Ναι, καλά καταλάβατε, ήρθε η σειρά μου να σχολιάσω τις αναζητήσεις στο διαδίκτυο που οδήγησαν στο τιτανομέγιστο μπλογκ μας.

«Οι πανκς τα σπάνε»

Ισχύει. Ο Μανικάκος το αποδεικνύει. Απλά τα σπάει.

«Στέφανος Μάνος ιδρύει μκο»

Ο άτυχος αναγνώστης μας μάλλον δεν ήξερε ότι εδώ μέσα κινούνται μόνο αναρχοσυριζαίοι εθισμένοι στην ντοπαμίνη και διεγραμένοι από την ΚΟΕ. Ήλπιζε να βρει τον Μάνο, τελικά βρήκε μόνο τον ταύρο (από τους πάλαι ποτέ Φιλελεύθερους).

«Skatofatsa»

Κάποιος πούστης μ’έψαχνε. Κάποιος πούστης με κάρφωσε. Θα πληρώσουν και οι δύο.

«Ποιες δικαιολογίες για να μην πας στη ταυρομαχία»

Το ότι δολοφονούν αθώα ζώα σου κάνει; Το ότι είναι μια ηλίθια παράδοση; Το ότι θα σκάσεις έναν σκασμό λεφτά και τελικά θα βρεθείς με ένα κέρατο στον κώλο; Ελπίζω να σε κάλυψα.

«Τρολ»

Ο Spin απουσιάζει. Αφήστε το μήνυμά σας και θα σας γράψει.

«meuodos apo xhmika se diadhloseis»

Δεν καταλαβαίνω τι λες, αλλά για να σε διαφωτίσω, της πουτάνας γίνεται από χημικά σε διαδηλώσεις, οπότε πάρε μάσκα. Με φίλτρο άνθρακα, όχι σιλικόνης. Και γυαλάκια. Α, και μααλόξ ή ριοπάν. Και καδρόνι. Και καμιά πέτρα. Αυτά.

«ΣΑΓΑΠΩ»

Είπαμε ρε κοπέλα μου, ο DrAlucaς είναι βαμπίρ και δεν είναι καλός για σένα – ξεκόλλα. Άσε που γενικά γουστάρει πιο underoground τύπισσες. Ξ-Ε-Κ-Ο-Λ-Λ-Α.

«Οικιακός κομποστοποιητής»

Κομποστοποιεί υπέροχα συνειδήσεις, ιδέες, γνώμες και αντιλήψεις. Διατίθεται σε πολλά χρώματα και μεγέθη. Στο εμπόριο το βρίσκετε και με την ονομασία «Τηλεόραση».

«Με τα γόνατα στην παναγία της τήνου»

Μην μπαίνεις στον κόπο να τραβιέσαι μέχρι εκεί. Κάνε τάμα να πας στο Σύνταγμα χωρίς μάσκα – πιο επίπονο είναι, πιο πολύ θα το εκτιμήσει η παναγίτσα.

«sagapw gamw to xristo mou»

Ρε κοπέλα μου, είπαμε: ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ Ο ΔΟΚΤΟΡΑΣ. Έλα, πάρε αυτή την αφιέρωση και προχώρα παρακάτω.

«και τι πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; πταίουν οι πλάσσαντες τα ερείπια. και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της ελλάδος … αυτοί οι πολι»

Dude,  σοβαρά τώρα, έκατσες κι έγραψες όλο αυτό και σε έβγαλε στον παραλληλογράφο; Κάτι πρέπει να’χουμε κάνει πολύ λάθος…

«τσαπανιδου ποδια»

Διόρθωση: Ποδάρες.  (Αλήθεια, βρήκες τέτοια φώτο εδώ μέσα; Πέρασες καλά; Το φχαριστήθηκες; Άξιζε; Ενημερωτικά ρωτάω)

«Είδη χειροβομβίδων»

Δεν ξέρουμε εμείς από τέτοια πράγματα. Κι ακόμα κι αν ξέρουμε, δεν τα δημοσιεύουμε. Έχουμε και μέιλ ρε γατάκια, στείλτε εκεί αυτές τις απορίες. Γαμώ το ξεκάρφωμα γαμώ…

«μουνιά»

Αχμ. Κι εμείς στο ψάξιμο είμαστε μεγάλε. Εκτός κι αν έψαχνες για «αγάπη ρε μουνιά». Απ’αυτό έχουμε.

«κριτηρια αγιοποιησης»

Να έχεις ανάψει τουλάχιστον 100 κεριά με πυροκλάνι. Αυτό είναι το βασικό.

«bismillahirrahmanirrahim»

Για-χαμπίμπι για-λελέλι, εγώ μόνο αυτό ξέρω από ισπανικά.

«εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του παμε στον πειραιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα κηρύσσονται αμέσως παράνομες»

Συμφωνώ, είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία και τους θεσμούς μας.  Επίσης προτείνω να κυρηχτούν παράνομες και κάτι εκδηλώσεις σαν κι εκείνες στο ΣΕΦ,  ειδικά όταν διεξάγονται παράλληλα με διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας στις οποίες συμμετέχουν 1.5 εκατομμύριο άνθρωποι. (ή αλλιώς, να μην επιτρέπουμε στο μουνί να χτενίζεται)

«πωσ λεγετε στα γαλικα αντε γαμισου»

Βaiser . Αλλά εδώ με δυσκολία χειρίζεσαι το ελληνικό ρε μαν, το γαλλικό σε μάρανε; Άσε που έχει άλλη γλύκα να το λες στη γλώσσα σου. Απλά να αποφεύγεις να το γράφεις – να γαμηθεί θες, όχι να τυφλωθεί.

«πως να φτιαξω σπρει πιπεριου»

Οι μπάτσοι φοράνε μάσκες – θα σου είναι άχρηστο.

«to orgio»

Κοίτα, ό,τι κι αν άκουσες ήταν ψέμα. Η Κούλα η Ναρ και η Ανάκατα απλά βρέθηκαν τυχαία στο σπίτι μου εκείνη τη μέρα. Εγώ μόνο τον BackDoorMan και τον Ζαφ είχα προσκαλέσει. Για προφανείς λόγους… (back door ο ένας, τρία κεφάλια ο άλλος, καταλαβαίνεις… )

«falliki gineka»

Πολλές θα το’θελαν – λίγες τα κατάφεραν. Αλλά όπως έχει πει και η μεγάλη Τζένη: Οι άγγελοι δεν έχουν φύλο.

Φιλούρες,

ΣΠΦ (Συνωμοσία Πυρήνων της Φακής)

Mind the Photo – κενού διάλογοι …
Σουρεαλιστικοί διάλογοι στο κενό, μια σειρά φωτοπαρεμβάσεων στην στυγνή πραγματικότητα για να αποκτήσει η γκρίζα καθημερινότητα το λαμπρό χρώμα της χολής.

Τα ομόσπονδα μέρη  του Φεντεραλιστή Ευρωπαίου.

Το είδος αυτό ανήκει στην οικογένεια των παχύδερμων παρασίτων, γεννιέται χωρίς γεννητικά όργανα και με το παχύ έντερο στον εγκέφαλο. Με διαδοχικές μεταλλάξεις εξελίσσεται με αντίστοιχη, εκθετική, αύξηση λίπους στα εξής στάδια : Γόνος φαμίλιας – Υπαρξιστής – κομουνιστής – σοσιαλιστής – σοσιαλδημοκράτης- εθνικοσοσιαλιστής – Φεντεραλιστής.

Πολλοί θα πουν μα γιατί ασχολείστε με ένα άχρηστο ζώο ; πολλοί θα πουν άσε να λέει καμιά παπάρα να γελάμε, “κομμάτια να γίνει”, εγώ πάλι θέλω να γίνει κιμάς …

Mind the Gap

http://wp.me/p1pa1c-gaw

Περίσσεψε και πάλι η υποκριτική αγανάκτηση για τις κινητοποιήσεις στα Πανεπιστήμια. “Περιφερόμενοι πανεπιστημιακοί και φοιτητές διαλύουν εκλογές”, “βία στα ΑΕΙ”, “περιορισμός του δημοκρατικού δικαιώματος”, ήταν μερικές από τις φράσεις που επιμελώς ανακυκλώθηκαν τις τελευταίες μέρες, με αφορμή τις μαζικές κινητοποιήσεις διδασκόντων, φοιτητών και εργαζομένων που ματαίωσαν τις εκλογές για το Συμβούλιο Ιδρύματος στα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Ιωαννίνων, Πελοποννήσου και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Και τα πράγματα δεν έμειναν μόνο εκεί: ο Τάκης Πολίτης, μέλος της εκτελεστικής γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ και γραμματέας του Συλλόγου ΔΕΠ του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, παρουσιάστηκε σε διάφορα ΜΜΕ ως περίπου… αρχισυνωμότης, γιατί σε ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου αναφέρθηκε σε αυτονόητα πρακτικά βήματα για την υλοποίηση αποφάσεων συνδικαλιστικών οργάνων που είχαν κατ’ επανάληψη διατυπωθεί ανοιχτά και δημόσια.  Πανεπιστημιακοί που στο βιογραφικό τους πλάι στις επιστημονικές δημοσιεύσεις αναφέρουν και τα πόσα που πήραν από ερευνητικά προγράμματα, στέλνουν μηνύματα απαιτώντας την απόλυση όσων πανεπιστημιακών διαμαρτύρονται. Εισαγγελείς ήδη μεθοδεύουν την ποινική δίωξη όσων συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις.

Την ίδια στιγμή όλοι αυτοί που υποτίθεται ότι αγανακτούν με τις κινητοποιήσεις (που σημειωτέον υπήρξαν υποδειγματικά ειρηνικές), σιωπούν εκκωφαντικά για τον πρωτοφανή εκβιασμό του Υπουργείου να χορηγεί μισούς προϋπολογισμούς στα Πανεπιστήμια, με αποτέλεσμα ήδη να υπάρχουν μεγάλες ελλείψεις σε βασικές λειτουργικές δαπάνες, για τις καθυστερήσεις στους διορισμούς εκλεγμένων συναδέλφων, για τη νέα τεράστια περικοπή των πιστώσεων για συμβασιούχους διδάσκοντες που περιλαμβάνει ο εφαρμοστικός νόμος της αποικιακής δανειακής σύμβασης.

Ούτε είναι τυχαίο ότι αυτοί που κραυγάζουν κατά των κινητοποιήσεων, όχι μόνο δεν παίρνουν θέση σε ό,τι συμβαίνει σήμερα στην κοινωνία, όχι μόνο αδιαφορούν για το πώς ευρύτερα κοινωνικά στρώματα αντιμετωπίζουν την προοπτική της φτωχοποίησης και της κοινωνικής καταστροφής, αλλά ενίοτε αρθρογραφούν και υπέρ της ανάγκης “μεταρρυθμίσεων”. Είναι τυχαίο ότι “συνάδελφοι” από ελληνικά πανεπιστήμια, από αυτούς που κατά καιρούς καθύβρισαν τις πανεπιστημιακές κινητοποιήσεις, εξακολουθούν να είναι στελέχη μιας κυβέρνησης που όλο και περισσότερο λειτουργεί ως κατοχικός εντολοδόχος ή ότι ο κ. Παπαδήμος πανεπιστημιακούς και δη εκ των λαλίστατων κατά των κινητοποιήσεων διάλεξε για συμβούλους, όπως π.χ. τον κ. Παγουλάτο;

Έχει έρθει η ώρα να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Στο πανεπιστήμιο, όπως και σε ολόκληρη την κοινωνία, δεν είμαστε όλες και όλοι ίδιοι. Αυτοί που ήδη λειτουργούσαν ως μικροεπιχειρηματίες μέσα στα Πανεπιστήμια, διαχειριζόμενοι πανεπιστημιακή εξουσία αλλά και ροές χρηματοδοτήσεων, δεν είναι ίδιοι με όσες και όσους επέμειναν να λειτουργούν ως δάσκαλοι και ερευνητές. Αυτοί που στηρίζουν την επιχειρηματική μετάλλαξη και αποδέχονται την εξοντωτική συρρίκνωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης δεν είναι ίδιοι με όσες και όσους αντιστάθηκαν και βρέθηκαν στο πλευρό των φοιτητών. Αυτοί που τώρα δεν εξεγείρονται ενάντια στη μετατροπή της χώρας τους σε “ζώνη καταστροφής” και νομιμοποιούν την εξαθλίωση, δεν μπορούν ποτέ να είναι ίδιοι με αυτούς που θέλουν να είναι κομμάτι μιας αγωνιζόμενης κοινωνίας.

Και ακριβώς επειδή δεν είμαστε ίδιες και ίδιοι στα πανεπιστήμια είναι ενεργή η σύγκρουση. Σύγκρουση αξιών, προτεραιοτήτων, ιδανικών. Από την έκβασή της θα κριθεί η πορεία που θα πάρει η ανώτατη εκπαίδευση, όπως από την έκβαση του ευρύτερου κοινωνικού αναβρασμού θα κριθεί που θα πάει η ελληνική κοινωνία.

Ο καθένας και η καθεμιά μας καλείται να διαλέξει με ποιον θα πάει και ποιον θα αφήσει: εάν θα είναι κομμάτι μιας μάχης για τη συλλογική αξιοπρέπεια του πανεπιστημίου και της κοινωνίας ή εάν θα γίνει τμήμα ενός μηχανισμού κοινωνικής ταπείνωσης. Άλλες επιλογές, καλώς ή κακώς, δεν υπάρχουν.

Η κομητεία Harlan στο Kentucky των ΗΠΑ ήταν, στις αρχές και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα, μια περιοχή που είχε να επιδείξει πολλά ανθρακωρυχεία, ακραία συντηρητικούς κυβερνήτες και το καθόλου κολακευτικό ψευδώνυμο “ματωμένη κομητεία”. Η ραγδαία αύξηση των ορυχείων και των επιχειρήσεων παραγωγής άνθρακα οδήγησε εκεί χιλιάδες αμερικανούς που μετακινούνταν προς αναζήτηση εργασίας ήδη από το 1890. Η εσωτερική μετανάστευση προς την κομητεία Harlan κορυφώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’20 και στις αρχές του ’30, όπου το κράχ και η οικονομική κρίση δημιούργησαν μεγάλες μετακινήσεις ανέργων σε περιοχές όπου μπορούσε ακόμα να βρεθεί κάποια στοιχειώδης εργασία. Και μιας και η “γη της επαγγελίας”, η California, βρίσκονταν πολύ μακριά για τους βιομηχανικούς εργάτες των ανατολικών ακτών, πολλοί απο αυτούς βρέθηκαν εκεί. Και σύντομα το μετάνιωσαν.

Οι ανθρακωρύχοι δούλευαν με μηδενικά μέτρα ασφαλείας, εξευτελιστικούς μισθούς, διαμένωντας σε προχειροφτιαγμένους καταυλισμούς δίπλα στα ορυχεία, με καταστήματα ειδών πρώτης ανάγκης που ανήκαν στον ιδιοκτήτη του εκάστοτε ορυχείου. Τα ατυχήματα ήταν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο και η υγειονομική περίθαλψη ένα καλό θέμα για αστειευτεί κανείς, αλλά μέχρι εκεί. Επιπλέον, οι εργοδότες αρνούνταν κάθε συζήτηση για βελτίωση των συνθηκών εργασίας, πολλές φορές επικαλούμενοι την οικονομική κρίση (σας θυμίζει κάτι;).[1]

Το 1931 ανθρακωρύχοι του Χάρλαν Κάουντι κατεβαίνουν σε απεργία αντιδρώντας για τις απαράδεκτες συνθήκες εργασίας. Το Συνδικάτο που οργανώθηκε από τον Sam Reece αποφάσισε να φθάσει την αντίσταση στα άκρα. Δεν έμειναν όμως άπραγοι οι ιδιοκτήτες των ανθρακορυχείων της περιοχής, οι οποίοι με μισθοφόρους οπλισμένους και με την αστυνομία ξεκίνησαν ένα ανθρωποκυνηγητό πρωτοφανές για τα χρονικά. Οι ανθρακωρύχοι πήραν τα βουνά με όπλα. Μάχες έγιναν, το Χάρλαν Κάουντι αιματοκυλήστηκε κυριολεκτικά, και έμεινε στην ιστορία ως Ματωμένο Χάρλαν.

Ο ορκισμένος εχθρός του Συνδικάτου ήταν ο σερίφης J.H. Blair, ο οποίος ήξερε ότι για να βάλει τάξη έπρεπε να “κόψει το κεφάλι” της οργάνωσης, δηλαδή του Sam. Κάνει λοιπόν επιδρομή στο σπίτι του αρχηγού του Συνδικάτου τρομοκρατώντας την γυναίκα του Florence και τα επτά παιδιά τους με το όπλο στον κρόταφο. Κάνει επίσης, κατάληψη στο σπίτι με άλλους κουμπουροφόρους, περιμένοντας τον Sam να επιστρέψει ανησυχώντας για την οικογένειά του και έτσι να τον εκτελέσουν. Η Florence βρήκε τρόπο να ενημερώσει τον άντρα της να μην ανησυχεί και να μην γυρίσει σπίτι. Μία από τις ημέρες της τρομοκρατίας, βλέποντας τους αστυνομικούς αλλά και τους μισθοφόρους να βρίσκονται ακροβολισμένοι στο σπίτι της και τα παιδιά της νηστικά και τρομοκρατημένα, παίρνει μία σελίδα από το επιτοίχιο ημερολόγιο και γράφει τον πρώτο στίχο: «Με ποια πλευρά είστε, αγόρια;»[2]

Το Συνδικάτο νίκησε.

Η Florence μελοποιησε τους στίχους βασισμένη σε μια ψαλμωδία Βαπτιστών (Lay the Lily Low) ή στο παραδοσιακό τραγούδι Jack Munro ή Jack a Roe ( Βοb Dylan ) και κυκλοφορεί στην συλλογή Coal Mining Women .

Το τραγούδι πρωτοτραγουδήθηκε από τους Almanac Brothers, αλλά η διασκευή της Natalie Merchant το κάνει τόσο καινούργιο σαν να γράφθηκε από κάποια Florence των δικών μας εποχών….

The Almanac Singers – Talking Union, 1941.

Pete Seeger – “Greatest Hits”, 1967.

Dick Gaughan – True and Bold,  1985.

Deacon Blue – Riches & More,  1997.

Ella Jenkins – Ella Jenkins and a Union of Friends Pulling Together,  1999.

Dropkick Murphys – Sing Loud, Sing Proud!, 2001,

Anne Feeney – Union Maid,  2003.

Natalie Merchant – The House Carpenter’s Daughter,  2003.

Silas House – Songs for the Mountaintop, in 2006, and Public Outcry,  2008

The Nightwatchman – “Union Town”,  2011

Ani DiFranco – ¿Which Side Are You On?,  2012

Rebel Diaz

Billy Bragg – Back to Basics,  1987,

Frederic Rzewski

Η Florence μέχρι το τέλος της ζωής της γύρισε όλη την Αμερική μιλώντας για τους καταπιεσμένους και για την δικαιοσύνη. Είχε επιλέξει με ποια πλευρά θα είναι, αφού έμεινε δίπλα στον Sam 64 χρόνια. Έφυγε με το λευκό της κεφάλι ψηλά το 1986 στα 86 της.

===================================================================================

πηγές:

[1] απο το Redemptionsongs

[2] απο το SimpleMan

Στοιχεία και πληροφορίες για το τραγούδι και την πορεία του

Wikipedia και Youtube

Μανικάκος

http://wp.me/p1pa1c-gam

από το The Press Project

Φωτορεπόρτερ: Δεν θα καλύπτουν γεγονότα για την ΕΛ.ΑΣ – Απαιτούν απόσυρση φωτογραφιών

Την άμεση απόσυρση φωτογραφιών που έχουν αναρτηθεί στην επίσημη ιστοσελίδα της ΕΛΑΣ, χωρίς τη σχετική άδεια, ζητεί η Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδας, η οποία ανακοινώνει ότι σταματά τη φωτογραφική κάλυψη όλων των θεμάτων που αφορούν το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την Ελληνική Αστυνομία

Η ανακοίνωση της ΕΦΕ:

Μετά την ανακοίνωση της Ένωσής μας (ΕΦΕ) στις 16/2/2012 σχετικά με την ανάρτηση φωτογραφιών στην επίσημη ιστοσελίδα της Ελληνικής Αστυνομίας (ΕΛΑΣ) που συνοδεύουν φωτογραφίες ταυτότητας πέντε κατηγορουμένων για αδικήματα που φέρονται να έχουν διαπράξει στα γεγονότα της 12-2-2012, διαπιστώνουμε ότι μέχρι και σήμερα και παρά τις επίσημες καταγγελίες που έχουν προβεί προς την ΕΛΑΣ μέλη μας για την εν λόγω και άνευ σχετικής αδείας χρήση των φωτογραφιών αυτών καθώς και την αντίστοιχη κοινοποίηση των καταγγελιών προς την Ένωσή μας, οι εν λόγω φωτογραφίες δεν έχουν ακόμη αποσυρθεί από την ιστοσελίδα.

Επαναλαμβάνουμε για μια ακόμη φορά πως τα μέλη της Ε.Φ.Ε. υπακούουν μόνο στους κανόνες της δημοσιογραφικής δεοντολογίας και δεν συνεργάζονται με οποιουσδήποτε μηχανισμούς, κρατικούς ή άλλους. Οι φωτογραφίες των επαγγελματιών φωτορεπόρτερ από γεγονότα της επικαιρότητας έχουν αποκλειστικό σκοπό την ενημέρωση της κοινής γνώμης και όχι την υποκατάσταση των εισαγγελικών και αστυνομικών αρχών. Το αντικείμενο της εργασίας μας αφορά στα γεγονότα αυτά καθαυτά και με αποφυγή εξατομίκευσης των συμμετεχόντων, εκτός από τις περιπτώσεις δημοσίων προσώπων.

Ζητούμε για μία ακόμη φορά την άμεση απόσυρση των φωτογραφιών από την επίσημη ιστοσελίδα της ΕΛΑΣ και, κατόπιν σχετικής απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΦΕ, σας ενημερώνουμε πως, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, παύουμε τη φωτογραφική κάλυψη όλων των θεμάτων που αφορούν το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και την Ελληνική Αστυνομία, επιφυλασσόμενοι για κάθε νόμιμη ενέργειά μας στο άμεσο μέλλον.

Short Link: http://wp.me/p1pa1c-gab

koula, the trell…

ΕΝΩΣΗ ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΕΡ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ενώ ο δυτικός κόσμος συνεχίζει να προοδεύει, ο τρίτος κόσμος αντιμετωπίζει φτώχεια, επιδημίες, πολέμους, μόλυνση του περιβάλλοντος, παιδική θνησιμότητα.

Πόσο φτωχές είναι όμως στην πραγματικότητα οι χώρες του τρίτου κόσμου και πόσο πλούσιες οι “ανεπτυγμένες”;
Το βίντεο προβλήθηκε στην ΚΡΗΤΗ ΤΒ, στο πλαίσιο της εκπομπής “Δεύτερη Ματιά“.

Δείτε επίσης: Οι «ανθισμένες» επενδύσεις της ΕΕ

Short URL: http://wp.me/p1pa1c-ga6

Ο Ναμπί, ένας εικοσάχρονος Μαροκινός, είναι πεσμένος στο έδαφος. Μοιάζει νεκρός.

Είκοσι λεπτά νωρίτερα είχαμε καθίσει σε καρέκλες και έπιπλα, μαζεμένα από τα σκουπίδια, καπνίζοντας και συζητώντας μέσα σε κάποιο από τα εγκαταλελειμμένα βαγόνια στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό της Κορίνθου. Ο Ναμπί μένει εκεί μαζί με περίπου 50 άλλους μετανάστες από το Αφγανιστάν, το Ιράκ, την Αλγερία, την Τυνησία, το Μαρόκο, την Υεμένη. Ο Νασίρ -ένας πολύγλωσσος, λάτρης της τέχνης, Αφγανός διερμηνέας- ζητάει από το Ναμπί, έναν άλλο λάτρη της τέχνης, να ζωγραφίσει κάτι. Ο Μαροκινός νεαρός φτιάχνει το σκίτσο ενός πλοίου της Hellenic Seaways που είναι αγκυροβολημένο στην ακτή, μόλις 200 μέτρα μακριά. Όλοι τους περιμένουν την τυχερή μέρα που θα μπορέσουν να ανέβουν στο πλοίο. Σκαρφαλώνοντας πάνω, ή κρυμμένοι στα φορτία των φορτηγών που το πλοίο μεταφέρει στην Ιταλία. Κι από κει να συνεχίσουν προς το Βορρά για να ψάξουν μια δουλειά, ένα μέλλον, μια ασφαλή και φυσιολογική ζωή. Η χτυπημένη από την κρίση Ελλάδα έχει μετατραπεί σε εφιάλτη γι’αυτούς. Οι Έλληνες δεν τους θέλουν, ούτε αυτοί θέλουν να μείνουν στην Ελλάδα, αλλά έχουν παγιδευτεί εδώ γιατί οι συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επιτρέπουν στις άλλες χώρες να τους επιστρέφουν στο κράτος από το οποίο πρωτομπήκαν στην Ε.Ε. Κι η Ελλάδα ήταν η πύλη εισόδου στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια για τουλάχιστο το 90% των μεταναστών.

Τώρα ο Ναμπί είναι πεσμένος στο έδαφος.

Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα: μια ομάδα τεσσάρων ή πέντε ντόπιων φτάνουν με δύο αυτοκίνητα στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, ισχυριζόμενοι ότι κάποιος μετανάστης τους έκλεψε λεφτά στην υπαίθρια αγορά το πρωί αυτού του Σαββάτου. Χτυπούν τον πρώτο μετανάστη που βρίσκουν, ένα γέρο που μαγειρεύει σ’ένα αυτοσχέδιο τζάκι. Οι ντόπιοι προσπαθούν να κάνουν το ίδιο σε κάποιους άλλους μετανάστες, αλλά οι φωνές σημαίνουν το συναγερμό και περισσότεροι μετανάστες εμφανίζονται μέσα από τα παλιά βαγόνια με κοντάρια και πέτρες για να διώξουν τους επιτιθέμενους. Οι ντόπιοι γυρνούν στα αυτοκίνητά τους, ενώ ένας από αυτούς σταματά και δίνει μπουνιά στο πρόσωπο κάποιου μετανάστη, λίγο πριν επιβιβαστεί στο μαύρο του Renault Megane. Οι μετανάστες προσπαθούν να σταματήσουν το μαύρο Renault, αλλά ο οδηγός κάνει αναστροφή, χτυπώντας ένα μετανάστη, έναν τριανταπεντάχρονο Αλγερινό. Σταματάει, με το πίσω του μέρος του αυτοκινήτου να κοιτά προς το μέρος μας και πατάει τέρμα γκάζι κάνοντας όπισθεν με τη μέγιστη ταχύτητα. Οι υπόλοιποι τρέχουν, αλλά ο Ναμπί δεν μπορεί να προλάβει και χτυπά. Το σώμα του πετάγεται μερικά μέτρα μακριά, μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας. Ο παράφρωνας οδηγός πατάει τέρμα γκάζι και διαφεύγει, αφήνοντας το Ναμπί πεσμένο στο έδαφος.

Τρέχουμε όλοι να δούμε πως είναι. Έχει χτυπηθεί άσχημα, το πρόσωπό του αιμορραγεί, αλλά είναι ζωντανός (αργότερα μάθαμε ότι έσπασε κάποια κόκκαλα). Η αστυνομία φτάνει και αργότερα το ασθενοφόρο, αρκετά αργότερα, μια και -εξαιτίας των μέτρων λιτότητας- δεν υπάρχει οδηγός ασθενοφόρου που να δουλεύει εκείνη τη μέρα στην Κόρινθο, με αποτέλεσμα να πρέπει να φτάσει από κάποια γειτονική πόλη.

Οι μετανάστες είναι θυμωμένοι και απελπισμένοι. Κάποιοι κλαίνε και ισχυρίζονται ότι δύο από τους Αλγερινούς φίλους τους, ο Ιμπραήμ, γύρω στα 50 κι ένας εικοσάχρονος που λέγεται Χασάν, απήχθησαν με το πρώτο αυτοκίνητο. Τους καλούν στα κινητά τους, αλλά κανείς δεν απαντά.

«Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται κάπου-κάπου με ρόπαλα και κοντάρια. Αν βρουν κάποιον μόνο του, τον χτυπούν σχεδόν μέχρι θανάτου», τους κατηγορεί ένας τριαντάχρονος Τυνήσιος που φοβάται να πει το όνομά του. «Δεν κάνουμε τίποτα κακό, ακόμα και το φαγητό που τρώμε είναι από τα σκουπίδια για να μην ενοχλούμε τους ντόπιους», λέει ο Αμπντούλ Τζαλίλ. «Απλά περιμένουμε εδώ να φτιάξει ο καιρός για να μπορέσουμε να φύγουμε από αυτή τη χώρα». «Δέκα μέρες πριν -εξηγεί ο Αλγερινός Αχμέντ- ήρθαν και με πυροβόλησαν με πλαστική σφαίρα. Οδηγούσαν ένα λευκό τζιπ Toyota». Παρόλ’αυτά, οι μετανάστες δεν μπορούν να καταφύγουν στο αστυνομικό τμήμα.

«Αν έρθουν να κάνουν κάποια καταγγελία, θα πρέπει να τους συλλάβω γιατί ζουν εδώ παράνομα. Λυπάμαι, αλλά αυτός είναι ο νόμος», δικαιολογείται ένας Αστυνόμος της Κορίνθου. Ακόμα και τώρα που δημοσιογράφοι -ο Ιταλός φωτογράφος Αλεσάντρο Πένσο, ο Έλληνας φωτογράφος Γιώργος Μουτάφης, ο Ισπανός δημοσιογράφος Αντόνιο Κουέστα και εγώ- είμαστε μάρτυρες της επίθεσης, οι αστυνομικοί προσπαθούν να υποβαθμίσουν το συμβάν.

«Ξέρετε… ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου έχει ψυχιατρικά προβλήματα. Τον έχουμε πιάσει στο παρελθόν. Ήταν στο νοσοκομείο», λέει ο Αστυνόμος.

«Ίσως… αλλά κι οι φίλοι του έχουν επίσης ψυχικά προβλήματα;» τον ρωτάμε.

«Σήμερα το πρωί, οι μετανάστες έκλεψαν κάτι λεφτά στην αγορά…» τους δικαιολογεί.

«Μα ακόμα κι αν συνέβη αυτό, δεν τους δίνει το δικαίωμα να προσπαθούν να σκοτώσουν τους μετανάστες» παραπονιέμαι.

«Ναι, αυτή είναι η δική σας γνώμη» λέει ο Αστυνόμος.

«Όχι, Αστυνόμε, δεν είναι η γνώμη μου. Αυτός είναι ο νόμος.»

Αυτά συνέβησαν σήμερα, στις 18 Φεβρουαρίου 2012 στην Κόρινθο, Ελλάδα, γύρω στις 3.45 μ.μ.

Ενημέρωση: Στις 10 μ.μ. του Σαββάτου, μάθαμε ότι είχε γίνει η σύλληψη ενός υπόπτου.

Διαβάστε επίσης:
Καταγγελία ρατσιστικής επίθεσης στην Κόρινθο από το Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Κορίνθου

http://wp.me/p1pa1c-g9r

[Αναδημοσίευση από το Red Notebook]

των Ειρήνης Δαφέρμου και Θωμαϊδας Στασινοπούλου

Κύριε Μανδραβέλη,

Ονομαζόμαστε Ειρήνη Δαφέρμου και Θωμαΐς Στασινοπούλου και είμαστε βιβλιοθηκονόμοι στη βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστημίου. Σας γράφουμε αυτή την επιστολή ως απάντηση στα ασύστολα ψεύδη που γράψατε, όχι για την πολιτική σας τοποθέτηση, αλλά για τα αποδεικτικά στοιχεία που τη στηρίζουν.

Η κοινή λογική λέει ότι για να γράψει και να σχολιάσει μια είδηση ένας δημοσιογράφος και όχι κάποιος δημοσιογραφίσκος που γράφει για κουτσομπολιά, το πρώτο που πρέπει να κάνει είναι να διασταυρώσει την είδηση. Όμως, δεν ερωτηθήκαμε ποτέ για το τι ακριβώς συνέβη το απόγευμα της Τετάρτης 15-2-2012 που είχαμε βάρδια στην εξυπηρέτηση του κοινού. Δεν μπήκατε ποτέ στον κόπο να μας αναζητήσετε και να ρωτήσετε και τη δική μας άποψη για το γεγονός. Παρ’ όλα αυτά, εμείς θα σας πούμε ακριβώς πώς έγιναν τα γεγονότα, γιατί καλή η «αριστερή παραφροσύνη», αλλά ακόμη καλύτερη είναι η «αδιάντροπη και γεμάτη ψευτιές δημοσιογραφία».

Ο ειδικός φρουρός μπήκε στη βιβλιοθήκη του Παντείου Πανεπιστήμιου, φορώντας τη στολή του κανονικά και όχι μόνο το παντελόνι και τα άρβυλά του. Δεν φορούσε το καπέλο του και δεν οπλοφορούσε. Όμως, και μόνο το μπουφάν του έφτανε,  καθώς έγραφε πίσω POLICE και μπροστά ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ. Κατά την είσοδο του στη Βιβλιοθήκη δεν έγινε αντιληπτός από εμάς, καθώς εξυπηρετούσαμε χρήστες. Ακούσαμε, όμως, φασαρία και στην προσπάθεια να εξακριβώσουμε τι συμβαίνει ήρθαμε αντιμέτωπες με τον  ένστολο ειδικό φρουρό  και  φοιτητές που τον ακολουθούσαν ρωτώντας  έντονα για ποιο λόγο βρισκόταν εκεί. Δεν απάντησε σε κανένα φοιτητή. Στη δική μας αντίστοιχη ερώτηση, απάντησε ότι ακολούθησε δύο υπόπτους. Στη συνέχεια ρωτήθηκε αν είχε κληθεί από τον Πρύτανη και λάβαμε αρνητική απάντηση, αφού δεν κατανοούσε καν το λόγο για τον οποίο χρειαζόταν άδεια από τις Πρυτανικές Αρχές. Ο ένστολος μπροστά μας απείλησε με συλλήψεις φοιτητές που του φώναζαν, για την ακρίβεια είπε: «Προσέξτε γιατί θα φέρω τους δικούς μου και θα σας χώσω πολύ βαθιά. Μπορώ να το κάνω». Τον απομακρύναμε από το χώρο της βιβλιοθήκης  και παράλληλα ειδοποιήσαμε τον Πρύτανη. Οι απειλές του προς τους φοιτητές συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη διάρκεια της παραμονής του στο χώρο του Πανεπιστημίου, όπως επίσης και η προκλητική συμπεριφορά γηπεδικού ύφους και ήθους. Φυσικά, κατά τη γνώμη σας, αυτή είναι η πρέπουσα συμπεριφορά του πιτσιρικά που πήγε να δει τη φίλη του.

Όταν πήγε στο γραφείο του Πρύτανη και ρωτήθηκε αν κλήθηκε από την Πρυτανεία, υποστήριξε ότι είχε φέρει τη φίλη του να δώσει εξετάσεις και ακολούθησε φοιτητές που του φάνηκαν ύποπτοι! Εξακολούθησε, δε, να υποστηρίζει ότι δεν χρειάζεται την άδεια του Πρύτανη, προκειμένου να παρακολουθήσει υπόπτους εντός του Πανεπιστημίου. Άρα δεν ήρθε να δει τη φίλη του στη βιβλιοθήκη, αλλά προφανώς δε σας ενδιαφέρει η αλήθεια.

Οι φοιτητές, το προσωπικό αλλά και η Πρυτανεία επέδειξαν παροιμιώδη ψυχραιμία και αυτοσυγκράτηση απέναντι σε ένα όργανο της αστυνομίας που αγνοούσε τους νόμους, τους κανονισμούς αλλά και τους κανόνες συμπεριφοράς.

Αυτή η κατάφωρη διαστρέβλωση των γεγονότων από εσάς, προφανώς έχει βαθύτερα αίτια. Σε μια χώρα που αυτή την περίοδο ταλανίζεται, πρέπει να καταρριφθούν και τα τελευταία προπύργια που διατηρούν έστω και μια στοιχειώδη δημοκρατία, όπως είναι τα πανεπιστήμια. Πρέπει πάση θυσία και με κάθε τρόπο να φοβίσουμε και να πείσουμε την κοινωνία για την κατάργηση του ΑΣΥΛΟΥ, εξαιτίας της «αριστερής παραφροσύνης».

Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που βοηθάτε στη σωτηρία μας, αλλά και πάλι κάνετε το ίδιο λάθος. Δε διασταυρώνετε τα στοιχεία σας. Ποιος σας είπε ότι θέλουμε να σωθούμε –ειδικά από εσάς;

http://wp.me/p1pa1c-g9f

loophole

Mind the Photo – κενού διάλογοι …
Σουρεαλιστικοί διάλογοι στο κενό, μια σειρά φωτοπαρεμβάσεων στην στυγνή πραγματικότητα για να αποκτήσει η γκρίζα καθημερινότητα το λαμπρό χρώμα της χολής.

Η διάσωση της Ελλάδας από τους “εταίρους” και τη δοτή κυβέρνηση των τραπεζοτσολιάδων είναι σαν να πετάς σε έναν άνθρωπο, που πνίγεται στην φουρτουνιασμένη θάλασσα, ένα άδειο μασίφ ατσάλινο χρηματοκιβώτιο, αντί για σωσίβιο, έχοντας την απαίτηση να στο επιστρέψει γεμάτο για να του επιτρέψεις να ανέβει πίσω στο πλοίο.

Mind the Gap

http://wp.me/p1pa1c-g8W

Σήμερα το πρωί στα Γιάννενα ήταν προγραμματισμένη η “παρέλαση για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων”.

Πριν από μια ώρα περίπου, κτηνοτρόφοι και εργαζόμενοι της ΔΩΔΩΝΗ έφτασαν στην περιοχή για να διαμαρτυρηθούν για τα προβλήματα του κλάδου τους και είχαν σκοπό να μοιράσουν γάλατα στους μαθητές. Για αυτό το σκοπό είχαν φέρει και ένα αγροτικό όχημα, φορτωμένο με γάλατα, το οποίο πάρκαραν εκεί κοντά.

Ισχυρή αστυνομική δύναμη ΜΑΤ, 5-6 διμοιρίες, περικύκλωσαν το αγροτικό. Όταν προσπάθησαν οι κτηνοτρόφοι να πλησιάσουν για να πάρουν και να μοιράσουν τα γάλατα, τα ΜΑΤ άρχισαν να χτυπάνε κόσμο με τις ασπίδες (κυρίως) αλλά και τα γκλομπ τους.

Στη συνέχεια τα ΜΑΤ απώθησαν τον κόσμο που διαμαρτυρόταν (κτηνοτρόφοι, εργαζόμενοι της ΔΩΔΩΝΗ και φοιτητές κλπ) μέσα σε ένα στενό και τους περικύκλωσαν για να παραμένουν στο πεζοδρόμιο, ώστε να συνεχιστεί απρόσκοπτα… η παρέλαση.

Updates: 

https://twitter.com/#!/melina243/status/171910223655743488

Short Link: http://wp.me/p1pa1c-g8v