Η Greece θα γίνει επιτέλους socialistic χώρα, είναι θέμα αρείου, εε αερίου …»

Η Άννα ρώτησε δειλά :

«Πρόεδρε πως το αέριο θα λύσει τα προβλήματα της ανεργίας, της παιδείας, του ασφαλιστικού, του πολιτισμού, της διαφθοράς, των κοινωνικών ανισοτήτων ? Πρόεδρε η κοινωνία βράζει, υπάρχει πείνα και ο κόσμος είναι έτοιμος να εξεγερθεί και να μας κατασπαράξει, δε θα μπορέσουμε ούτε να φτάσουμε στη ΔΕΘ , πως θα φέρουμε τον σοσιαλισμό με το αέριο ?»

Ο Γιώργος απάντησε :

«Exactly that’s the point !!! Πες τους Μιχαλάκη !!!»

Ο Μιχαήλ της παρακρατικής προστασίας σηκώθηκε στα σούπερ τακούνια του, τους κοίταξε έναν, έναν, υποτιμητικά – ιδίως την Άννα – και είπε :

«Το Ισραήλ έχει την τεχνογνωσία και την εμπειρία για την εφαρμογή του εθνικού σοσιαλισμού με αέρια ! Θα μας εφοδιάσει με δακρυγόνα, ασφυξιογόνα, ακόμη και με κυκλώνιο Β αν χρειαστεί, σε όσες ποσότητες θέλουμε και με υπερτιμολογήσεις πιο καλές και από τους Γερμανούς ! Ο σοσιαλισμός θα γεμίσει τον αέρα, θα εξοντώσουμε όλους τους αντιφρονούντες, Χάιλ Γιώργος !»

Ο Χρήστος, ο μουσάτος του κόμματος που ήταν βουβός στο βάθος της αίθουσας  ψέλλισε :

«Χάιλ Γιώργος … Μα νόμιζα πως μιλάμε για φυσικό αέριο …»

Και ο Γιώργος απάντησε :

«Oh Yeah Χρίστο … Είναι απλύτως φυστικό !!! για την πολιτική του Ισραήλ το αέριο είναι πολύ φυσικό …..»

Στο σημείο αυτό διακόπηκε το συμβούλιο για να αεριστεί ο χώρος, καθώς ο Θόδωρος έριξε μια ριπή από πορδές όταν μίλαγε ο Μιχαήλ των αερίων που έκανε την συνέχιση του συμβουλίου ανθρωπίνως αδύνατη ……….

Mind the Gap

Συντομο URL : http://wp.me/pPn6Y-2bG

Advertisements