Οι Καταλανοί λένε όχι στις ταυρομαχίες

Posted on 29 Ιουλίου, 2010 12:53 μμ από

92


Την απαγορευση των ταυρομαχιών στη διοικητική περιφερεια της Καταλονίας αποφασισε το τοπικό κοινοβούλιο.


Υστερα απο κινητοποίηση χιλιάδων πολιτών και τη συγκέντρωση 180.000 υπογραφων, αποφασίστηκε η απαγορευση των ταυρομαχιών στην Καταλονία απο το 2012 με 68 ψήφους υπερ και 55 κατά. Δεκάδες υποστηρικτές των δικαιωμάτων των ζωων περίμεναν υπομονετικά εξω απο την τοπική Βουλή το τέλος της ψηφοφορίας και δεχτηκαν με ανακούφιση το αποτελεσμα που δικαίωσε τις κινητοποιήσεις τόσων χρόνων. Σημαντικό ρόλο πάντως στη λήψη αυτης της απόφασης έπαιξε και η γενικότερη προσπάθεια των Καταλανων να διαχωριστούν απο την υπόλοιπη Ισπανία και να ανδείξουν την ξεχωριστη κουλτούρα και παραδοση τους.

Οι ταυρομαχίες είναι ενα έθιμο βαθειά ριζωμένο στη συνείδηση των περισσοτερων Ισπανών. Οι ρίζες της παράδοσης ανάγονται στο 700 μΧ αν και μπορούμε να πούμε οτι πήρε την τελική της μορφή πριν απο περίπου 300 χρόνια. Για τις ταυρομαχίες χρησιμοποιούνται ταυροι οι οποίοι εκτρέφονται αποκλειστικά για αυτό το σκοπό στα ganaderias. Φυσικά δεν φτάνουν όλοι στην αρένα, προηγείται ενα “ξεσκαρτάρισμα” κατα το οποίο οι αδύναμοι και ασθενείς ταυροι που κρίνονται ακατάλληλοι οδηγούνται στο σφαγείο ενω οι υπόλοιποι υποχρεώνονται να δωσουν “σόου” μπροστα σε ενα αιμοδιψες κοινό, αποτελούμενο απο ντόπιους και τουρίστες, πριν θανατωθούν.


Οι ταυρομαχίες είναι εκ των προτέρων στημένο παιχνίδι, οι ταύροι εξουθενώνονται σωματικά και ψυχολογικά πολύ πριν βγούν στην αρένα. Στριμωγμένοι σε σκοτεινά κλειστοφοβικα κελιά, χωρίς φαγητό και νερό για μερες, αισθάνονται φόβο, πανικό και εξάντληση πολύ πριν συναντήσουν τις ακονισμένες λεπίδες του γελοίου τύπου με τους φραμπαλάδες. Στην εναρξη καθε ταυρομαχίας οι βοηθοί, picadores και banderilleros, αναλαμβάνουν να εξαγριώσουν το άτυχο ζωο τραυματίζοντας το με λόγχες, ετσι εξασφαλίζουν οτι ο ταυρος θα εξουθενωθεί πιο γρήγορα και θα είναι αρκετά ακίνδυνος για τον ταυρομάχο.


Οταν ο “ματαδόρ” μπαίνει στην αρένα ο ταύρος βρίσκεται σε σύγχυση, πονάει και φοβάται. Ο θρασύδειλος ανθρωπάκος που στέκεται απένατί του κουνάει επιδεικτικά τη μπέρτα του και ο ταυρος ακολουθεί το ενστικτό του που του λέει πως απειλείται, πως πρέπει να παλέψει για να επιβιώσει… επιτίθεται. Οι λεπίδες καρφωνονται σε συγκεκριμένα σημεία του σωματος του ταύρου, κόβουν τα νευρα που συνδέουν το κεφαλι του ταυρου με το υπόλοιπο σωμα, ετσι ο ταυρος αδυνατεί απο ενα σημείο και μετα να κρατησει το κεφάλι του ψηλα, δεν μπορεί να δει απο τα αίματα που κυλάνε πάνω του, δεν μπορεί να αμυνθεί…


Ο ταυρομάχος τον εξευτελίζει και τον βασανίζει για λίγη ωρα και του καρφωνει ακόμη περισσότερες λεπίδες και οταν το ζωο εξουθενωμένο και ημιθανές δεν προσφέρει πλέον “θεαμα” στο κοινό το αποτελειώνει. Καρφωνει ενα ξίφος αναμεσα στις ωμοπλάτες του ζωου στοχεύοντας την καρδιά. Το τελειωτικό αυτο χτυπημα δεν είναι πάντα ευστοχο και συχνά ο ταύρος μένει ξαπλωμένος στην αρενα εχοντας σπασμούς απο τους πόνους και την ακατάσχετη αιμορραγία. Ο «ματαδορ» εχει άλλες δυο ευκαιρίες να βαλει τέλος στο μαρτύριο του ζώου… Μέσα στις ζητωκραυγές και τις φωτογραφίες ο ταυρομάχος δεν ξεχνάει να πάρει και “ενθύμια”, κόβει τα αυτιά ή και την ουρά του ταύρου, ενθύμια απο ενα ακόμη ζώο που έπεσε θύμα της σαδιστικής δίψας του ανθρώπου για αίμα και θάνατο.


Σε κάθε ταυρομαχία σκοτώνονται με τον παραπάνω τρόπο 6 ταύροι. Τα έσοδα απο αυτο το “θέαμα” είναι μεγάλα και πολλές Ισπανικές πόλεις στηρίζουν σε μεγάλο βαθμό την τοπική τους οικονομία σε αυτο το βάρβαρο έθιμο. Οι αντιδρασεις των φιλοζωικών ομάδων συναντάνε απέναντί τους μεγάλα οικονομικά συμφέροντα που σχετίζονται με τον τουρισμό αλλα και εθνικιστικά παραλληρήματα απο αυτούς που θεωρούν ιεροσυλία καθε αμφισβητηση του θεσμού των ταυρομαχιών. Χθες στην Καταλωνία εγινε ενα πρώτο βήμα, οι ταυρομαχίες θα συνεχιστούν σε άλλες περιοχες της Ισπανίας όπως συνεχίζονται στην Πορτογαλία, την Κολομβία, τη Βενεζουέλα, το Περού και το Μεξικό…


Αργα η γρήγορα ο ανθρωπος θα δει ολα αυτά τα θεάματα ετσι όπως πραγματικά είναι: σαδιστικά, παρανοικά, αρρωστημένα… και θα βάλει ενα τέλος στην άγρια δολοφονία αυτων των υπέροχων ζωων…. μέχρι τότε εγω θα επιμένω να υποστηρίζω τους ταύρους και θα γελάω χαιρέκακα καθε φορα που θα μαθαίνω οτι ενας ταύρος αποφασίσε να πέσει μαχόμενος, προκαλώντας στους θρασύδειλους βασανιστές του τον φόβο και τον πόνο που τους αξίζει…


shortlink: http://wp.me/pPn6Y-1V0
-xtremyst-