Ανοιχτή επιστολή ατόμων με αναπηρία προς Παπανδρέου

Posted on 8 Μαρτίου, 2010 3:42 πμ από

0


Διάβασα την παρακάτω είδηση στην Ελευθεροτυπία πριν από λίγες ημέρες (4/3). Αντιμετωπίζοντας η ίδια ένα χρόνιο πρόβλημα υγείας, χρειάζεται μηνιαίως να πληρώνω από 60 έως και 150 ευρώ σε περιόδους κρίσης για την αντιμετώπιση του προβλήματός μου. Μέσα σε αυτά τα έξοδα υπολογίζω τα φάρμακα ή τα παραφάρμακα που χρειάζομαι καθώς και διάφορες επισκέψεις σε γιατρούς. Το πρόβλημά μου όμως δεν με εμποδίζει από το να εργάζομαι και να ανταπεξέρχομαι στις καθημερινές απαιτήσεις της ζωής, απλώς μου επιβαρύνει την ήδη στριμωγμένη οικονομική μου κατάσταση. Σαφέστατα, αισθάνομαι άγχος και οργή για έναν παραπάνω λόγο για την επιβολή των νέων μέτρων και παρακαλάω να μην έχω οποιαδήποτε επιδείνωση για να μπορώ να ανταπεξέλθω.

Διαβάζοντας όμως τη συγκεκριμένη είδηση και καθώς,  κάποια πράγματα αποκτούν άλλη βαρύτητα στα μάτια μας όταν ερχόμαστε αντιμέτωποι με μία δεδομένη κατάσταση, κατάλαβα την αγωνία που πιθανότατα αισθάνονται πολλοί συνάνθρωποί μας που έχουν να αντιμετωπίσουν μεγαλύτερες προκλήσεις εξαιτίας προβλημάτων υγείας και ακόμα περισσότερο αναπηρίας. Αισθάνθηκα λοιπόν την ανάγκη να αναδημοσιεύω τη συγκεκριμένη είδηση για να γίνει περισσότερο αισθητή. Δεν μπορώ να μιλήσω ως ανάπηρη, αλλά μπορώ να φανταστώ πώς είναι είτε για τους ίδιους, που ούτως ή άλλως ζουν σε μία κοινωνία και μία πολιτεία που ελάχιστα σέβεται την ιδιαιτερότητά τους και δεν κάνει τίποτα για την ένταξή  και τη διευκόλυνσή τους.  Ένας φίλος που έζησε για λίγο στην Φιλανδία μου έλεγε για την πρόνοια και την παροχή υπερσύγχρονων καροτσιών για την μετακίνηση ανθρώπων ηλικιωμένων ή ανάπηρων και για τη διαρκή παρουσία τους στην καθημερινή ζωή. Αρχικά, αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσοι ανάπηροι σε αυτό το κράτος… Στην πορεία αντιλήφθηκε ότι δεν υπάρχουν περισσότεροι, απλά εκεί οι άνθρωποι συμμετέχουν στην καθημερινή ζωή και δεν είναι έγκλειστοι στο σπίτι τους. Όπως καταλαβαίνετε αυτό στην Ελλάδα είναι όνειρο θερινής νυκτός. Ζούμε έτσι κι αλλιώς σε ένα κράτος χωρίς κοινωνικές ευαισθησίες που απλά αναγκάζει τους ανθρώπους με τέτοιου είδους προβλήματα στην παραίτηση και στον κοινωνικό αποκλεισμό τους.  Μέσα σε όλη αυτή την κατάσταση έχουν ξαφνικά να αντιμετωπίσουν και την ακόμη μεγαλύτερη συρρίκνωση των οικονομικών τους. Οι αναπηρικές συντάξεις είναι ούτως ή άλλως πολύ χαμηλές και δεν επιτρέπουν την αξιοπρεπή διαβίωση.  Φανταστείτε λοιπόν τι έχουν να αντιμετωπίσουν με τα νέα μέτρα… Δηλώνω λοιπόν την απόλυτη αλληλεγγύη μου στα αιτήματά τους.

Εθνικά συνομοσπονδία ΑμεΑ ενάντια στα οικονομικά μέτρα.

«Εξωθείτε χιλιάδες αναπήρους στην επαιτεία κύριε πρωθυπουργέ»

«Θα αντισταθούμε με όλες τις δυνάμεις μας»

Το φόβο και την ανησυχία του ενός εκατομμυρίου Ελλήνων και Ελληνίδων με αναπηρία στον απόηχο της ανακοίνωσης του νέου πακέτου επώδυνων μέτρων που ανακοίνωσε την Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010 η κυβέρνηση, εξέφρασε η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία, με ανοιχτή επιστολή της, στον πρωθυπουργό, Γ. Παπανδρέου.

Σκληρότατη η επιστολή προαναγγέλλει μετωπική ενάντια στα νέα μέτρα αν δεν συνοδευτούν με την εφαρμογή ενός πλήρους προγράμματος κοινωνικής προστασίας των ΑμεΑ και των οικογενειών τους.

Όπως χαρακτηριστικά τονίζεται στην επιστολή:

*Τα άτομα με αναπηρία και οι οικογένειές τους γνωρίζουν πολύ καλά τι θα πει άνιση μεταχείριση, αποκλεισμός, φτώχεια, κοινωνική καταφρόνια.

*Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν αναμφίβολα πλήττουν σκληρά και αδυσώπητα τα άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους, οδηγώντας τους για μια ακόμα φορά στο κατώφλι της φτώχειας, μειώνοντας σημαντικά, με έμμεσο ή άμεσο τρόπο, τα πενιχρά εισοδήματά τους.

*Λογάριασε ποτέ κανείς σε αυτήν τη χώρα το κόστος διαβίωσης λόγω αναπηρίας; Διαθέτει αυτή η χώρα κοινωνικές δομές στήριξης και υποστήριξης των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους; Ακόμη και οι ελάχιστες που υπάρχουν βρίσκονται σε κατάσταση αποσύνθεσης. Άτομα με αναπηρία κινδυνεύουν να επιστρέψουν στα ιδρύματα, γιατί αυτό το άθλιο και ανήμπορο κράτος δεν μπορεί να συνεχίσει την απασχόληση 78 υπαλλήλων που εργάζονται σε αυτές τις δομές.

Και ολίγον παρακάτω οι της συνομοσπονδίας επισημαίνουν:

*Το αναπηρικό κίνημα κατανοεί πλήρως την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα. Ωστόσο, ακόμα και σε αυτές τις δύσκολες στιγμές, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αξιοπρέπεια των ατόμων με αναπηρία, τα οποία δεν νοείται να καλούνται να πληρώσουν μια κρίση για την οποία δεν ευθύνονται. Για το σκοπό αυτό ζητεί την άμεση εφαρμογή ενός προγράμματος κοινωνικής υποστήριξης και κοινωνικής προστασίας των Ελληνίδων και Ελλήνων με αναπηρία στους τομείς της παιδείας, της εργασίας, της υγείας, της πρόνοιας, της κοινωνικής ασφάλισης και της υποστήριξης των εισοδημάτων τους.

Το “δια ταύτα” στον επίλογο της επιστολής είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο:

* Αν δεν υπάρξουν μέτρα άμεσης υποστήριξης των πολιτών με αναπηρία, υπάρχει άμεσα ο κίνδυνος αυτή η χώρα να οδηγήσει τα παιδιά της με αναπηρία στο δρόμο της επαιτείας. Τα άτομα με αναπηρία διεκδικούν μόνο το αυτονόητο, τη διασφάλιση όρων αξιοπρεπούς διαβίωσης και κοινωνικής υπερηφάνειας.

*Εάν δεν υπάρξουν εγγυήσεις και ασφαλιστικές δικλείδες για την προστασία των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους από τη φτώχεια και την εξαθλίωση, τότε, το αναπηρικό κίνημα όπως έκανε πάντοτε, με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία, στη χώρα και στη συνείδησή του θα αγωνιστεί μέχρις εσχάτων, με όλα τα διαθέσιμα μέσα για την κοινωνική αξιοπρέπεια και την προστασία της κοινωνικής οντότητας όλων των Ελλήνων με αναπηρία.

http://www.enet.gr/?i4-3-2010

http://www.enet.gr/?i=news.el.epi-isois-orois&id=138023

Γράφει και αναδημοσιεύει η Anakata-dyomenh

Σύντομο URL http://wp.me/p1pa1c-6C