Δεν φτάνει πια η αυτοκριτική.

Posted on 3 Μαΐου, 2010 1:17 μμ από

36


Του Mind the Gap

«Τώρα κατάλαβα τι έγκλημα κάναμε ….«

Αυτό φέρεται να είπε ο Απόστολος Κακλαμάνης αμέσως μετά τη φραστική επίθεση που δέχτηκε.

Όμως δεν φτάνει μια δήλωση μετάνοιας, όπως δεν φτάνει και η κατασκευασμένη εικόνα «ντροπής» διάφορων στελεχών της κυβέρνησης, που διέρρεαν τα κανάλια τύπου ΥΕΝΕΔ. ούτε και οι περιγραφές για «κατεβασμένα κεφάλια» και δακρυσμένους υπουργούς, από τους παπαγάλους των ΜΜΕ. Απουσιάζει η αλήθεια και η συνέπεια, που μόνο δια της πράξης αποδεικνύεται, γιατί εάν πραγματικά υπάρχει η συνειδητοποίηση και η ντροπή, τότε την ημέρα της ψήφισης των μέτρων γενοκτονίας θα πρέπει να απουσιάζουν οι ψήφοι των «συνειδητοποιημένων» και των «ντροπιασμένων». Φυσικά αυτό δεν πρόκειται να συμβεί και στο όνομα της κομματικής πειθαρχίας θα ψηφίσουν, απαξάπαντες, μια χαρά την μαζική εξόντωση των «μη εχόντων» και των «μη κρατούντων». Όμως η υπακοή στην κομματική πειθαρχία είναι ένα άλλοθι για την συγκάλυψη όλων των εγκλημάτων που διαπράχτηκαν εις βάρος του πολίτη στη σύγχρονη πολιτική ιστορία και πλέον η κοινωνία δεν είναι ανεκτική σε κανενός είδους συγκάλυψη.
Ο Απόστολος Κακλαμάνης είναι στη συνείδηση των περισσότερων πολιτών, ανεξαρτήτου πολιτικής τοποθέτησης,  ένας από τους μετριοπαθέστερους πολιτικούς που έχει στις τάξεις του το κοινοβούλιο και ίσως ο μόνος πολιτικός κόμματος εξουσίας, με τόση διάρκεια σε υπουργικά και θεσμικά αξιώματα, που δεν συνδέεται με σκάνδαλα και υπόνοιες διαπλοκής. Η αποδοκιμασία του, ειδικά για αυτό τον λόγο, έχει ιδιαίτερο ειδικό βάρος και περιέχει πολύ σημαντικά μηνύματα :

Η έκφραση της οργής του κόσμου με το «γιουχάισμα» (γιατί δε μπορεί να ονομαστεί ακριβώς «επίθεση» το γεγονός των φραστικών επεισοδίων εναντίων του) στο πρόσωπό του Απόστολου Κακλαμάνη σημαίνει πως η αγανάκτηση για την συγκάλυψη και την ατιμωρησία έχει ξεπεράσει την άμεση στοχοποίηση των προσώπων που έχουν αναμειχθεί ενεργά στη διαπλοκή και την απάτη και ότι πλέον ενοχοποιείται το σύνολο του πολιτικού συστήματος εξουσίας. Ο λαός θεωρεί την σιωπή ακόμη και των «έντιμων» πολιτικών των κομμάτων εξουσίας ως συνέργεια. Το μήνυμα είναι σαφές, «η αυτοκάθαρση δεν γίνεται με λόγια». Όσοι πρεσβεύουν το «πολιτικό ήθος και την «τιμιότητα» οφείλουν να καθίσουν στο σκαμνί τους «λερωμένους», ανεξάρτητα από το εάν ανήκουν  στο ίδιο ή στο αντίπαλο κόμμα, αλλιώς φέρουν την ίδια ευθύνη με τα «λαμόγια». Όμοια όσοι  θεωρούν ότι η πολιτική που επιλέχθηκε από την κυβέρνηση είναι καταστροφική οφείλουν να μην την επικυρώσουν, ειδάλλως είναι 100 % συνυπεύθυνοι.

Η βουλευτική και υπουργική πολιτική ασυλία, είναι στη συνείδηση των πολιτών πλέον ξεκάθαρα και μονοσήμαντα ποινική ασυλία. Το παραμύθι της ανάληψης της πολιτικής ευθύνης γενικώς και αορίστως, εν είδει κολυμπήθρας του Σιλωάμ, χωρίς τις ποινικές συνέπειες που έχει σε ανάλογα εγκλήματα κάθε απλός πολίτης, έχει τελειώσει. ‘Όσο οξύμωρο και εάν ακούγεται, οι πολίτες αξιώνουν την ποινικοποίηση της ατιμωρησίας. Ο Απόστολος Κακλαμάνης έγινε ο αποδέκτης της χλεύης και της οργής σε φραστικό επίπεδο γιατί υπήρξε πρόεδρος της βουλής, δηλαδή πρόεδρος ενός συνδικάτου απατεώνων που αποφασίζουν και νομοθετούν για τον εαυτό τους χωρίς κανένα φραγμό τη νομιμοποίηση της διαπλοκής και που συγκαλύπτουν αλλήλους για κάθε έγκλημα που διαπράττουν.  ‘Έτσι έχει πλέον καταγραφεί στη συνείδηση του κόσμου το κοινοβούλιο, ως μαφία και «ομερτά». Θα πρέπει δε να ληφθεί υπ’ όψη ότι ο  κόσμος (και μιλάμε για θαμώνες των καφετεριών, περαστικούς και όχι μόνο «οργισμένους αντεξουσιαστές», όπως θέλουν να το παρουσιάσουν τα διάφορα συμπολιτευόμενα ΜΜΕ) προφανώς σεβάστηκε την πολιτική του πορεία και την ηλικία του και ίσως και το ηθικό του ανάστημα να περπατά μόνος χωρίς καμία συνοδεία εν μέσω της διαδήλωσης και για αυτό και η επίθεση ήταν απλά φραστική. Ας φανταστούμε τι θα γινόταν αν πέρναγε απ’ το σημείο οποιοσδήποτε από τους «ύποπτους» καταχραστές με την συνοδεία του ή κάποιος υπουργός, (είναι σαφές πως όλοι οι μεγαλοαπατεώνες, διαπλεκόμενοι και υπεύθυνοι για την κατάρρευση της χώρας κυκλοφορούν, δημοσία δαπάνη, με συνοδεία προστατών των δυνάμεων καταστολής). Το μήνυμα είναι γραμμένο με κεφαλαία γράμματα και δεν έχει άλλη ανάγνωση : μπορεί η πολιτική μαφία να νιώθει «ασφάλεια», να απολαμβάνει ποινική ασυλία και να ξεπλένει ο ένας τον άλλο εντός κοινοβουλίου, εκτός όμως, στους δρόμους αυτού του τόπου, στην κοινωνία, δεν υπάρχει πλέον ασυλία για κανέναν. Τέρμα τα αστεία, η συμπεριφορά τους έχει εξωθήσει τον κόσμο στα όρια της πάρα πολύ επικίνδυνης επιλογής της λαϊκής δίκης και αυτοδικίας, ελλείψει δικαιοσύνης, ισονομίας και αξιοπιστίας για τη λειτουργία των θεσμών.

Δεν υπάρχει καμία συναίνεση και καμία «πατριωτική ομοψυχία» και συστράτευση με τις επιλογές της φασιστικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και καμία λαϊκή εντολή για την τριτοκοσμοποίηση της Ελλάδας, που τόσο πολύ προσπαθούν να καταδείξουν, μέσα από τα κατασκευασμένα γκάλοπ, οι δωροθέτες και οι εργοδότες της κυβέρνησης. Εάν παρόλα αυτά κάποιος βουλευτής ή υπουργός του ΠΑΣΟΚ έχει την στρεβλή αντίληψη ή την λάθος πληροφόρηση από τους αυλοκόλακες του, ότι πράγματι ο λαός αποδέχεται τις επιλογές της κυβέρνησης και είναι έτοιμος να θυσιαστεί, ενώ οι θύτες του θα θησαυρίσουν και πάλι, ελεύθεροι, ατσαλάκωτοι και ατιμώρητοι, ας επιχειρήσει να κάνει αυτό που έκανε, ομολογουμένως πολύ θαρραλέα, ο Απόστολος Κακλαμάνης, να κάνει δηλαδή μια βόλτα μέρα μεσημέρι, χωρίς συνοδεία, ανάμεσα στον απλό κόσμο της καθημερινότητας ………….

Mind the Gap

Σύντομο URL : http://wp.me/pPn6Y-L2