Το 2011 ήταν μια γεμάτη χρονιά…
Γεμάτη εξεγέρσεις, απεργίες, κινήματα. Πολιτικά καραγκιοζιλίκια.
Είχε αρώματα γιασεμιού, δακρυγόνου και σπρέι πιπεριού…..
Δείτε τα μέσα από τα ποστ του Παραλληλογράφου.
Ιανουάριος:
Η χρονιά αλλάζει με αυτούς που δεν πρόλαβαν το 2011, με ήθη και έθιμα του log in, αλλά και με μια πανέμορφη πρωινή βόλτα στην Αθήνα. Κάνει την εμφάνιση του ένα αμφιλεγόμενο κείμενο, ένας δωδεκάλογος και πέφτει η ιδέα ενός τείχους προστασίας στον Έβρο. Κάπου εκεί, ένα 7χρονο κοριτσάκι παρασύρεται κάτω από τις ρόδες ενός ένστολου….
300 μετανάστες θα μεταβούν στην Αθήνα και στην Θεσσαλονίκη διεκδικώντας αξιοπρέπεια.“Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας“... και θα κλειστούν στην Νομική σχολή. Απέναντι τους θα σχηματιστεί ένα “μαύρο μέτωπο” και τα ΜΑΤ θα κάνουν την εμφάνιση τους. Το ίδιο και οι αλληλέγγυοι…
Η Κερατέα συνεχίζει τον αγώνα της απέναντι στο κράτος των εργολάβων και των Ματ σχεδόν ένα μήνα…
Η αραβική Άνοιξη έρχεται με γενικευμένη εξέγερση στην Τυνησία και ο Μπεν Αλή θα είναι ο πρώτος που θα πέσει… “η απρόβλεπτη εξέγερση της Τυνησίας” θα γράψει η Κατερίνα Σταυρουλα, ενώ ο ιός της εξέγερσης εξαπλώνεται στην Αίγυπτο.
Στα χιτς του μήνα, το “μουνί“…
——————Ο———————-
Φεβρουάριος:
Με “οδηγίες για να πέσεις και να ξανασηκωθείς“, με κάλεσμα για πρωτοβουλία στο Χαϊδάρι – Αιγάλεω και με κατάληψη του Υπουργείου Υγείας μπαίνει ο Φεβρουάριος…
Ο Μαζαράκης μιλάει και σκάνε όλοι. Το ίδιο και ο εργαζόμενος της ΕΘΕΛ.
Ο αγώνας των 300 απεργών πείνας κορυφώνεται με καταλήψεις (ΓΣΕΕ, κτήριο διεθνούς αμνηστίας και 9,84) ,συναυλίες και δράσεις αλληλεγγύης, μαθήματα αξιοπρέπειας από επώνυμους, παραμύθια αλληλεγγύης από παιδιά.
Ο Gary Moore αναχωρεί για την αιώνια περιοδεία.
Η Κερατέα βράζει. Τα ΜΑΤ εισβάλουν, ασφαλίτες τραβούν πιστόλια και μια έγκυος αποβάλει… Ψυχή βαθιά …
Μια κοπέλα φυλακίζεται επειδή κανει κακές παρέες… και ενα βιντεο αποκαλύπτει ασκήσεις καταστολής πλήθους σε μονάδα του Κιλκίς.
Παρέμβαση κατα του ΓΑΠ στο Βερολίνο και ενας φοιτητής περιγράφει.
Η Αίγυπτος μετρα νεκρούς, ο Μουμπάρακ πέφτει και αναλαμβάνει ο στρατός… σειρά έχει η Λιβύη. Ο γιός του Gaddafi προειδοποιεί για εμφύλιο.
23/2ου γενική απεργία…
Στα χιτς του μήνα το φαινόμενο της πεταλούδας. Νεκροί στην Λιβύη, καυγάδες στα μπλογκζζζ…
—————————————————————–Ο——————————————————————————–
Μάρτιος:
Γεννιέται ο Παραλληλογράφος.
Παραλληλόγραφη αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας, οι οποίοι εχουν φτάσει σε οριακό σημείο. Στις 9 του Μάρτη λήγει η απεργία, με την υπόσχεση της κυβέρνησης για νομιμοποίηση. Στις 16 επιστρέφουν στα Χανιά.
Στου Ρεντη πέφτουν νεκροί απο σφαίρες δύο αστυνομικοί της ΔΙΑΣ.
Βγαίνουν στη φόρα οι μυστικές συνομιλίες του ΓΑΠ με τον Καντάφι.
Δίκη των “πυρήνων, με μη καταγεγραμμένα πειστήρια να εμφανίζονται και εξαφανίζονται, καταθέσεις των μπάτσων της αντιτρομοκρατικής να κινούνται στο «περίπου» και νέες τρύπες στο κατηγορητήριο.
Η μεγαλύτερη πανσέληνος της 20ετίας και ο Caravaggio.
Ιαπωνία, ο χειρότερος εφιάλτης της ανθρωπότητας. Η Greenpeace αποκαλύπτει ραδιενέργεια και ψέματα στην Ιαπωνία
Ο Πάγκαλος αποφασίζει να πάει βόλτα στην Κερατέα, η οποία πολιορκείται και αντιστέκεται για 3 μήνες, “Θυσία τω άγνωστο εργολάβο¨. Τα ΜΑΤ σπάνε τα πάντα,- Βιντεο απο την επιχείρηση .
Η Δύση οδηγείται σε πόλεμο με τη Λιβύη και το καθεστώς του Αssad βομβαρδίζει τζαμί στη Συρία.
Παιχνίδια εθνικοφροσύνης και πατριδοκαπηλίας στην Καβάλα και κράξιμο στον Σηφουνάκη.
Στις απώλειες του μήνα ο Μανώλης Ρασούλης και ο Ιάκωβος Καμπανέλης.
Γεννιέται η κατάληψη παπουτσάδικου στο Χαϊδάρι. Θα δεχτεί δολοφονική επίθεση με εμπρηστικό μηχανισμό δυο βδομάδες αργότερα, ευτυχώς χωρίς κανέναν τραυματισμό.
25η Μαρτίου και η παρέλαση γίνεται διαμαρτυρία. Μαθητές γυρνούν την πλάτη τους…
===================================================================================
Απρίλιος:
Ο Απρίλης ξεκινά με μια δυνατή έκρηξη στο κέντρο της Αθήνας και με τον προστάτη Αγιο μας, τον Αη Τρόλη.
4ος μήνας Κερατέα. Μεγάλη συγκέντρωση στο Λάυριο, ηλικιωμένοι ξυλοκοπούνται, ο στρατός των εργολάβων παρελαύνει αλλα η Κερατέα έχει τον λόγο. Το Art Resistance Festival διοργανώνεται για συμπαράσταση στους κατοίκους της Κερατέας. Μετα απο 129 ημέρες και νύχτες,τα ΜΑΤ κ τα μηχανήματα των εργολάβων αποχωρουν…..
Το παρκο Ναυαρίνου γιορτάζει τα δύο του χρόνια με τριήμερο εκδηλώσεων και το Γαλάτσι απειλείται με Fast truck πολιτισμό.
Γιούχα σε Καστανίδη, Πάγκαλο, Χατζηγάκη και ο Μαγκούφης δέρνει στα διόδια επειδή μπορεί….
Στον Πειραιά τα ΜΑΤ χτυπούν τους εργαζόμενους της ναυπηγοεπισκευαστικής….
Ακραίοι ισλαμιστές δολοφονούν τον Βιτόριο Αριγκόνι κι ο Eduardo Galeano αφηγείται ιστορίες φόβου που κυβερνούν τον κόσμο.
Χρυσαυγίτης συλλαμβάνεται για διπλή δολοφονία και στα χωράφια της Μανωλάδας χύνεται αίμα για την νοστιμιά της φράουλας…..
Φευγει απο την ζωή ο Νίκος Παπάζογλου, αλλα και ο Λάκης Σάντας.
——————Ο——————————-Ο——————–
Μάιος:
Ο Θανάσης Βέγγος δραπετεύει από τη “χώρα της σφαλιάρας”.
Οι αποδοκιμασίες κατα πολιτικών συνεχίζονται, ο ΓΑΠ γιουχάρεται στην κηδεία του Σάντα, ο Πάγκαλος αποφασίζει να δει τους Kronos Quartet, γιουχα Μπενι, αλλα κατα τ’αλλα καποιοι διεκδικουν αναδρομικά.
Ο Άρης Σειρηνίδης σε μια δίκη που δεν τελειώνει ποτέ και ο Σεισίδης αθωώνεται …
Το tweeter καθυστερεί την επανάσταση…
Δολοφονείται 44χρονος και η Αθήνα βυθίζεται στο σκοτάδι. Στα Πατήσια δολοφονία μετανάστη δεν ιδρώνει κανενός το αυτί… Το πολιτικό κλίμα μυρίζει Γερμανία του ’30. Η Αθήνα βράζει…
Ο Χ-καθηγητής γράφει τις παρατηρήσεις για την ανάπτυξη του φασισμού στα σχολεία.
11 Μάη: Πανεργατική Απεργία: Μια κατα τ’ αλλα ήσυχη μέρα στέλνει τον Ιωάννη Καυκά στο νοσοκομείο σε προθανάτια κατάσταση. Οι μαρτυρίες μιλούν για χτυπήματα με πυροσβεστήρες και γυρισμένα γκλοπ.Θα πάρει εξιτήριο 20 μερες μετα.Την ιδια μέρα ενα βίντεο δείχνει την λυσσα των ΜΑΤ και ο Φώτης Δήμου συλλαμβάνεται στον σωρό και του φορτώνουν μια τσάντα μολότωφ. Ηταν απο εκείνους που είχαν δώσει αίμα για τους ΔΙΑΣ στου Ρέντη…..
Στην Ισπανια βγαίνουν στις πλατείες οι Indignados και το κίνημα 15Μ της Puerta Del Sol. Προαγγελος ενός κινήματος που θα εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. Συντάσσεται ενα μανιφέστο “φάντασμα” κι ο Agustín García Calvo μιλά στους νέους της Puerta Del Sol. Στην Βαρκελώνη, στο όνομα της ηρεμίας αλλα και της Barca,τα MAT θα χτυπήσουν τους πάντες….
Συλλαμβάνεται ο Στρος Καν με την κατηγορία του βιασμού,πεθαίνει ο Gil Scott Heron, ο R.Wolf μας μιλάει επιτέλους για την αναβίωση του Κεινσιανισμού… 15 Μαΐου 2011: 63 χρόνια μετά θυμόμαστε τη «νάκμπα».
25 Μαιου, ενα κάλεσμα στο Facebook θα βγάλει χιλιάδες έλληνες στις πλατείες όλης της χώρας. Μια καινούρια κατάσταση γεννιέται. Οι “αγανακτισμένοι” συγκροτούν λαικές συνελεύσεις στις πλατείες όλης της χώρας με κύριο αίτημα να φύγει το μνημόνιο. Ο Πάγκαλος θα τους αποκαλέσει “μόδα του facebook” και κατι μήνες αργότερα “μαλάκες και φασίστες”.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος, λέει ότι θα πρέπει να μαζέψουμε όλους τους μετανάστες και τους τοξικομανείς από το κέντρο και να τους μεταφέρουμε σε “αραιοκατοικημένα” νησιά.
Στα χιτς του μήνα ο Σταθμός.
===================================================================================
Ιούνιος:
Ο Ιούνιος είναι ο μήνας των “αγανακτισμένων”. Καθημερινά στην κεντρική πλατεία καθε πόλης, συνέρχεται λαική συνέλευση με αποκορύφωμα της Κυριακές. Ενημέρωση για το Χρέος, Deptocracy, Kαζάκης vs Βαρουφάκη και μια αόριστη κατάσταση αυτοοργάνωσης.
Η κοινωνία βράζει. Οι πολιτικοί όπου εμφανίζονται γιουχάρονται, στριμώχνονται , κυνηγιούνται … Ο Πάγκαλος βέβαια απτόητος επιμένει οτι “τα φάγαμε όλοι μαζι“… 32 “διανοούμενοι” φωνάζουν “Τολμήστε“… κ΄ μέσα σε όλα αυτά, τα πογκρόμ των ακροδεξιών συνεχίζονται με τις κάμερες πανω τους…
15 Ιουνίου, Γενική απεργία. Τεράστιες κινητοποιήσεις σε ολη την χωρα.Οι αγανακτισμένοι επιχειρούν να κυκλώσουν την Βουλή και συναντούν την καταστολή του 2011!!! Χημικά, ξύλο, συλλήψεις απο τον σωρό ως το απόγευμα. Στους πολλούς τραυματίες, η Αννα με σπασμένο πόδι απο τους Διας, ο Μανώλης Κυπραίος χάνει την ακοή του απο κρότου/λάμψης και φυσικά ο Λουκάνικος. Συγκλονιστική η μεταφορα της Μαρινίκης Αλεβιζοπούλου.
Η πλατεία μενει ζωντανή ως αργά το βράδυ οπου γίνεται μια τεράστια συνέλευση.
Τα πολιτικά παιχνίδια δίνουν και παίρνουν, ενω στην Κ.Σερβίας ο Τασος Τέλογλου τρώει μερικές ψιλές…
Η Διαμαντοπούλου παρουσιάζει τον νόμο για την παιδία. Δια της παραλήψεως καταργείται το άσυλο…
Ο στόλος της Ελευθερίας ετοιμάζεται και πάλι για την Γάζα αλλα θα συναντήσει δολιοφθορές.
Η Μυρσίνη Λοίζου με επιστολή της στον πρωθυπουργό του απαγορεύει οποιαδήποτε χρήση του εργου του πατέρα της …
28 & 29 Ιούνίου. 48ωρη γενική απεργία κατα του μεσοπρόθεσμου.
Οι αγανακτισμένοι μετρούν ένα μηνα στις πλατείες και έχοντας γευτεί την καταστολή πριν λίγες μερες καταφθάνουν απ΄όλη την χώρα στο Σύνταγμα. Το σκηνικό είναι άγριο. Τόνοι χημικά, ακροδεξιοί με μαχαίρια, συλλήψεις πραγματικών αγωνιστών… Το κέντρο της Αθήνας ζει πρωτόγνωρες καταστάσεις πολέμου αλλα και αλληλεγγύης φλερτάροντας κυριολεκτικά με τον θάνατο. Πλέον το πρόσωπο του καθεστώτος γίνεται γνωστό σε όλους. Ονομάζεται “η μερα που πέθανε η Δημοκρατία“.
Στα χιτς του μήνα Η τρολιά του αιώνα… ενα βίντεο απολογισμός της 20μηνης κυβερνησης … βεβαια κυκλοφόρησε αρχές του Ιούνη και δεν περιλαμβάνει τα γεγονότα του μήνα…
——————————————————————————————————————————————————
Ιούλιος:
Ο Παραλληλογράφος μυρίζει ακόμα δακρυγόνο.
Ο Μανδραβέλης λέει το «μεγάλο ευχαριστώ» στο πολιτικό σύστημα, το οποίο -έστω «στο και πέντε»- έσωσε τη χώρα.
Το Υπ.Προ.Πο. απαγορεύει τον απόπλου στον στολίσκο για την Γάζα, την ωρα που πραγματοποιείται κοινή ασκηση με το Ισραήλ… Η Πρωτοβουλία «Ένα Καράβι για τη Γάζα» καλεί σε διαδήλωση κατα της κυβέρνησης. Μια βδομάδα μετά το “Juliano ” δε θα καταφέρει να αποπλεύσει ενω το“Dignité / Al Karama” θα καταληφθεί από Ισραηλινούς σε διεθνή ύδατα.
Ο Παραλληλογράφος εξασφαλίζει την «θεωρία του θεσμικού αντίβαρου» του παγκοσμίου φήμης συνταγματολόγου δόκτορος Michel DeCâpy.
Αρχίζουν τα παράπονα για την εικόνα της πλατείας συντάγματος και τελικά θα φροντίσουν γι’ αυτό τα ΜΑΤ μια νύχτα στο τέλος του μήνα.
Νέα “ανθρωπιστικά” μέτρα απο την κυβέρνηση και η Κούλα διεξάγει Debate με θεμα ” Ηττήθηκε η πλατεία”?
Γελοίες καταδίκες-εκδίκηση για 4 απεργούς πείνας της υπατίας
Στην Κύπρο 12 παιδιά χάνουν την ζωή τους απο έκρηξη σε ναυτική βάση. Το πόρισμα θα βγεί τον Οκτώβρη και θα ρίξει την θεσμική ευθύνη στον πρόεδρο Χριστόφια.
Στην Νορβηγία, ο ακροδεξιός Μπρέιβικ θα εκτελέσει 90 άτομα
Δίκη “Πυρήνων της Φωτιάς”: Τρεις… κατσαρόλες=130 χρόνια φυλακή.
===================================================================================
Άυγουστος:
Ο Αύγουστος ανοίγει με την Proton Bank και τα πυρηνικά εργοστάσια στις ΗΠΑ.
Κυκλοφορεί το ΚΛΑΣΕ και το “Πόσο αριστερός είσαι ρε“
Ο “γαλαντόμος” εργοδότης καταγγελεται έπειτα απο απόλυση και απαντά με επιστολή.
Το Λονδίνο ζει τις μεγαλύτερες ταραχές από το 1981, επειτα από δολοφονία 29χρονου από αστυνομικά πυρά. Λεηλασίες και φωτιά παντού και η συντηρητική Βρετανία ανάστατη. Οι αναρχικοί του Λονδίνου απαντούν. Δεκαεπτάχρονος δηλώνει :“Νομίζω ότι πρέπει να κάνουμε φασαρία…“ και καταδικάζεται σε ένα χρόνο αναμόρφωσης και απαγόρευσης δημόσιας έκφρασης, 120 ώρες υποχρεωτικής εργασίας και τρίμηνη απαγόρευση κυκλοφορίας. Η Ναόμι Κλάιν θα σχολιάσει τις ταραχές στο Λονδίνο και την παγκόσμια οικονομική ληστεία.
Πραγματοποιείται έρευνα από την Νarratorresearch γύρω από το τι έλκει αναγνώστες στον //γράφο.
15αυγουστος και ο γνωστός λαϊκιστής τα βάζει με τους πιστούς της ορθοδοξίας ενώ στις 17 Αυγούστου “φεύγει” ο καπετάν Κεμάλ.
Στην Ισπανία, η επίσκεψη του Πάπα θα προκαλέσει επεισόδια και στην Χιλή η εκπαιδευτική κοινότητα θα στήσει οδοφράγματα.
Κάποιο προτείνουν ως εκλογική λύση τους “Αισυμνήτες” και κάποιοι κολλάνε αφίσες “ενάντια σε θιασώτες της πατρίδας“
24 Αυγούστου γίνεται δεκτός από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ επί της αρχής ο νόμος πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση όποιος μέσα σε όλα καταργεί και το πανεπιστημιακό άσυλο. Λίγες μέρες μετά, ο κλόουν του Λάος τσιρίζει κατα του indymedia. Στα σκαριά και η νέα επαναστατική μέθοδος διδασκαλίας για ολες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
Στα Χανιά πραγματοποιείται και η 1η τριήμερη Αντισπισιστική Συνάντηση
Στα χοτ-σποτ του Αυγούστου η ομαδική έκθεση street art Βilbao (φυσικά οι ανταποκριτές μας ήταν εκεί) και το Ziria Music Festival το μουσικό φεστιβάλ που οργανώνουν στην μνήμη του μπασίστα Νίκου Δόικα στην ορεινή Κορινθία.
—————————————————————————————————————————————————–
Σεπτέμβριος:
Ο Σεπτέμβρης είναι -κι αυτός- μηνάς κινητοποιήσεων. Οι φοιτητές επιστρέφουν “αγανακτισμένοι” στο δρόμο και ένα κίνημα στις ΗΠΑ ετοιμάζεται να καταλάβει την Wall Street…
Oι φοιτητές απο την αρχή του μήνα φωνάζουν “Αυτός ο νόμος θα ανατραπεί”, βγαίνοντας στον δρόμο και καταλαμβάνοντας 96 σχολές ΑΕΙ και ΤΕΙ πανελλαδικά και τηλεοπτικούς σταθμούς. Σε παρέμβαση τους στο κεντρικό δελτίο της ΝΕΤ, αφήνουν μήνυμα το οποίο δε θα μεταδοθεί ποτέ. O πρωθυπουργός σε ρόλο “λογοκριτή της ΥΕΝΕΔ” δίνει εντολή να μην μεταδοθεί. Εμφανίζονται οι “αγανακτισμένοι” φοιτητές που είναι υπέρ των σχολών, η ασφάλεια γυροφέρνει σε σχολές ζητώντας στοιχεία για τους καταληψίες ενώ το Λάος απειλεί ανοιχτά τους κομμουνιστές “ότι παίζουν με την φωτιά” όσον αφορά το Πανεκπαιδευτικό . Ακαδημαϊκοί “αξιολογούν” το νόμο-πλαίσιο. Μέρος της “ανοικοδόμησης” της παιδείας θα γίνει και το DVD. Περιστατικά προπηλακισμών, αλλά και απειλών για σωματική βία από διευθυντές σχολείων και “αγανακτισμένους” γονείς, σε μαθητές που συμμετέχουν στις καταλήψεις.
3 του Σεπτέμβρη και ο Άγης Σπίνας καλεί με επιστολή τον ΓΑΠ σε νέα διακήρηξη, νεα επανάσταση.
Τα τηλεγραφήματα που βγάζει το Wikileaks ειναι αρκετά ζουμερά.
Oι “αγανακτισμένοι” θα επιστρέψουν στις πλατείες αλλα το καθεστώς πλέον είναι σαφέστατο.”Απαγορεύεται η συνάθροιση, η ανάρτηση πανό και γενικά οι διαμαρτυρίες. Θα γινουν συλλήψεις με αρκετούς τραυματίες. Ακροδεξιοι προσπαθουν να φτιαξουν ομάδες περιφρούρησης στην πλατεία Συντάγματος.
Στη ΔΕΘ, τα συνδικάτα, οι φοιτητές, οι ταξιτζήδες και οι Ηρακλειδείς και πλήθος κόσμου θα διαδηλώσουν κατά της κυβέρνησης.
Το σοφό κωλοπαίδι θα κάνει την εμφάνιση του, ο Σίμος Σεισίδης θα πάει ξανά σε δίκη και Η ΚΡΑΥΓΗ των παιδιών του ΚΕΘΕΑ θα συγκλονίσει.
Νύχτες Πρεμιέρας και φέτος (αλλά χωρίς χορηγό).
Μια αφίσα καλεί τους Νεοϋορκέζους να κατασκηνώσουν έξω από το χρηματιστήριο της Γουόλ Στριτ και έτσι θα γεννηθεί το Occupy Wall Street, κίνημα που θα μεταδοθεί σε αρκετές πόλεις στην συνέχεια. Στο κάλεσμα θα ανταποκριθούν χιλιάδες κόσμου, περικυκλώνοντας τον ναό του καπιταλισμού και παραμένουν για μέρες ώσπου δέχονται την πρώτη επίθεση της αστυνομίας. Οι συνελεύσεις αλλά και οι συγκρούσεις θα συνεχιστούν…
Στον Τρόυ Ντέιβις, απομένουν Δυο Ώρες καθώς ο θάνατος στις ΗΠΑ είναι της μόδας…
===================================================================================
Οκτώβριος:
Ο μήνας ανοίγει με 7 μέρες ζωής στην Τοσίτσα και με λόγια αξιοπρέπειας στη δίκη της ντροπής.
“Δημοσιογραφία των πολιτών”: Είναι ήδη εδώ
4/10 πάρτυ για τα 2 χρόνια ΠΑΣΟΚ απο τον μετρ του είδους
Γενική απεργία, σπρωξίδια σε ηλικιωμένους, μπουκέτα σε ρεπόρτερ, προσαγωγές σε ταλαίπωρους… Τα ρομπότ της ΕΛ.ΑΣ ξαναχτυπάνε τον Λουκάνικο
Παθαίνει ο Steve Jobs και το παραλήρημα αρχίζει… η αγιοποίηση του προωθείται!!
Μαθαίνουμε για τους αναρχικούς της πλατείας, για βίτσια “βιαστών” της δημοκρατίας και για την αποκατάσταση του Ζαχαριάδη.
Θυμόμαστε τις φοιτητικές κινητοποιήσεις του 2006-07.
Όσοι έτρεξαν για την μεγάλη του έθνους απογραφή, είναι ακόμα απλήρωτοι…6 μήνες μετά.
Ο Κυπραίου μιλάει στα ΜΑΤ…
Αρκετά γιουχαριστικός ο Οκτώβρης με κράξιμο στον Καστανίδη, ο “Σύνδεσμος Αγανακτισμένων Βιομηχάνων” πάει Βρυξέλλες, ξύλο σε δημάρχους, αποδοκιμασίες στον Απ. Κακλαμάνη, πανό στα γήπεδα, κράξιμο στον Τρισέ σε πανεπιστήμιο στο Βερολίνο και το κερασάκι στο κράξιμο το πανηγυρικό ΟΧΙ που βροντοφώναξε ο κόσμος σε όλες τις παρελάσεις της χώρας.-Αυτά συμβαίνουν όταν δεν σέβεσαι τον πολίτη… ακούς Κάρολε;;;;
Σκάνε τα “χρυσοφόρα σκουπίδια”, γίνεται κατάληψη στον ΧΥΤΑ Φυλής, οι κάτοικοι διώχνουν ιδιωτικά απορριμματοφόρα από τους Αμπελόκηπους και η απεργία της ΠΟΕ-ΟΤΑ κρίνεται “παράνομη” με διαδικασία φαστ πάτα κιούτ.
Τα πρώτα Κρούσματα εξαθλίωσης στα σχολεία με λιποθυμίες μαθητών.
Πεθαίνει ο Αντάρτης φωτογράφος και η Μπέτυ Αμπατιέλου, η ιδιοκτήτρια του χεριού που χαστούκισε την Φρειδερίκη μας!!!!
…και εγένετω “κούρεμα”…
Τρεις υπουργοί προαλείφουν την «τελική λύση» κι ο τέταρτος κάνει “παρεμβάσεις“…
Φαντάροι από τον Έβρο στέλνουν κραυγή απελπισίας.
Η αρκετά δραστήρια Καβάλα κάνει κατάληψη στο Κάστρο και στο εργατικό κέντρο.
Το Occupy Wall Street συνεχίζει,φωνάζει “Whose streets? Our streets!” και στήνει οδοφράγματα. Εξαπλώνεται πέρα από τη NY. Ο Graeber μιλάει για την μικρογραφία ενός οράματος που επανακαλύπτει τη ριζοσπαστική φαντασία.
19 & 20 Οκτώβρη Γενική Απεργία.
Μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις της μνημονιακής εποχής με χιλιάδες κόσμου σε όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας, η οποία σημαδεύτηκε από γενικευμένες συγκρούσεις ανάμεσα στην περιφρούρηση του ΠΑΜΕ και τους υπόλοιπους διαδηλωτές . Τραγικός απολογισμός: Ένας νεκρός απο τα δηλητήρια των ΜΑΤ, δεκάδες με σπασμένα κεφάλια και ένα κινηματικό κόσμο διαιρεμένο, πολωμένο και πισωγυρισμένο δεκαετίες πίσω…
H ΕΡΤ απαγορεύει το τρέιλερ για την έκθεση Μπιενάλε για λόγους αισθητικής…
Στα χίτς του μήνα η ανταπόκριση από το Occupy Snt Paul… και ο Degas.
===================================================================================
Νοέμβριος:
Η μεγάλη παρέλαση των ζόμπιλακ είναι γεγονός …
O Nοέμβρης ξεκινά με πολιτικό σουρεαλισμό. Δημοψηφίσματα, Χάος, πολιτικές μαημουδιές και κατάληψη στο προεδρικό μέγαρο… Αποτέλεσμα, ενας τραπεζίτης καλείται να μας γλυτώσει από τους “κερδοσκόπους”, υπουργοί με δημοκρατικές ευαισθησίες και μια κυβέρνηση που θα την θυμάται για πάντα η ιστορία.
Οι εργάτες της Ελληνικής Χαλυβουργίας ξεκινούν αγώνα ζωής… Χιλιόμετρα αλληλεγγύης.
Στο Oakland γίνεται η πρώτη γενική απεργία μετά από 65 χρόνια και στο Παρίσι χορεύουν συρτάκι μαζί με τον ελληνικό λαό.
Πεθαίνει ο Άγγελος Σκορδίλης και ο Ντίνος Κατσουρίδης.
Διαβάζουμε το πολιτικό μανιφέστο ενός σκύλου και έναν χρήσιμο οδηγό αντιμετώπισης μπάτσων.
17 Νοέμβρη… εδώ νεκροτομείο και ανταπόκριση για την ημέρα του πολυτεχνείου από το Παρίσι (της σουπερ ντούπερ ανταποκριτάρας Catalternative )
Ο δήμαρχος ξηλώνει τα παγκάκια και διώχνει τους άστεγους………..
H ΔΕΗ σε κινητοποιήσεις για τα χαράτσια, ο Alter υπό κατάληψη και η Ελευθεροτυπία σε απεργία…
2 μήνες Occupy Wall Street. 2 μήνες καταστολή. Φοιτητές που συμπαραστέκονται στο Occupy θα ψεκαστούν με πιπέρι και ο Pepper spray Cop θα γίνει πασίγνωστος.
Η Αίγυπτος ξανά στις φλόγες ζητώντας από τους στρατιωτικούς κυβερνήτες της χώρας να μεταβιβάσουν γρήγορα την εξουσία σε μια πολιτική κυβέρνηση. Συγκρούσεις σημειώνονται όχι μόνο στο Κάιρο αλλά και στην Αλεξάνδρεια, την Ισμαηλία και στη Διώρυγα του Σουέζ.
00000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000000
Δεκέμβρης:
1η Δεκέμβρη. Γενική βόλτα στο Σύνταγμα. Την ίδια ώρα στην Μεγ.Βρετανία γίνεται η μαζικότερη απεργία από το 1926.
Στο Βερολίνο οι βουλευτές του ενιαίου πλέον Πασοκονδλαος συναντούν την ομάδα «Real Democracy Now!». Λίγες μέρες αργότερα θα “συναντήσουν” και τον Πάγκαλο. Στο Παρίσι φοιτητές συναντούν την Ντόρα και τον Πρετεντέρη.
Τα “ζωντανά βιβλία” και πάλι προς ανάγνωση…
Στην Αίγυπτο, οι λιμενεργάτες αρνούνται να παραλάβουν φορτίο με δακρυγόνα. Διαβάζουμε την επιστολή από “σύντροφο” στο Κάιρο… Στην α’ φάση των εκλογών, κερδίζουν οι ισλαμιστές και χάνουν οι ακτιβιστές. Η στρατιωτική βία κλιμακώνεται…
Η “Σπίθα” του Μίκη, πραγματοποιεί πανελλήνιο ιδρυτικό συνέδριο της στην Καβάλα.
Οι εργαζόμενοι της Χαλυβουργίας συνεχίζουν τον αγώνα τους. Μια βόλτα στην Χαλυβουργία και το ιστορικό των χαλυβουργών. Την ώρα που ανεβηκε το πόστ, οι απεργοί φτάνουν την 56η ημέρα απεργίας.
Διαβάζουμε το κορίτσι με τις “κονσέρβες Σκόμπι” και το “Εσαεί“
Πεθαίνει ο Σόκρατες και το ποδόσφαιρο της Ουτοπίας.
6η Δεκέμβρη …… Ευτυχώς τα παιδιά δεν ξεχνούν… άλλη μια νύχτα συλλήψεων “αγνώστων-γνωστών“
Μια ακόμα Αλλαγή Μηχανής ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν… Το Καπυμπάρα θυμάται…
Κυκλοφορεί ο πρώτος Καζαμίας για το 2012.
Σε δίκη ο Γ.Κορωναίος για ολική άρνηση στράτευσης. Το στρατοδικείο Ιωαννίνων τον καταδίκασε σε 6 μήνες φυλάκιση με τριετή αναστολή.
Η Κερατέα με εκδηλώσεις τιμά τον αγώνα που ξεκίνησε πριν ένα χρόνο. Οι κάτοικοι της Σάμου καλούν σε κινητοποιήσεις ενάντια στα εφοπλιστικά συμφέροντα.
Ο Γαλαξιάρχης ρωτά: “Εσύ πόσα έφαγες;”
Κυκλοφορεί το τρίτο φύλλο της «ελληνικής έκδοσης» της Οccupied Wall Street Journal.
1η Πανελλαδική συνάντηση για την Άμεση Δημοκρατία.
Στην Θεσσαλονίκη, εκκενώνουν την “Επιβίωση”. Ένα καταλημένο κτήριο στο οποίο είχαν βρει καταφύγιο 27 άποροι.
Σειρά καλλιτεχνικών εκδηλώσεων και χαριστικό παζάρι για την Δημοτική Αγορά Κυψέλης.
Ένα διαφορετικό σχολείο στα ορεινά της Κρήτης.
Ο Άγγελος Καλοδούκας φωτογραφίζει τους δρόμους της Αθήνας.
Αποχαιρετάμε τον Κιμ Γιονγκ-Ιλ
Η Ελευθεροτυπία σε προσφυγή στο άρθρο 99, οι εργαζόμενοι της σε 48ωρες…
Ο Richard Wolff καλει το Occupy Wall Street να καταλάβει την παραγωγή.
===================================================================================
ΥΓ: Ελπίζω να μην γίνει η πολυπόθητη εφανάσταση στις ημέρες που απομένουν για να πάει στο καλό κι αυτή η κωλοχρονιά και δεν συμπεριληφθεί στο παρόν ποστ…
αφιερωμένο
με τις υγείες μας… σακ βουαγιάζ
Μανικάκος.
http://wp.me/p1pa1c-f8H











HungerStrike300: Απεργία Πείνας Μεταναστών
Jaquou Utopie
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:19 μμ
Το διαβάζω και δεν το πιστεύω Μανικάκι…
Χρόνια πολλά σε όλους!
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:19 μμ
ε?ποιοοοο?
Jaquou Utopie
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:25 μμ
ότι εδώ μέσα είπαμε για όλα αυτά κι ότι έκανες τόσο κόπο για να τα συγκεντρώσεις… όταν περνάει μέρα μέρα δεν το καταλαβαίνεις
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:28 μμ
εναν //γράφο έχουμε….τον προσέχουμε.
Spin
25 Δεκεμβρίου, 2011 1:38 μμ
στην υγειά σου ρε μανικακό άρχοντα
oldboy99
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:26 μμ
Άλλα της! “Τα Άπαντα” των ΠαραλληλοΓράφων είναι γεγονός
Καλό…Πάσχα σ’ όλους ρε!
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:27 μμ
…και του χρόνου σπίτια μας
Αθανασία
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:29 μμ
Είσαι ωραίος και το ξέρεις !!!!!
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:31 μμ
koula
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:41 μμ
pfff, σιγα τη δουλεια… ολα “απεξω” ειναι…
http://parallhlografos.wordpress.com/2011/04/17/%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CF%8C%CE%BA%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%BF-%CF%86%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC%CF%81%CE%B9-%CE%BC-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%BB%CE%BF%CF%85%CF%84%CE%B6%CE%AF%CE%BD-%CF%80%CE%B1%CE%BB/
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:48 μμ
ζμΟΥτς ΡΕ!!!
koula
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:51 μμ
μπλιαχ!
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:51 μμ
φτιαχνωντας το ποστ,έβλεπα εναν εναν τους μεγάλους που “αναχώρησαν” και μελαγχόλησα….
koula
24 Δεκεμβρίου, 2011 7:58 μμ
ε, ποσο να σ’αντεξουν, πια…
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:01 μμ
πφφφ χρειαζομαι διακοπες τωρα….
Hear the sound of the falling rain
Coming down like an Armageddon flame
The shame
The ones who died without a name
koula
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:12 μμ
απαγορευεται!!! boikotαρουμε τσι διακοπες απο οποιον κι αν ορεγονται!!!
SO! kofton! se 36!
oldboy99
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:26 μμ
Υπήρχε ένα νημάτιο, με τίτλο “Fuck you Άι Βασίλη!” η κάτι τέτοιο, εκτός κι αν κάνω λάθος!
Νομίζω ότι ήταν εντός 2011…ευχαριστώ για την απάντηση
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:29 μμ
απορριφθηκε απο την επιτροπη για ευνόητους λογους….
ειμαστε σοβαρο μπλογκ εδω…δε τα σηκωνουμε κατι τετοια…..
oldboy99
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:34 μμ
…να καταργήσετε την επιτροπή, λέω εγώ!
μανικακος
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:35 μμ
εγω ειμαι η εφιτροπη…..
vassozacharof
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:41 μμ
εύγε Μανικάκο, θυμήθηκα τον ποιητή: και περάσανε μέρες πολλές μέσα σε λίγην ώρα….
άντε και καλή λευτεριάαα, την υγειά μας και τα μυαλά μας
catalternative
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:50 μμ
Πολύ καλή δουλειά μάνικ!!!
Μια επανάληψη μου χρειαζόταν…ώρες, ώρες νιώθω ότι ήταν υπερβολικά γεμάτη η χρονιά πολιτικά.
ΥΣ. Μια διόρθωση, η κόρη του Δράκουλα και Πρετεντέρης μίλησαν στην Λυών και όχι Παρίσι καλέ μου μάνικ
oldboy99
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:53 μμ
…που να προλάβει ο έρμος! Από εφιτροπή σε εφιτροπή τρέχει ο καψερός! Κι εσύ ρε Catalternative κολλάς σε κάτι λεπτομέρειες
catalternative
24 Δεκεμβρίου, 2011 8:56 μμ
Xixixi
Γιαννκα
25 Δεκεμβρίου, 2011 1:06 πμ
τοσα πολλα εγιναν???? μπραβο μανικακο που τα μαζεψες και μας τα θυμισες
αλλα………ποτε εγιναν καυγαδες στα μπλογκζζζζζζζζζζ ?
demonio
25 Δεκεμβρίου, 2011 3:24 πμ
Παιδια να εισαστε καλα ολοι και ευχαριστω για την δουλεια και το μερακι σας. Χρονια πολλα και με πολλα ομορφα ποστ!
maskarat
25 Δεκεμβρίου, 2011 9:27 πμ
!!! απίστευτο ποστ… ευχαριστούμε μανικακο
(ξέχασες να βάλεις κι ένα disclaimer για όσους υποφέρουν από κατάθλιψη, …ήδη)
Μετά απ’ όλα αυτά, άμα δεν πω ‘και του χρόνου!’ …δε θα με πείτε αντικοινωνικό έτσι;
koula
25 Δεκεμβρίου, 2011 10:32 πμ
καλημέρες!
χρόνια καλά!
koula
25 Δεκεμβρίου, 2011 10:39 πμ
και ενα για τα δυσκολα γουστα…
ασταναπανε μεπιασε πολυλογια…
μανικακος
25 Δεκεμβρίου, 2011 11:18 πμ
ΚΑΛΗΜΕΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΣ
Αν. Αν είχαν όλοι οι άνθρωποι να φαν
και οι παππούδες δόντια να μασάν.
Αν. Αν η Τζέιν παντρευόταν τον Ταρζάν,
αν κέρδιζε η γιαγιά μου στο κουμ καν.
Αν. Αν είχα για ξαδέρφη τη Μουλάν.
Αν ξέραν τα μωρά να κολυμπάν,
αν δεν ξανά `χανα το λιποζάν,
αν έπαυαν οι σφίγγες να τσιμπάν.
Αν………….
Αν. Αν ήξεραν οι κούκλες να μιλάν,
αν δε με έτσουζε το σαμπουάν.
Αν. Αν ήταν ο μπαμπάς μου σούπερμαν,
η βρύση αν δεν ήταν τόσο πάν
Αν. Αν όλοι ήξεραν να παίζουν πιάν
να παίζουν να χορεύουν να γελάν,
αν ήξεραν τα αστέρια να μετράν,
αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν.
Αν………….
Θα γίνω μάγος μάντης και σαμάν,
να πέφτουν τα παιχνίδια να μην σπαν.
Αθανασία
25 Δεκεμβρίου, 2011 11:37 πμ
Καλημερααααα
Χρόνια καλα σε όλους
Κάνοντας μια πρωινή βόλτα εδω επαέ τα χρυσαυγουλα, είχαν γεμίσει τους δρόμους με φειγ- βολάν με σύνθημα “αντισταθείτε στο μνημόνιο” και αλλα κουφά
anton555
25 Δεκεμβρίου, 2011 11:53 πμ
Καλα Βουδουγεννα και στους Βουδιστες του blog…
mitera
25 Δεκεμβρίου, 2011 12:50 μμ
Αυτό για τον κόπο σου Μανικάκο!(μου το θύμησε ο Ελληνιάδης)
συμπέρασμα, ότι αυτό που μας λείπει, είναι να βλέπουμε τα πράγματα σφαιρικά.Χαθήκαμε στη λεπτομέρεια βρε αδερφέ
Με αφορμή το ποστ σου,κατέληξα, στο αδιαμφισβήτητο
μανικακος
25 Δεκεμβρίου, 2011 12:54 μμ
να σαι καλα καλη-φιο καλη mitera απ’ολες!!!!!
Anakata-dyomenh
25 Δεκεμβρίου, 2011 1:29 μμ
Γεια σας και να είμαστε όλοι υγιείς… χριστούγεννα, βουδούγεννα κτλ… απλώς ευκαιρία για να ευχηθούμε κάτι θετικό, κατά τ’ αλλα…
))))) ζούπερ!
Μανίκι, πόσες ώρες σου πήρε μανίτσα μου να περάσεις όλα τα λινκς;
Capybara
25 Δεκεμβρίου, 2011 2:12 μμ
Μπράβο μανικάκο!!! Δεν είχα φανταστεί ότι τα γράψαμε όλα αυτά
αντι εποχιακος
25 Δεκεμβρίου, 2011 3:54 μμ
μου την δινουν τα χριστουγεννα, οι γιρλαντες,τα δεντρα, τα καλαντα
nefeli7
25 Δεκεμβρίου, 2011 7:35 μμ
καλησπέρα σε όλους!
Χρόνια Πολλά!! με υγεία, δύναμη!
μανικάκο μας κατέπληξες όλους!
άπειρα ++++++++++++++++++++++++++++
Ioulianos
26 Δεκεμβρίου, 2011 1:36 μμ
Α ρε Mανικάκο.
Άφησες μια καλή ιστορία για την αναχώρηση αυτού του χρόνου.
Χρόνια Πολλά σε όλους.
Ακολουθεί ένα βίντεο ή για να παραφράσω λίγο τον ποιητή , μια πόρτα ζωγραφισμένη σε έναν τοίχο που όμως αρκεί για να περάσουμε.
tolos
26 Δεκεμβρίου, 2011 2:38 μμ
Χρόνια πολλά σε όλους !!!!
tolos
26 Δεκεμβρίου, 2011 2:38 μμ
DeadintheEnd
28 Δεκεμβρίου, 2011 12:06 μμ
Ευχές να συνεχίσετε και του χρόνου με περισσότερα άρθρα ….
Και για όποιον έχει χρόνο να διαβάσει πεζογραφία και ποίηση που δεν ωραιοποιεί τα πάντα… http://toelatirio.wordpress.com
Julien Febvre
28 Δεκεμβρίου, 2011 2:04 μμ
Του χρόνου θα τα σπάσουμε όλα
http://eagainst.com/articles/2011-year-review/
Μαρία
28 Δεκεμβρίου, 2011 7:00 μμ
Μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις της μνημονιακής εποχής με χιλιάδες κόσμου σε όλες σχεδόν τις πόλεις της χώρας, η οποία σημαδεύτηκε από γενικευμένες συγκρούσεις ανάμεσα στην περιφρούρηση του ΠΑΜΕ και τους υπόλοιπους διαδηλωτές . Και τους υπόλοιπους διαδηλωτές??????????????????????????
μανικακος
7 Ιανουαρίου, 2012 11:43 πμ
ναι.τι ακριβώς σου βρωμάει?
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 10:56 μμ
και μη ξεχνάτε…
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 10:56 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:36 μμ
πάντως κολλάει με το ποστ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 10:57 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 10:58 μμ
και οι αφιερώσεις συνεχίζονται…
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 10:58 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:10 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:11 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:13 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:15 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:17 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:23 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:26 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:26 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:28 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:32 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:42 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:44 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:48 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:49 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:51 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:53 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:54 μμ
tolos
28 Δεκεμβρίου, 2011 11:59 μμ
tolos
29 Δεκεμβρίου, 2011 12:00 πμ
tolos
29 Δεκεμβρίου, 2011 12:03 πμ
Σκληρο-Πυρηνικός Φυσικός
29 Δεκεμβρίου, 2011 1:43 μμ
Δώσε πόνο ρε Τολε!
tolos
8 Ιανουαρίου, 2012 12:39 πμ
αφόρητος…
pernongrata
29 Δεκεμβρίου, 2011 6:19 μμ
Θα μπορούσαμε να πούμε πως οι ημέρες του 2011 αποτέλεσαν μια μαύρη κηλίδα στο βιβλίο της πρόσφατης Ιστορίας. Στην πραγματικότητα, φυσικά, οι μέρες αυτές δεν μπορούν να εξετασθούν ξεχωριστά από τις ιστορικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών, αλλά μόνο ως συνέχεια και συνέπειά τους. Το 2011, λοιπόν, μπορεί ταυτόχρονα να ιδωθεί ως αποτέλεσμα-αντίδραση αλλά και ως εκκίνηση-ερέθισμα. Ως το αποτέλεσμα της κρίσης του καπιταλισμού, που οδηγεί σε σκληρότερες νεοφιλελεύθερες πολιτικές στρατηγικές, αλλά και ως εκκίνηση δράσης ενός παγκόσμιου κινήματος για την αυτονομία.
Η Αραβική Άνοιξη, ακόμη κι αν δεν πέτυχε όλα αυτά για τα οποία συνεχίζουν να δίνουν τη ζωή τους χιλιάδες πολίτες, αποτελεί την αφετηρία της αφύπνισης λαών που στέναζαν κάτω από δικτατορίες. Η τραγωδία της Φουκουσίμα έδωσε ώθηση στο κίνημα ενάντια στα πυρηνικά και στην αναζήτηση μεθόδων παραγωγής ενέργειας σε συνεργασία με τη φύση. Το κίνημα των Αγανακτισμένων σε Ευρώπη και Αμερική, επανέφερε τα προτάγματα της αυτονομίας, της άμεσης δημοκρατίας, της εναλλακτικής οικονομίας και έβγαλε ένα ογκώδες λίθο από το τείχος της απάθειας. Το ρατσιστικό πογκρόμ της Αθήνας και οι ναζιστικές θηριωδίες σε όλη την Ευρώπη αποκάλυψαν για άλλη μια φορά τον τρόμο που μπορεί να προκαλέσει ο ενστερνισμός εθνικιστικών και ναζιστικών ιδεοληψιών. Ο αγώνας των κατοίκων της Κερατέας αποτέλεσε ένα παράδειγμα σύγχρονου γαλατικού χωριού, που σε συνδυασμό με τον αγώνα των απεργών της χαλυβουργίας μας δείχνουν το δρόμο της αντίστασης ενάντια στις αποφάσεις της κάθε εξουσίας. Ο αναγκαστικός σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας, αλλά και η στάση των κομμάτων της αριστεράς σε διάφορες περιπτώσεις μας αποκάλυψαν ολοφάνερα πως το παρόν πολιτικο-οικονομικό σύστημα οδηγείται προς το τέλος, αρκεί εμείς να δράσουμε, δημιουργώντας την ιστορία μας μέσα από την αυτοθέσμιση, την αυτοοργάνωση, την κοινωνική αλληλεγγύη και τη στοχευμένη σύγκρουση με τις εκφάνσεις του φαντασιακού της κοινωνίας που πεθαίνει…
Η Αραβική άνοιξη
Στην πόλη Σίντι Μπουζίντ της Τυνησίας, τον Δεκέμβριο 2010, ένας 27χρονος άνδρας, ο Μοχάμεντ Μπουαζίζι, αυτοπυρπολήθηκε σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατάσταση που επικρατούσε στην χώρα του. Το γεγονός αυτό, λίγες μέρες αργότερα, πυροδότησε γενικευμένο λαϊκό ξεσηκωμό με αποτέλεσμα την ανατροπή του δικτάτορα Μπεν Αλί.
Αμερικανίδα τουρίστρια που βρισκόταν στην Αίγυπτο λίγο πριν ξεσπάσει η λαϊκή εξέγερση, αποφασίζει να μην εγκαταλείψει τη χώρα, όπως έκαναν άλλοι επισκέπτες, αλλά να μείνει και να διαδηλώσει μαζί με τους κατοίκους, σε ένδειξη αλληλεγγύης
Η εξέγερση της Τυνησίας είναι σημαντική, όχι μόνο λόγω του ντόμινο που προκάλεσε (η εξέγερση θα μεταφερθεί, σύντομα, και στην Αίγυπτο, όπου και θα ανατρέψει το καθεστώς Μουμπάρακ στα τέλη του Ιανουαρίου. Παράλληλα, οι υπόλοιπες Αραβικές χώρες δεν μένουν ανεπηρέαστες. Στο Μπαχρέιν, στην Υεμένη, στην Ιορδανία, στο Μαρόκο, στο Ιράκ, στο Ιράν, στη Συρία οι πολίτες κατεβαίνουν στους δρόμους, συγκρούονται με τις δυνάμεις καταστολής οι οποίες αφήνουν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς, ζητώντας το αυτονόητο: δημοκρατία και πολιτικές ελευθερίες), αλλά και γιατί αποτελεί μια ιδιάζουσα περίπτωση άξια να μελετήσει κανείς. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο περιέγραφε την Τυνησία ως ένα «οικονομικό θαύμα μακροοικονομικής διαχείρισης». Στην πραγματικότητα, αποτελεί ένα ακόμη αποτυχημένο πείραμα Νεοφιλελευθερισμού που ξεκάθαρα απέδειξε ότι τα διάφορα καπιταλιστικά θαύματα όχι μόνο αγνοούν πλήρως την εν γένει πραγματικότητα, αλλά περιορίζονται και σε μια πλασματική ευημερία, όπως την θέλουν και την παρουσιάζουν οι οικονομικές εξισώσεις και οι στατιστικές των οικονομολόγων-τεχνοκρατών.
Η εξέγερση θα μεταφερθεί και στη Λιβύη, όπου ο στυγερός δικτάτορας, Μουαμάρ Καντάφι, δεν θα διστάσει να χρησιμοποιήσει ακόμη και αντι-αεροπορικές οβίδες εναντίον των διαδηλωτών με σκοπό να τους καταστείλει (πράγμα που πέτυχε). Οι εκτελέσεις αντιφρονούντων αυξάνουν τον αριθμό των νεκρών στους 10.000. Όμως, η εξέγερση δεν θα λάβει το επιθυμητό τέλος: την ανατροπή του Καντάφι και την εγκαθίδρυση ενός, έστω και αστικοδημοκρατικού καθεστώτος. Την κατάσταση θα εκμεταλλευτούν οι δυνάμεις της Δύσης, που με τη στάση τους θα πατρονάρουν την επαναστατική ηγεσία που αναδύεται στη Βεγγάζη. Σκοπός τους, η αντικατάσταση ενός δικτάτορα που δεν μπορούν να ελέγξουν όπως ήθελαν, από κάποιον που θα εξυπηρετεί απόλυτα τα συμφέροντά τους στην περιοχή.
Αφήνοντας όμως στην άκρη την υπόθεση της Λιβύης, της οποίας η έκβαση εξακολουθεί, ακόμη και μετά τη δολοφονία του Καντάφι, να μη είναι ορατή, η Αραβική άνοιξη αποτελεί σίγουρα ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της χρονιάς που μας πέρασε. Παρά τα κροκοδείλια δάκρυα των πολιτικάντηδων της Δύσης και διαφόρων σαλτιμπάγκων δημοσιογράφων που στην ουσία για αυτούς οι Αραβικές χώρες αποτελούσαν μια καλή ευκαιρία για την περαιτέρω εξάπλωση του Νεοφιλελευθερισμού, τα κινήματα στον Αραβικό κόσμο έδωσαν την ευκαιρία στους λαούς αυτούς να ξεσηκωθούν μαζικά, δίχως καθοδηγητές και ηγέτες, να προσπαθήσουν μέσω της συλλογικότητας, του δρόμου και των πλατειών, να εκφραστούν πολιτικά και να πάρουν την τύχη στα χέρια τους. Οι κινητοποιήσεις, εκτός των άλλων, διέλυσαν το περίφημο δυτικό στερεότυπο περί «κλειστών και θρησκόληπτων» Αραβικών κοινωνιών, δείχνοντας παράλληλα, ότι έχουν αποκτήσει δικές τους δυναμικές αντίστασης στον Ισλαμικό Φονταμενταλισμό: η απομόνωση του ακροδεξιού κόμματος των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο από τους εξεγερμένους, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Τέλος, οι τρόποι δράσης των εκεί εξεγερμένων όχι μόνο δεν είχαν να ζηλέψουν τίποτα από αυτούς που βλέπουμε σήμερα στη Δύση, αλλά απεναντίας, όλο και περισσότεροι ακτιβιστές σε όλο το Δυτικό κόσμο φετιχίζονται με την Αιγυπτιακή επανάσταση. Στο σημείο αυτό, ας πάρουμε τα λεγόμενα ενός διαδηλωτή της πλατείας Ταχρίρ και ας αντικαταστήσουμε το όνομα του Μουμπάρακ με αυτό του Σαρλ ντε Γκολ! Αν μη τι άλλο, θα μπορούσε κάλλιστα να αποτελεί σύνθημα παρμένο από τον Μάη του 68:
Όσο ο Μουμπάρακ καθυστερεί την απόφασή του να φύγει, τόσο πιο όμορφη και δημιουργική γίνεται η επανάσταση. Θέλω να μας δώσει περισσότερο χρόνο, ώστε να κάνουμε μια πιο όμορφη επανάσταση.
Ωστόσο, ο δρόμος της χειραφέτησης μοιάζει ιδιαίτερα μακρύς, αν κρίνουμε από την κτηνώδη καταστολή τόσο της Συριακής κυβέρνησης (πάνω από 4.000 οι νεκροί σε όλη τη χώρα), όσο και της Αιγυπτιακής χούντας (το μεταβατικό στρατιωτικό καθεστώς). Τίποτα ακόμη δεν έχει τελειώσει όπως όλα δείχνουν ή, μάλλον, όλα τώρα αρχίζουν… ‘Όπως και να ‘χει, η Αραβική άνοιξη συνεχίζει να βαδίζει στον δύσκολο δρόμο της κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης, με σύμμαχό της κάθε συνειδητοποιημένο πολίτη του κόσμου και αντίπαλό της κάθε δυνάστη…
Η Κερατέα αντιστέκεται
Κατάσταση πολιορκίας στην Κερατέα
Οι πολίτες της Κερατέας, απομακρυνόμενοι από νεκρούς διασπαστικούς τίτλους, ενώθηκαν ώστε να αποτρέψουν την περιβαλλοντική και πολιτιστική καταστροφή που ερχόταν με κυβερνητική απόφαση στην περιοχή τους. Εργολάβοι και κυβέρνηση επιχειρούν την δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή Οβριόκαστρο, πράγμα που θα μπορούσε να αποβεί ιδιαίτερα επικίνδυνο για την υγεία των κατοίκων (άλλωστε οι ΧΥΤΑ έχουν απαγορευτεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση).
Καθημερινά στήνουν οδοφράγματα για να αποτρέψουν τον ερχομό των εργολάβων, ενώ αρκετές διμοιρίες ΜΑΤ προβαίνουν σε ξυλοδαρμούς, χρήση απαγορευμένων χημικών, αντλιών νερού, εκφοβισμούς και ψυχολογική βία. Είναι πλέον σύνηθες φαινόμενο η σύλληψη πολιτών που κατηγορούνται ψευδώς για κακουργήματα, είτε γιατί είχαν πάνω τους ένα πακέτο τσιγάρα και ένα φουλάρι είτε απλά γιατί πήγαν να βοηθήσουν τον αδερφό τους που είχαν συλλάβει τα ΜΑΤ και συνέλαβαν κι αυτούς. Οι συγκρούσεις γενικεύονται. Η περιοχή θυμίζει κάτι από εμφύλια σύρραξη. Οι κάτοικοι καθημερινά απωθούνται εκατοντάδες μέτρα από τα οδοφράγματα. Όταν, όμως, επιστρέφουν αντικρίζουν τα αυτοκίνητα τους σπασμένα, χωρίς πινακίδες και με κλήσεις από την Τροχαία Κερατέας. Ως απάντηση, εκατοντάδες πολίτες επιτίθενται στο Αστυνομικό Τμήμα της Κερατέας. Ρίχνονται μολότοφ ακόμα και μέσα στα κτίρια ενώ πολλά υπηρεσιακά αυτοκίνητα αναποδογυρίζονται.
Τρίτη 8 Φεβρουαρίου. Οι δυνάμεις των ΜΑΤ εισβάλλουν σε κατοικημένη περιοχή. Αφορμή στάθηκαν οι έφοδοι που πραγματοποίησαν άντρες της αστυνομίας σε σπίτια «ύποπτων» κατοίκων πραγματοποιώντας προσαγωγές – έφοδοι που με βάση τους κατοίκους έγιναν δίχως την παρουσία εισαγγελέα. Μια ηλικιωμένη γυναίκα υπέστη καρδιακή προσβολή και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Οι κάτοικοι συγκεντρώνονται έξω από το Αστυνομικό Τμήμα. Νέες ταραχές ξεκινούν. Οι διμοιρίες απαντούν κάνοντας αλόγιστη χρήση χημικών και δακρυγόνων με ρίψεις ακόμα και σε μπαλκόνια σπιτιών, ενώ όσοι βγαίνουν να διαμαρτυρηθούν για τους ηλικιωμένους και τα παιδιά που δεν μπορούν να αναπνεύσουν, ξυλοκοπούνται. Οι ταραχές συνεχίζονται έως τα ξημερώματα. Η περιοχή τίθεται σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Στον απόηχο: γιατροί παρατηρούν αύξηση δερματικών εξανθημάτων σε παιδιά. Μια έγκυος γυναίκα αποβάλλει. Οι τοξικολογικές εξετάσεις επιβεβαιώνουν ότι ο θάνατος του οφείλεται στα χημικά.
Οι συγκρούσεις που ξεκίνησαν στις 11 Δεκεμβρίου του 2010 και συνεχίστηκαν για περισσότερους από τρεις μήνες έληξαν στις 18 Απριλίου (2011), όταν με απόφαση του Ειρηνοδικείου Λαυρίου υπήρξε προσωρινή αναστολή των εργασιών στην περιοχή. Τα ΜΑΤ αποχώρησαν την ίδια μέρα, μετά από 128 μέρες συνεχούς παρουσίας.
Ημέρες Υπατίας
300 μετανάστες που συμμετέχουν στο Φόρουμ Μεταναστών Κρήτης αποφασίζουν να προχωρήσουν σε μαζική απεργία πείνας διεκδικώντας αξιοπρέπεια. «Δεν έχουμε άλλο τρόπο για να ακουστεί η φωνή μας, για να μάθετε το δίκιο μας». Έτσι, τα ξημερώματα της Κυριακής 23 Ιανουαρίου, φτάνουν στο λιμάνι του Πειραιά. Εκατοντάδες αλληλέγγυοι τους υποδέχονται με συνθήματα και χειροκροτήματα. Δύο μέρες αργότερα η απεργία ξεκινά. Οι μετανάστες παραχωρούν συνέντευξη Τύπου στο κτίριο της Νομικής Σχολής, όπου στεγάζονταν προσωρινά. Απέναντι τους θα σχηματιστεί ένα «μαύρο μέτωπο» παραπληροφόρησης: ΜΜΕ και πολιτικάντηδες (συμπεριλαμβανομένων και αυτών που ανήκουν σε αριστερές παρατάξεις) κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους προκειμένου να δημιουργήσουν κλίμα αποστροφής για τους απεργούς, συκοφαντώντας και λοιδορώντας: μιλούν για βανδαλισμούς στο κτίριο, ενώ αργότερα διαπιστώνεται ότι καμία φθορά στο κτίριο δεν έχει γίνει. Ο υπουργός Εσωτερικών Γ. Ραγκούσης δηλώνει ότι δεν θα γίνει καμία νομιμοποίηση, είτε μαζική είτε μεμονωμένη. Ν.Δ, ΛΑ.Ο.Σ. και ΔΗ.ΣΥ. προτείνουν την ολοκληρωτική κατάργηση του ασύλου ενώ ο πρωθυπουργός απαιτεί να εφαρμοστεί ο νόμος. Έτσι, γίνεται προσωρινή άρση του ασύλου. Η αστυνομία παρεμβαίνει ενώ η Πρυτανεία μαζί με Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις βρίσκουν κτίριο για μετεγκατάσταση, το νεοκλασικό της Υπατίας. (Μέρος των μεταναστών στεγάζονταν στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, όπου και δεν αντιμετώπισαν προβλήματα έξωσης).
44 ημέρες! Τόσο χρειάζεται για να λάβει κάποιος μια υπόσχεση πως σύντομα θα πάψει να ζει σαν κυνηγημένος εγκληματίας σε μια χώρα όπου εργάζεται επί οχτώ χρόνια! 40 ημέρες τόσο από την μεριά των απεργών (λοιμώξεις, λιποθυμίες, 82 απεργοί αναγκάστηκαν να μεταφερθούν στα νοσοκομεία) όσο και των αλληλέγγυων που ήταν αναγκασμένοι να δέχονται τη λάσπη και τον ρατσισμό της Ελληνικής κοινωνίας. Η κυβέρνηση, τελικά, δέχεται να παραχωρήσει στους απεργούς προσωρινές άδειες παραμονής που θα ανανεώνονται κάθε 6 μήνες, με την προϋπόθεση ότι οι απεργοί δεν έχουν υποπέσει σε κάποιο νομικό παράπτωμα («καθεστώς ανοχής»). Τους παραχωρείται, επίσης, η δυνατότητα να ταξιδεύουν στις χώρες προέλευσής τους και το δικαίωμα εισόδου στην Ελλάδα νόμιμα. Παράλληλα, μετατρέπεται το όριο νομιμοποίησης των μεταναστών από τα 12 χρόνια στα 8 ενώ μειώνονται τα απαραίτητα ένσημα σε 120 από 200, για την ανανέωση των αδειών παραμονής.
Η μερική νίκη των απεργών και του αυτο-οργανωμένου κινήματος που δεν καπελώνεται από διάφορες κομματικές γραφειοκρατίες (μερική διότι τα αιτήματά τους δεν ικανοποιήθηκαν απόλυτα) είχε πανευρωπαϊκό αντίκτυπο. Παρά την κατασυκοφάντησή τους από τα Βρετανικά ΜΜΕ, και από διάφορους ακροδεξιούς ηθικολόγους που κάνουν λόγο για αυστηρή επιβολή του νόμου (για αυτούς οι νόμοι δεν αλλάζουν ποτέ και δεν δέχονται καμία αμφισβήτηση) έδωσε ελπίδες σε εκατομμύρια μετανάστες σε όλη την Ευρώπη που αντιμετωπίζουν τον φόβο της απέλασης. Παράλληλα, την ίδια ημέρα (10/3/2011), για πρώτη φορά άνοιξε ο διάλογος για την αλλαγή της ευρωπαϊκής οδηγίας Δουβλίνου ΙΙ, που, επί της ουσίας ποινικοποιεί τις μεταναστευτικές ροές στη χώρα ενώ έστειλε και το μήνυμα ότι το καθεστώς του μνημονίου δεν είναι τελικά ανίκητο.
Ράδιο-Φουκουσίμα
Στις 7 Απριλίου, ένας σεισμός της τάξεως των 9 ρίχτερ (ο μεγαλύτερος σεισμός που χτύπησε ποτέ την Ιαπωνία) προκάλεσε παλιρροϊκά κύματα (τσουνάμι) που έφτασαν τα 40,5 μέτρα. Τα κύματα αυτά έφτασαν μέχρι τους πυρηνικούς αντιδραστήρες της Φουκουσίμα προκαλώντας την υπερθέρμανση τριών από αυτούς και τη μεγαλύτερη πυρηνική καταστροφή, μετά από αυτή του Τσέρνομπιλ το 1986. Καθώς η ποσότητα ραδιενέργειας που διέρρευσε στην ατμόσφαιρα ήταν τεράστια, τα ραδιενεργά στοιχεία εντοπίστηκαν στις Η.Π.Α., την Αλάσκα, την Αυστρία, την Αυστραλία, καθώς και στον Ειρηνικό Ωκεανό. Τον Ιούλιο, ραδιερνεργά στοιχεία εντοπίστηκαν σε τρόφιμα, όπως σπανάκι, φύλλα τσαγιού κτλ, ακόμη και 200 χλμ μακριά από την εστία της μόλυνσης. Μια περιοχή 20 χιλιομέτρων γύρω από τους αντιδραστήρες έχει πλέον αποκλειστεί, καθώς θα χρειαστούν δεκαετίες μέχρι το ποσοστό ραδιενέργειας να φτάσει πάλι στα επιτρεπτά όρια. Στις αρχές του Δεκέμβρη, μάλιστα η ιαπωνική κυβέρνηση ανακοίνωσε πως θα χρειαστούν 40 χρόνια έως ότου ολοκληρωθεί η αποξήλωση του εργοστασίου.
Εκατό χρόνια, λοιπόν, μετά την καταγραφή της δυνατότητας μετατροπής της ύλης σε ενέργεια στην περίφημη εξίσωση του Αϊνστάιν (E = mc²) η Φουκουσίμα αποδεικνύει ότι παρά το βασικό ιδεολόγημα της πλήρους καθυπόταξής της μέσω των εργαλειακών τεχνικών υπάρχει πάντα ένα υπόλειμμα μιας άγριας φύσης που αντιστέκεται. Η καταστροφή της Φουκουσίμα έχει μια συμβολική αξία, καθώς δείχνει ότι παρά τον οικονομικό και τεχνοφιλικό μεσσιανισμό που γενικώς επικρατεί, η κοινωνία της κατανάλωσης όχι απλώς δεν είναι «άτρωτη» αλλά, επιπλέον, βασίζεται σε ιδιαίτερα σαθρά, από οικολογικής (και ανθρωπολογικής) άποψης, θεμέλια.
Οι 60.000 διαδηλωτές στο Τόκιο ενάντια στην πυρηνική ενέργεια (19 Σεπτεμβρίου) θέλησαν να τονίσουν πως η βασική επιχειρηματολογία περί δήθεν αξιακής ουδετερότητας της επιστήμης φαντάζει αστεία τη στιγμή μιας τέτοιας καταστροφής. Τι είναι αυτό που ώθησε άραγε τη χώρα με την μεγαλύτερη σεισμικότητα στον πλανήτη και με εκατομμύρια θύματα από τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μόλις πέντε χρόνια αργότερα να χτίσει πυρηνικά εργοστάσια; Αναμφισβήτητα η επιστήμη δεν ήταν καθόλου ουδέτερη όταν δια στόματος των κυρίαρχων ελίτ διαβεβαίωνε την κοινωνία για την ασφάλεια του εγχειρήματος. Και πώς μπορεί να είναι αξιακά ουδέτερη μια έρευνα που στοχεύει δήθεν στην αλήθεια όταν το πόρισμά της έχει ως αποκλειστικό σκοπό το κέρδος;
Το πογκρόμ: Ημέρες τρόμου!
Μετά τη δολοφονία ενός Έλληνα από μετανάστες στην προσπάθειά τους να τον ληστέψουν, τον Μάιο 2011 στην Αθήνα, οι ακροδεξιές και ναζιστικές οργανώσεις βρίσκουν αφορμή να εξαπολύσουν πογκρόμ κατά όλων των μεταναστών και όσων Ελλήνων δηλώνουν ανοιχτά τις αντιρατσιστικές τους θέσεις (π.χ. καταλήψεις αναρχικών – αντεξουσιαστών). Αποτέλεσμα του κύματος ρατσιστικής βίας 1 νεκρός και πάνω από 50 τραυματίες, μόνο στην Αθήνα. Οι επιθέσεις επεκτάθηκαν και σε άλλες επαρχιακές πόλεις. Το γεγονός ότι η ρατσιστική βία δεν γενικεύτηκε αλλά περιορίστηκε γρήγορα στις συνήθεις πράξεις βίας των γνωστών ακροδεξιών οργανώσεων φαίνεται πως ήταν, εν μέρει, αποτέλεσμα του “κινήματος των αγανακτισμένων” που παρά τα όποια προβλήματα γρήγορα πήρε ένα προοδευτικό – αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα, ενεργοποιώντας σε κάποιο βαθμό προοδευτικές (με την ευρεία έννοια) αλλά ανομοιογενείς δυνάμεις της κοινωνίας που είχαν αποστασιοποιηθεί πλήρως από την πολιτική και τις πολιτικές δράσεις για πολλά χρόνια.
Οι αγανακτισμένοι στις πλατείες
Μάης 2011: Με κύριό τους αίτημα μια πιο συμμετοχική δημοκρατία, και αγώνα για ένα πολιτικό σύστημα που δεν θα ελέγχεται από την παγκόσμια ολιγαρχία, χιλιάδες Ισπανοί κατέλαβαν πλατείες και δρόμους μεγάλων πόλεων διεκδικώντας το αυτονόητο… μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Όπως ακριβώς καλεί και το μανιφέστο του συνδέσμου “Πραγματική Δημοκρατία Τώρα”, οι συμμετέχοντες στις κινητοποιήσεις κατάφεραν να περιορίσουν νεκρούς διαχωριστικούς τίτλους και ενώθηκαν κάτω από ένα κοινό στόχο: αγώνας για μεγαλύτερη συμμετοχή στις αποφάσεις που επηρεάζουν την πολιτική ζωή του τόπου, αντί απλώς να ψηφίζουν κάθε 4 χρόνια έναν δικτάτορα.
Οι Ισπανοί, λοιπόν, κατάφεραν και ένωσαν τις φωνές τους με τρόπο δημιουργικό, κατασκηνώνοντας στις πλατείες (κατά το πρότυπο της Αιγυπτιακής Επανάστασης στην Ταχρίρ) παίζοντας μουσική, τραγουδώντας, ζωγραφίζοντας, οργανώνοντας οποιαδήποτε άλλη μορφή τέχνης στον δρόμο. Σε αυτό το κλίμα, δε φέρνουν μόνο το αίσθημα της αγανάκτησης, αλλά και ένα μήνυμα αισιοδοξίας και αλληλεγγύης. Βγήκαν να διαδηλώσουν με χαρά και σεβασμό προς όλους τους συνανθρώπους τους, απομακρύνοντας από μέσα τους κάθε αίσθημα μισαλλοδοξίας. Αντιμετώπισαν με επιτυχία τις προκλήσεις της αστυνομίας και με τις καθημερινές τους συγκεντρώσεις στις πλατείες προσπάθησαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους (λαϊκές συνελεύσεις και δημοψηφίσματα που δίνουν το δικαίωμα στον καθένα να μιλήσει).
Σε λιγότερο από ένα μήνα, το κίνημα θα φτάσει και στην Ελλάδα. Βέβαια, εδώ παρουσιάζει μια σημαντική ιδιαιτερότητα. Ενώ οι Ισπανοί, άφησαν πίσω τους τις ταμπέλες και τις σημαίες, την 27η Μαΐου ένας όχλος σημαιοφόρων θα κατακλύσει την πλατεία Συντάγματος, φωνάζοντας εθνικιστικά και γηπεδικά συνθήματα. Η κατάσταση θα αντιστραφεί σύντομα όταν στο κάτω μέρος της πλατείας θα στηθεί μια παρόμοιου τύπου με τις Ισπανικές πλατείες, λαϊκή Συνέλευση. Ο κάθε πολίτης θα έχει το δικαίωμα να συζητήσει, να ακούσει και να ακουστεί, να προτείνει και να επιλέξει (οι μόνοι που έχουν συνειδητά και ρητά αποκλειστεί είναι οι μισαλλόδοξοι της Χρυσής Αυγής και κάθε είδους ρατσιστική συμπεριφορά). Οι συνελεύσεις γίνονται πολυπληθείς και σύντομα διεκδικούν το σύνθημα: «Άμεση Δημοκρατία τώρα και παντού». Είναι ίσως η πρώτη φορά όπου ένα νέο πολιτικό πρόταγμα καταφέρνει να αντιπροτείνει λύσεις δημοκρατικές, μακριά από την ολιγαρχική αντιπροσώπευση και τον νεκρό Λενινισμό.
Τα κόμματα της αριστεράς, κυρίως της Σταλινικής, καθώς και πολλοί αναρχομαρξιστές, αποδοκίμασαν το κίνημα, κατονομάζοντάς το ως υποκινούμενο. Όμως, οι πλατείες έδειξαν ξεκάθαρα πως ο λαός κατάφερε να απογαλακτιστεί από τη Λενινιστική νεκροφιλία. Το πλήθος έδρασε με δική του πρωτοβουλία, δίχως να περιμένει γραμμή από τα κεντρικά γραφεία κάποιου κόμματος ή συνδικάτου. Σίγουρα, ωστόσο, ο όχλος της πάνω πλατείας αποτελεί ένα μεγάλο ζήτημα. Αναμφισβήτητα ο όρος «αγανακτισμένοι» θα μπορούσε εύκολα να καπηλευθεί από επικίνδυνες ιδεολογικές οργανώσεις/παρατάξεις: ο καθένας θα μπορούσε να είναι αγανακτισμένος με κάτι. Ένας ακροδεξιός με τους Εβραίους ή τους μουσουλμάνους, ένας επιχειρηματίας με τους εργαζόμενους που έχει μισθώσει. Όμως, θα άξιζε να στρέψουμε την προσοχή μας περισσότερο στην κάτω πλατεία, στις συνελεύσεις, οι οποίες κατάφεραν να κινητοποιήσουν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού, ακόμα και αυτούς που δεν είχαν ποτέ τους κατέβει σε πορείες. Εκεί υπερψηφίστηκε η συμμετοχή στην πανελλαδική απεργία της 15ης Ιούνη, ενώ για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, μαζική διήμερη απεργία έλαβε χώρα στις 28/29 Ιούνη, διοργανωμένη από την πλατεία. Και τις δύο φορές δεν έλειψε η κτηνώδης καταστολή της αστυνομίας. Πλέον ο κόσμος κάνει λόγο για καθεστώς παρά για μια απλή κυβέρνηση. Ο αριθμός των κουτιών δακρυγόνου που χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό να κατασταλούν οι διαδηλώσεις ξεπερνά τα 3.000! Κι ενώ η καταστολή στην πλατεία Συντάγματος θυμίζει Τυνησία (πάνω από 500 οι τραυματίες), η στάση των Ευρωπαϊκών ΜΜΕ αρχίζει να τρομάζει. Οι ακριβοπληρωμένοι κονδυλοφόροι, επιτίθενται λυσσαλέα στους απεργούς/διαδηλωτές, κάνοντας λόγο για μια μάζα τεμπέληδων χουλιγκάνων που επιτίθεται αδιακρίτως σε καταστήματα και αστυνομικούς. Ο πόλεμος της προπαγάνδας ενάντια στην Ελλάδα έχει αρχίσει να φουντώνει, με εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου να απαιτούν δραστικότερα μέτρα καταστολής και αυστηρή επιβολή του νόμου σε μια «τόσο απείθαρχη χώρα», μέχρι και επέμβαση του Ευρωστρατού, είτε έξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ. (Είχε μάλιστα προηγηθεί πανεργατική Απεργία, όπου κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων, ο Ιωάννης Καυκάς θα μεταφερθεί στο νοσοκομείο σε προθανάτια κατάσταση. Οι μαρτυρίες μιλούν για χτυπήματα με πυροσβεστήρες και ανεστραμμένα γκλοπς. Θα πάρει εξιτήριο 20 μέρες μετά. Την ίδια μέρα ένα βίντεο δείχνει την λύσσα των ΜΑΤ και ο Φώτης Δήμου συλλαμβάνεται στον σωρό και του φορτώνουν μια τσάντα μολότοφ).
Σε κάθε κινητοποίηση, αυτό που παίζει τον σημαντικότερο ρόλο είναι η μαζικότητα. Όχι η μαζικότητα σε μια πανεργατική απεργία μιας μέρας, όπου μετά την λήξη της όλα θα είναι και πάλι όπως πριν, αλλά η αυθόρμητη μαζικότητα του ανθρώπου που αρνείται να επιστρέψει στην κανονικότητα, και παραμένει στην πλατεία, μέσα σε ένα κλίμα συντροφικότητας και αλληλεγγύης! Τέλος, το βασικό δίδαγμα όλης αυτής της ιστορίας, είναι πως θα πρέπει επιτέλους να ξεφορτωθούμε τις ιδεολογικές μας παρωπίδες, όποιες και αν είναι αυτές. Ακόμη πιο σημαντικό όμως είναι να κατανοήσουμε πως ο καπιταλισμός δεν ανατρέπεται. Απλά ξεπερνιέται…
Η Νορβηγία θρηνεί
Ο απολογισμός της διπλής επίθεσης της Παρασκευής 22 Ιουλίου, στο Όσλο της Νορβηγίας, κόστισε την ζωή 93 ανθρώπων. Κατηγορούμενος είναι ο Νορβηγός ακροδεξιός Άντρες Μπέχρινγκ Μπρέιβικ ο οποίος ομολόγησε τις πράξεις του και τις χαρακτήρισε «απεχθείς, αλλά απαραίτητες» σύμφωνα με το δικηγόρο του, Γκήαρ Λίπσταντ.
Σε βίντεο που ανέβηκε στο YouTube ο δράστης υποκινούσε σε «πόλεμο» εναντίον των μουσουλμάνων. Στο ίδιο βίντεο (που η υπηρεσία του Youtube έκρινε ακατάλληλο και διέγραψε από τους server της), ο δράστης εμφανίζεται με αδιάβροχο και κρατώντας αυτόματο όπλο. Οι εν λόγω φωτογραφίες εμφανίζονται στο τέλος του σχεδόν 12λεπτου βίντεο με τίτλο «Ιππότες Σταυροφοριών 2083». Οι Νορβηγικές αρχές επιβεβαίωσαν επίσης, ότι ο Μπρέιβικ δημοσίευσε αντι-ισλαμικό μανιφέστο μίσους 1.500 σελίδων (εντός του οποίου εκθειάζει και δηλώνει ανοιχτή υποστήριξη σε Ελληνικές ακροδεξιές παρατάξεις και οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων του ΛΑ.Ο.Σ. και της Χρυσής Αυγής) – μόλις λίγες ώρες πριν πραγματοποιήσει τις επιθέσεις – στο οποίο αυτοχαρακτηρίζεται ως σταυροφόρος και επιτίθεται σε Μαρξιστές και ελευθεριακούς φιλοσόφους όπως οι Βίλχεμ Ράιχ, Έριχ Φρομ, Μαρκούζε κ.α. που σύμφωνα με τον ίδιον διαφέντευαν την πολιτική ορθότητα και τον πολιτισμικό Μαρξισμό, ενώ παράλληλα πρέσβευαν την ανεκτικότητα προς το «διαφορετικό», τα δικαιώματα των μειοψηφιών και των κοινωνικά ασθενών, τη σεξουαλική έρευνα και απελευθέρωση και ασκούσαν κριτική στον αυταρχισμό. Στο “μανιφέστο” αυτό περιγράφει τον τρόπο κατασκευής εκρηκτικών, καθώς και τα κίνητρα που τον οδήγησαν στη βομβιστική επίθεση στο κέντρο του Όσλο και στην επίθεση με αυτόματο σε κατασκήνωση της νεολαίας του Εργατικού Κόμματος στο νησί Οτόγια. Ενδεικτικό είναι το παρακάτω απόσπασμα: «Όταν αποφασίσεις να χτυπήσεις είναι καλύτερο να σκοτώσεις πολύ περισσότερους από αρκετούς, ειδάλλως διατρέχεις τον κίνδυνο να μειώσεις τον επιθυμητό ιδεολογικό αντίκτυπο του πλήγματος.»
Η επίθεση του Μπρέιβικ, παρά τη μακαβριότητά της, έσπασε ένα τεράστιο ταμπού που για πολλές δεκαετίες φώλιαζε στον Δυτικό κόσμο (κάτι που όλοι γνωρίζαμε αλλά προτιμούσαμε να μην αναφερόμαστε σ’ αυτό, ή να το επισκιάζουμε καλύπτοντάς το με άλλα «σημαντικότερα» θέματα). Ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία δεν ξεπεράστηκαν ποτέ. Στην πραγματικότητα, οι επιθέσεις του Νορβηγού μακελάρη αντανακλούν το εντονότατα πολιτικό ζήτημα μεταξύ Ισλάμ/Ανατολής και Δύσης. Όμως πίσω από το ζήτημα αυτό, κρύβεται ένα άλλο, αυτό της Ευρωπαϊκής πολιτισμικής κληρονομιάς. Πέρα από την δημοκρατία, την ισότητα και την ισοπολιτεία (προτάγματα και έννοιες που έχοντας χαθεί για πολλούς αιώνες μετά την πτώση της Αθηναϊκής δημοκρατίας, την κατάκτησή της από τους Μακεδόνες, την εισβολή των Ρωμαίων και, τέλος,την επικράτηση του Χριστιανικού σκοταδισμού) η Ευρωπαϊκή κληρονομιά χαρακτηρίζεται και από τον επεκτατισμό και τον ρατσισμό: κατά την περίοδο του μεσαίωνα και της Αναγέννησης ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο ότι η λευκή φυλή υπερείχε των υπόλοιπων. Αυτού του είδους η κληρονομιά δεν εξαλείφθηκε, δεν έσβησε, ακόμη και μετά από δεκαετίας πάλης ενάντια στις φυλετικές διακρίσεις και τον αποκλεισμό μειονοτήτων. Η οικονομική ευημερία της δεκαετίας 70, 80 και 90 είχε ως αποτέλεσμα οι φωνές αυτές να πάψουν προσωρινά να αποτελούν κυρίαρχες ιδεολογικές γραμμές (ιδιαίτερα έπειτα από τις φρικαλεότητες του ΔΠΠ). Η οικονομική κρίση όμως, καλλιέργησε κλίμα για να αναδυθούν ξανά στην επιφάνεια, επενδύοντας στη λογική του μετανάστη ως αποδιοπομπαίου τράγου. (Στην πραγματικότητα, όλο το αντι-Ισλαμικό μένος των ακροδεξιών ελάχιστα έχει να κάνει με την καταπιεστική φύση του Ισλάμ, όπως οι ίδιοι λένε, αλλά με το ζήτημα του ότι «εδώ είναι Ευρώπη και η Ήπειρος αυτή ανήκει στη λευκή φυλή»).
Στη συνέχεια, τρομοκρατημένη από τις αποκαλύψεις, η Βρετανική ακροδεξιά tabloid The Sun παρουσιάζει την επίθεση του Μπρέιβικ ως μια ακόμη βομβιστική απόπειρα της Αλ-Κάιντα (πράγμα που υποστήριζε σύσσωμος ο Δυτικός τύπος, μέχρι την αποκάλυψη του δράστη). Με τη σύλληψη του Μπρέιβικ η Sun παύει να φιλοξενεί την είδηση ως πρωτοσέλιδο, ενώ τα υπόλοιπα Διεθνή Μέσα Ενημέρωσης, παρουσιάζουν τον δράστη ως παρανοϊκό, αρνούμενα ότι τα κίνητρα της επίθεσής του ήταν ιδεολογικά, προωθώντας την άποψη πως η αιτία που τον έκανε να χάσει τον έλεγχο του εαυτού του ήταν κάποια ψυχική ασθένεια.
Το Λονδίνο στις φλόγες
Αυθόρμητη ειρηνική πορεία, 200 περίπου ατόμων, συμπεριλαμβανομένων και συγγενών και γνωστών του Mark Duggan, 29χρονου πατέρα 4 παιδιών που έπεσε νεκρός από αστυνομικά πυρά την Πέμπτη 4 Αυγούστου λαμβάνει χώρα την επομένη στο Tottenham, μια περιοχή του βορειο-ανατολικού Λονδίνου. Οι διαδηλωτές απαιτούν ν΄ αποδοθεί δικαιοσύνη και να τιμωρηθούν οι ένοχοι. Η κινητοποίηση συνεχίζεται μέχρι αργά το βράδυ, όπου αρχίζει να κατεβαίνει ένα πιο νεολαιίστικο και οργισμένο πλήθος. Το προκλητικό σπρώξιμο μιας δεκαεξάχρονης νεαρής από την αστυνομία εξαγριώνει ακόμα περισσότερο τους διαδηλωτές. Αρχίζουν οι πρώτες συγκρούσεις. Σπάζονται αστυνομικά αυτοκίνητα, δημοσιογραφικά, βιτρίνες πολυτελών καταστημάτων της περιοχής. Την επομένη, η εξέγερση θα εξαπλωθεί και σε άλλες περιοχές της πόλης, όπως το Brixton και το Hackney, περιοχές που έχουν πυροδοτήσει έντονες φυλετικές εξεγέρσεις στο παρελθόν, ενώ μέσα σε δύο ημέρες οι ταραχές θα εξαπλωθούν κι εκτός Λονδίνου.
Χιλιάδες πολυκαταστήματα λεηλατήθηκαν είτε πυρπολήθηκαν, με αποκορύφωμα τον εμπρησμό κτιρίου της Sony στο Croydon. Η (ακρο)δεξιά κυβέρνηση απαντά με καταστολή. Ο τύπος επιτίθεται, καταδικάζοντας απερίφραστα τους «βανδαλισμούς» και τις καταστροφές και κάνοντας έκκληση να επέμβει ο στρατός, φιμώνοντας ταυτόχρονα κάθε αντίθετη γνώμη (χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόπειρα φίμωσης του Darcus Howe, κατά τη διάρκεια συνέντευξής του στο BBC, ο οποίος προσπαθούσε να εξηγήσει ότι οι ταραχές δεν έχουν να κάνουν μόνο με βανδαλισμούς, αλλά, στην ουσία, επρόκειτο για κοινωνική εξέγερση). Ο πρωθυπουργός David Cameron, κάνει λόγο για ανάγκη σκληρής επιβολής του νόμου και μιλά για «έλλειψη ηθικών αρχών στην Βρετανική κοινωνία», η οποία όντας αλλοτριωμένη από την κομφορμιστική κουλτούρα, έχει ήδη αρχίσει να καταδικάζει τα γεγονότα, κάνοντας εκκλήσεις στην κυβέρνηση να επέμβει άμεσα ο στρατός, μαζεύοντας υπογραφές με σκοπό να πραγματοποιηθούν εξώσεις στις οικογένειες όσων συμμετείχαν σε επιθέσεις και λεηλασίες καταστημάτων, ζητώντας την επαναφορά της θανατικής ποινής, την επαναφορά της βέργας και της σωματικής τιμωρίας στα σχολεία, ενώ στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης ένας χυδαίος συντηρητισμός ξεχύνεται, με αποκορύφωμα την σελίδα υποστήριξης της αστυνομίας στο Facebook, που μάζεψε πάνω από 900.000 εγγραφές μέσα σε λίγες ημέρες. Δεν έλειψαν επίσης και περιστατικά διαπόμπευσης και χαφιεδισμού (που δυστυχώς στη Βρετανία είναι μια πράξη ευρέως αποδεκτή). Στους δρόμους του Μπέρμιγχαμ, βαν με τοποθετημένη γιγαντοοθόνη, γυρνά προβάλλοντας φωτογραφίες των υπόπτων για συμμετοχή στα επεισόδια. Όπως, άλλωστε, δήλωσε και ο διοικητής της αστυνομίας, χιλιάδες πολίτες τηλεφώνησαν καταδίδοντας πρόσωπα. Στις αντιδράσεις πολλών ακτιβιστών ενάντια στο κυνήγι των μαγισσών που εξαπέλυσε η Βρετανική κυβέρνηση, ο πρωθυπουργός απάντησε ότι «θα πρέπει να αφήσουν κατά μέρους τις ψευτο-ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα» (φράση που συχνά ακούμε από εκφραστές νεοναζιστικών οργανώσεων).
Χιλή: το φοιτητικό κίνημα στους δρόμους…
25 Αυγούστου: Μεγάλης έκτασης επεισόδια έλαβαν μέρος κατά τη διάρκεια της διήμερης απεργίας που κήρυξε η Κεντρική Ένωση Εργατών (CUT), απαιτώντας συνταγματικές αλλαγές, άμεση μείωση της φορολογίας και δωρεάν δημόσια εκπαίδευση. Οι φοιτητικές κινητοποιήσεις διαρκούν ήδη τρεις μήνες και είναι οι μεγαλύτερες στη χώρα μετά το τέλος της δικτατορίας το 1990. Η συγκεκριμένη απεργία ήταν η πρώτη διήμερη κινητοποίηση που συνέβη ποτέ στην ιστορία της Χιλής.
Περίπου 80 συνδικάτα από συγκοινωνίες και υπηρεσίες υγιεινής συμμετείχαν στην απεργία, καθώς επίσης και κόμματα, φοιτητές, συνδικαλιστές και διάφορες αναρχικές οργανώσεις. Οι απεργοί μπλοκάρισαν τα κεντρικά σταυροδρόμια της πόλης του Σαντιάγκο, και στις γειτονιές της περιφέρειας τα μέσα μαζικής μεταφοράς έγιναν στόχος διαδηλωτών που τους πετούσαν πέτρες εμποδίζοντας την μετακίνηση των απεργοσπαστών. Η αστυνομία χρησιμοποίησε χημικά και αντλίες νερού προκειμένου να τους διαλύσει. Στην περιοχή της La Pincoya, στο βόρειο Σαντιάγο, έξω από το 54ο αστυνομικό τμήμα, πυρπολήθηκε ένα βαν Hyundai το οποίο είχε κλαπεί σε άλλη περιοχή. Το 21ο αστυνομικό τμήμα της κεντρικής διεύθυνσης καραμπινιέρων δέχθηκε, επίσης, επίθεση. Πρόκειται για το ίδιο τμήμα στο οποίο υπάγονταν οι δολοφόνοι των αδερφών Ραφαέλ και Εδουάρδο Βεργάρα Τολέδο στις 29 Μάρτη 1985. Τουλάχιστον 300 λεωφορεία υπέστησαν ζημιές.
Κατά την διάρκεια των επεισοδίων, αστυνομικός άνοιξε πυρ κατά του δεκαεξάχρονου μαθητή, Manuel Gutiérrez Reinoso. Ο αδελφός του 16χρονου, που βρίσκονταν μαζί του την ώρα του πυροβολισμού, περιέγραψε έναν μπάτσο να πυροβολεί τρείς φορές μέσα από το παράθυρο ενός αστυνομικού οχήματος. Οι ίδιοι δεν συμμετείχαν στα επεισόδια. Βρίσκονταν, όμως, εκεί για να δούν τις συγκρούσεις. Όπως παραδέχτηκε και ο εκπρόσωπος της αστυνομίας, ο έφηβος πυροβολήθηκε από αστυνομικό στο στήθος κοντά σε «οδοφράγματα ασφαλείας» και, τελικά, υπέκυψε στα τραύματά του. Eνας ακόμα έφηβος, ο Mario Pinto Parraguez, που πυροβολήθηκε από την αστυνομία στο μάτι, έχασε τη ζωή του λίγες ώρες πριν. Ο 18χρονος βρέθηκε ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά και δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για το πώς εξελίχτηκαν τα γεγονότα (αντίθετα με την περίπτωση της δολοφονίας του Μανουέλ). Η αστυνομία και ο Τύπος προωθούν το σενάριο της δολοφονίας του Μάριο από ένα ναρκέμπορο, ώστε η ευθύνη να μη βαρύνει τους καραμπινιέρους που συνηθίζουν να πυροβολούν αδιακρίτως εναντίον διαδηλωτών.
Occupy Wall Street – Occupy Everything
Παρά την συστηματική συκοφάντησή του και την απόκρυψη των βασικών διεκδικήσεών του, το κίνημα που ξεκίνησε στις 17 Σεπτέμβρη, καλεσμένο από ριζοσπαστικές ομάδες που δραστηριοποιούνται στον χώρο του αντικαταναλωτικού κινήματος και της διαδικτυακής απελευθερωτικής δράσης συνεχίζει ακόμη και σήμερα απτόητο. Το κίνημα αυτό προσπάθησε να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης όχι σε κάποια περιοχή μακριά από τις Η.Π.Α., αλλά στην καρδιά της οικονομικής της λειτουργίας, στο χρηματιστήριο της Wall Street.
Καθώς τα προτάγματα του κινήματος της Wall Street, όπως η άμεση δημοκρατία, η οικονομική αυτονομία, η κατάληψη στέγης, η απεργία διαρκείας δεν μπορούν να αφομοιωθούν από το σε κρίση καπιταλιστικό σύστημα των Η.Π.Α., η πολιτικο-οικονομική ελίτ στράφηκε εναντίον του είτε χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ, είτε επιλέγοντας την απρόκλητη επίθεση της αστυνομίας και συλλαμβάνοντας εκατοντάδες άτομα, είτε χρησιμοποιώντας νομικά μέσα ώστε να καταστήσει παράνομη την κατάληψη δημοσίων χώρων (όπως πάρκα…) από τους διαδηλωτές, είτε διαδίδοντας πως πρόκειται για μία …συνωμοσία των αντεξουσιαστών ώστε να επιβραδύνουν την παγκόσμια οικονομική ανάπτυξη (πριν ένα μήνα αποκαλύφθηκε η πρόταση της εταιρίας CLGC στην Ένωση Αμερικανικών Τραπεζών να της αναθέσει μια έρευνα σχετικά με το κίνημα OWS προκειμένου να δημιουργηθεί αρνητική εικόνα για αυτό και «εκείνους οι οποίοι το υποστηρίζουν»).
Το κίνημα των Occupiers (παρά την εχθρότητα που συνάντησε από την Αμερικανική κοινωνία και τα ΜΜΕ) πέτυχε την πρώτη γενική απεργία στις Η.Π.Α., μετά από πολλά χρόνια, στο Oakland, όταν χιλιάδες διαδηλωτές κατέλαβαν το λιμάνι της πόλης, αντιστεκόμενοι σε αυτούς που επιχειρούσαν να καταστήσουν το κίνημα απλά ένα αβλαβές ηθικολογικό διάβημα. Οι πολίτες της Αμερικής ξύπνησαν βλέποντας τί οικοδομήθηκε όσο η κοινωνία βρισκόταν σε λήθαργο. Οι επιχειρήσεις είχαν εξαγοράσει την αστυνομία (η JP Morgan Chase χάρισε 4,6 εκατ. δολάρια στο Ίδρυμα της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης), το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας έδωσε στρατιωτικού τύπου οπλικά συστήματα σε αστυνομικούς, το δικαίωμα των πολιτών στην ελευθερία του λόγου και του συνέρχεσθαι, υπονομεύεται από αδιαφανείς απαιτήσεις για γραπτές άδειες. Παρόμοια γεγονότα, φυσικά, ζήσαμε και στην Ελλάδα με την αστυνομία να διαλύει απρόκλητα και φασιστικά τις συνελεύσεις στο Σύνταγμα, να επιτίθεται σε…σκηνές και να τσακίζει κυριολεκτικά τους διαδηλωτές έχοντας χάσει κάθε όριο στην άσκηση βίας. Στη συμπλήρωση 2 μηνών από την εκκίνηση του κινήματος, μεγάλες διαδηλώσεις σε Νέα Υόρκη, Σικάγο, Σιάτλ, Σεντ Λούις, Λος Άντζελες, Ουάσιγκτον, Ντένβερ και Ντάλας σημαδεύτηκαν από εκτενείς συγκρούσεις και πρωτοφανή άσκηση βίας από τις αστυνομικές ομάδες, καθώς και μαζικές συλλήψεις διαδηλωτών.
Όσο περνάει ο καιρός, το κίνημα των Occupiers που εμπνεύστηκε από την Αραβική Άνοιξη και τους Αγανακτισμένους της Ευρώπης διαδίδεται σε ολόκληρο τον κόσμο έχοντας φτάσει μέχρι και την Ιαπωνία, προσελκύοντας όλο και περισσότερους ανθρώπους στον αγώνα, όπως λένε, ενάντια στο 1% και στους θεσμούς που αυτοί θέσμισαν για το 99%. Με δράσεις όπως η επανακατάληψη κατασχεθέντων από τράπεζες κτιρίων, εκδηλώσεις αλληλεγγύης στους μετανάστες, δράσεις για την εξασφάλιση της δημόσιας δωρεάν υγείας για όλους, καταλήψεις χώρων εργασίας και λιμανιών, παρεμβάσεις σε τραπεζικά καταστήματα και έντονη διαδικτυακή αντιπληροφόρηση, το παγκόσμιο αυτό κίνημα φαίνεται πως βρίσκεται απλά στην αρχή του…
Οκτώβρης, μήνας ταραχών και εξελίξεων
Στις 19-20 Οκτωβρίου, οι ΓΕΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ καλούν σε διήμερη πανελλαδική απεργία ενάντια στα μέτρα λιτότητας. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν τεράστια. Πάνω από 700.000 κατέκλυσαν το Σύνταγμα την 19η Οκτωβρίου για να διαδηλώσουν ενάντια στα μέτρα λιτότητας. Όπως και σε κάθε διαδήλωση, έτσι και την ημέρα αυτήν δεν έλειψαν οι συγκρούσεις μεταξύ του μαύρου μπλοκ και των ΜΑΤ που περιφρουρούσαν το κοινοβούλιο. Η δεύτερη ημέρα ήταν καθοριστική: Η συμμετοχή του κόσμου ήταν μικρότερη. Σε αντίθεση με την προηγούμενη, τα μέλη του ΠΑΜΕ αποφάσισαν να παραμείνουν στο Σύνταγμα, περιφρουρώντας την Βουλή και φράζοντας το πέρασμα για άλλους διαδηλωτές. Η ενέργειά τους προκάλεσε αντιδράσεις σε μεμονωμένα άτομα του μπλοκ: «Δεν Πληρώνω». Οι αψιμαχίες δεν άργησαν. Το κλίμα εντάθηκε όταν ομάδες του μαύρου μπλοκ επιτέθηκαν στα μέλη του ΠΑΜΕ που είχαν σχηματίσει αλυσίδα μπροστά στο κοινοβούλιο. Μετά την επίθεση που δέχτηκαν, όρμηξαν με μανία εναντίον του μαύρου μπλοκ και άλλων διαδηλωτών τραυματίζοντας και τρομοκρατώντας δεκάδες. Στην συνέχεια, άνδρες των ΜΑΤ επεμβαίνουν κάνοντας εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων και χημικών, με αποτέλεσμα να βρει το θάνατο ένας 53χρονος οικοδόμος συνδικαλιστής (του ΠΑΜΕ). Η ηγεσία του ΚΚΕ, δίχως ίχνος σεβασμού προς το θύμα και την οικογένειά του χρησιμοποιεί το τραγικό συμβάν για να στοχοποιήσει έναν πολιτικό χώρο και να παρουσιάσει τον εαυτό του πάλι ως «θύμα προβοκατόρων». Η 20η Οκτωβρίου, αν και πρόκειται για βαριά ήττα ενάντια στην κυβέρνηση του μνημονίου, φανέρωσε το πραγματικό πρόσωπο του Σταλινισμού.
Οι εκρήξεις οργής
Mitsaras
29 Δεκεμβρίου, 2011 8:09 μμ
Ε, ρε ένας θάνατος πόσο αλλάζει την αντίληψη για ένα πρόσωπο. Αν ο Κοτζαρίδης ζούσε θα ήταν ο σταλίνας, το πρόβατο, το ΚΝΑΤ κτλ. Όμως τώρα που δολοφονήθηκε είναι ο συνδικαλιστής, ο εργάτης, ο άτυχος διαδηλωτής (εδώ παύει πλέον να είναι περιφερόμενος ροπαλοφόρος), το θύμα του Περισσού που απλά βρέθηκε στον λάθος τόπο και χρόνο, ο παρασυρμένος (κι ας ήταν 30 χρόνια στο ΚΚΕ). Φοβερά εξελιγμένη η ρητορική της αναρχίας.
Τα έχει όλα και συμφέρει…
Όσο για την άποψη της οικογένειας του κρίνοντας από την κοινοποίηση του 40ημερου μνημόσυνου δε διαφέρει και πολύ από τις ανακοινώσεις του ΚΚΕ που βγήκαν στη δημοσιότητα εκείνες τις μέρες. Οπότε θα σας συνιστούσα να μην αναφέρεστε σε αυτήν γιατί εκτίθεστε.
Ασφαλώς μπορείτε να κάνετε όποια εκτίμηση θέλετε των γεγονότων της 20ης Οκτωβρίου όμως μη χρησιμοποιείτε τον σύντροφό ΜΑΣ ως κολυβήθρα του Σιλωάμ. Ο Κοτζαρίδης ΔΕΝ χωράει στο ιδεολογικό σας πρόταγμα.
koula
29 Δεκεμβρίου, 2011 8:34 μμ
εγραφα εγραφα απαντηση στο σεντονακι του αποπανω και δε σε ειδα Mitsara..
alexantro trollientes
29 Δεκεμβρίου, 2011 8:54 μμ
Ο Κοτζαρίδης ΔΕΝ χωράει στο ιδεολογικό τους πρόταγμα, επειδη ειναι δικο μας εμπορευμα
ετσι τραβα πες στην οικογενεια του και πες τους ακομη οτι σαν ΚΚΕ δεν ειπατε λογο για τα ΜΑΤ, τα δακρυγονα κλπ επειδη το συμφερον του κωματος, επεβαλε ο θυτης να προερχεται απτην μερια της αναρχιας και του εξ απ εδω
και επισης οτι μπρος στο συμφερον του κωματος ολοι υποχρεουνται να συμμορφωνονται και να σιωπουν γιατι δεν μπορει το κωμα εχει δικιο
αυτη ηταν και ειναι η ρητορικη του κκε, αθλια, βρωμικη και προσβλητικη, μια ρητορικη μαχαλομαγκων και φτηνων τραμπουκων που αδυνατουν να βγαλουν τον σκασμο μπροστα στην Ιερη στιγμη, την πιο Ιερη στιγμη που υπαρχει στον ανθρωπινο κυκλο ,την στιγμη του θανατου και αναζητουν εξαργυρωσεις κερδων
ξεφτιλισμενοι ,προσβαλετε οχι την εννοια του κομμουνιστη αλλα του ανθρωπου
πεθαινει καποιος/α και αδυνατουν να δουν πισω απ το συμβαν την ιεροτητα του, βλεπουν μονο ρολους
- πεθανε ο ρεβιζιονιστης ταδε
- πεθανε ο προδοτης δεινα
- πεθανε ο ηρωας
- πεθανε ο εργατης του σοσιαλισμου
κλπκλπ
Mitsaras
31 Δεκεμβρίου, 2011 9:05 μμ
Είσαι βλέπω βαθιά θρησκευόμενος, εύγε νέε μου!
Julien Febvre
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:43 μμ
Είτε ήταν Σταλίνας, ΚΝΑΤ, πρόβατο, είτε διανοούμενος, είτε αναρχικός, είτε φιλελεύθερος, είτε κι εγώ δεν ξέρω τι, κανείς και ποτέ δεν αξίζει να πεθαίνει μέρα μεσημέρι μές στη μέση του δρόμου, είτε από χημικά, είτε από πέτρες, είτε από μολότοφ, είτε από οτιδήποτε.
Μπορεί αυτό που πίστευε να ήταν λάθος, μπορεί αυτά που πιστεύω εγώ να είναι λάθος, μπορεί όλοι να είμαστε λάθος. Ο θάνατος ενός ανθρώπου κάτω από τέτοιες περιπτώσεις δεν σηκώνει καμία δικαιολογία. Και όποιος φταίει, φταίει. Τέλος!
Ο συγκεκριμένος άνθρωπος, δεν είναι κτήμα ΣΑΣ ούτε κτήμα κανενός, όπως δεν υπάρχει και καμία έγκυρη πηγή που να αναφέρει ότι ο Γρηγορόπουλος ήταν αναρχικός. Ο Κοτζαρίδης άνηκε στον εαυτό του και στην οικογένειά του. Είτε διαφωνώ με αυτά που πιστεύει είτε όχι, έχω το δικαίωμα να μην θέλω άνθρωποι να πεθαίνουν με αυτόν τον τρόπο.
Mitsaras
31 Δεκεμβρίου, 2011 9:06 μμ
Προσυπογράφω το σχόλιό σου.
alexantro trollientes
1 Ιανουαρίου, 2012 5:31 μμ
προσυπογραφεις το σχολιο του , αλλα οταν καποιος μιλαει για αυτον,το μονο που βρισκεις να πεις ειναι “κατω τα χερια απ τον Μαρτυρα μας”
εσυ μας ειπες “… μη χρησιμοποιείτε τον σύντροφό ΜΑΣ ως κολυβήθρα του Σιλωάμ. Ο Κοτζαρίδης ΔΕΝ χωράει στο ιδεολογικό σας πρόταγμα” και εβαλες και το “μας”με κεφαλαια μπας και δεν το καταλαβουμε
ψαξε βρες λοιπον ποιος και γιατι ειναι θρησκευομενος και ευχες για καλη λευτερια απ τα καγκελα του νου
koula
29 Δεκεμβρίου, 2011 8:19 μμ
@ pernongrata
λες κάπου
“ η απομόνωση του ακροδεξιού κόμματος των Αδελφών Μουσουλμάνων στην Αίγυπτο από τους εξεγερμένους, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. ¨”
οκ, μπορεί να τους “απομόνωσαν” οι εξεγερμένοι (οσοι παραμένουν στην Ταχριρ) αλλά πήραν μεγάλα ποσοστά στις εκλογές και επίσης, δεύτερο κόμμα από όσο φαίνεται είναι οι ακόμα πιο συντηρητικοί Salafis και αναφερεται (σε ρεπορταζ του democracy) οτι τα λοιπα κομματα εχουν παρει πολυ χαμηλοτερα ποσοστα
οπότε μένει να φανεί πως θα είναι τα πραγματα αν/οταν παρουν εξουσια οι εκπροσωποι αυτων των κομματων
επισης, καπου λες και για την Κερατεα
ειλικρινης ερωτηση:
συμμετειχαν οι Κερατιωτες (ετσι δεν ειναι η λεξη;) σε καποια κινηση μετα τη “ληξη” του χαμου με τα ΜΑΤ στην περιοχη τους;
ρωταω γιατι δε θα΄λεγα οτι ειμαι το πιο καλα πληροφορημενο ατομο και ειλικρινα δεν εχω δει κατι ενω περιμενα να δω παρουσια απο αυτους τους ανθρωπους, ακριβως επειδη εδειχναν αποφασιστικοτητα τοτε με το ξυλο και τα δακρυγονα στην περιοχη τους…
κατεβηκαν σε συνελευσεις πλατειων;
αν οχι στου Συνταγματος, εκαναν συνελευση στην περιοχη τους;
συνεχιζουν να συνεργαζονται μεταξυ τους για να βελτιωσουν άλλα πράγματα στην περιοχή τους;;
** όποιος ξέρει απαντάει, δε ζητάω αποκλειστικά απαντήσεις από τον pernongrata **
μερσί!
===========
όσον αφορά στα της Φουκουσίμα, είμαι αρκετά σίγουρη ότι δεν ισχύει το 7 Απριλίου που λες αλλά 11 Μαρτίου 2011
σε περίπτωση που σε ενδιαφέρει να δεις μερικά άρθρα στο παρόν μπλογκ, για Αίγυπτο και Φουκουσίμα, θα τα βρεις στις σελίδες Μεταφράσεις (στα Αγγλικά νομίζω ήταν όλα) και Βίντεο-Υποτιτλισμός
(εκτός αν βάλεις να ψάξει ετικέτες όποτε θα βρεις περισσότερα)
http://parallhlografos.wordpress.com/%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%86%CF%81%CE%B1%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83/%CE%B1%CE%B3%CE%B3%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC/
http://parallhlografos.wordpress.com/%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/%CF%85%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B9%CF%84%CE%BB%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B2%CE%AF%CE%BD%CF%84%CE%B5%CE%BF/
παω να διαβασω το υπολοιπο σεντονακι…
koula
29 Δεκεμβρίου, 2011 8:25 μμ
α ναι!
ανέφερε ο pernongrata την αποβολή της εγκύου στην Κερατέα και ότι έγιναν τοξιλογικές εξετάσεις και ότι ο θάνατος του εμβρύου οφειλόταν στα χημικά και μου’ρθε άσχημη φλασιά..
Μηπως έχει πετύχει κανείς — στο διαδίκτυο κατά προτίμηση– κάποια αναφορά στην τοξικολογική εξέταση (τα αποτελέσματα αυτής) που θα διεξαγόταν μετά τον θάνατο του 53χρονου την 20η Οκτώβρη; (υποτίθεται ότι θα έβγαινε τις “επόμενες μέρες” μετά τον θάνατό του, το έψαξα λίγο γκουγκλοσερτσινγκ μετά και από ένα μήνα αλλά δεν βρήκα κάτι..)
alexantro trollientes
29 Δεκεμβρίου, 2011 9:39 μμ
για την κερατεα
http://www.4shared.com/embed/513869710/617fe0df
και δωσε βαση στο 26 λεπτο, επιβεβαιωνει κατι που ειμαι καποια στιγμη ενας φιλος απ τα μερη …
Η αριστερά και η αναρχια (το κίνημα δηλ) είναι εγκλωβισμένο στην καθολικότητα των μαρξιστικών αναλύσεων και αναπόφευκτα καταλήγει στον ολοκληρωτισμό.
Η ανθρωπολογική προσέγγιση μιας εξέγερσης, ισως φαίνεται αιρετική αλλά προσθέτει πλούτο και βοηθά στην απελευθέρωση της κινηματικής σκέψης.
Στη περιπτωση Κερατέα λεει πως εδω (πλην ολων των αλλων) εχουμε να κανουμε και με αρβανίτες, δλδ με κεφαλια αγυριστα
Ποιος ξερει, ολα παιζουν
alexantro trollientes
29 Δεκεμβρίου, 2011 9:41 μμ
εκει που λεει :
επιβεβαιωνει κατι που ειμαι καποια στιγμη ενας φιλος απ τα μερη …
εννοω
επιβεβαιωνει κατι που ειπε καποια στιγμη ενας φιλος απ τα μερη …
koula
29 Δεκεμβρίου, 2011 10:33 μμ
έτσι! να διευκρινιζονται αυτά γιατί μπορεί να γίνει καμιά παρεξήγηση χοντρή και να πήξουμε μετά στις ανακοινώσεις
koula
29 Δεκεμβρίου, 2011 10:24 μμ
αγυριστα κεφαλια…;
γμτ… αντε παλι να ξανανεβω στο συννεφο…
θα υπαρξουν “αντιποινα” alexantro!
(26ο λεπτο;.. ρε συ, επειδη εχω κι αλλα στον “αερα” αυτες τις μερες, λεει τιποτα για “μετά” την Κερατέα;;; ή να μην βιαστω να το δω;)
ΥΓ ειδαμε και οι υποδελοιπες περιοχες τι ωραια… “γυριστά κεφάλια” έχουν
LAGARTSAS-A
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:09 μμ
χαχαχαχα
δεν τωχουν οι περιοχες, τωχουν οι ρατσες χο χο χο (α! ρε παλιορατσιστες).
δεν εχεις ακουσει που λενε εισαι “αρβανιτικο κεφαλι”.
γιατι το λεν οι ποιητες;!
αρβανιτουλα θαρρω πως εισαι και τσιμπας.
τωρα οι αποδελοιποι δε θαναι ευγυριστα κεφαλια;! δεξιοστροφα, αριστεροστροφα, καταφατικα, αναφατικα, δεν ειναι δα και ολοι αρβανιτες!
koula
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:28 μμ
χαχαχα ρε lagartsa-A εισαι και συ περιπτωση ρε αδερφακι μου… οχι οτι οι αλλοι μενουμε πολυ πισω, αλλά νταξ..
λοιπον, οχι δεν τσιμπησα οπως λες, ειπα αυτο που εχω παρατηρησει..
alexantro trollientes
30 Δεκεμβρίου, 2011 1:05 πμ
eimaste oloi arvanites
Julien Febvre
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:28 μμ
Το κείμενο που πόσταρε η γάτα είναι από εμάς.
Συμφωνώ με αυτά που λες, ότι τα Ισλαμικά κόμματα πήραν μεγαλύτερα ποσοστά από τα άλλα, βέβαια, αυτό ισχύει για τις εκλογές και όχι για την εξέγερση. Δηλαδή, αλλιώς συμπερηφέρθηκε ο κόσμος στην εξέγερση και αλλιώς οι ψηφοφόροι. Πέρα απ’ αυτό, η συμμετοχή στις εκλογές δεν ξεπέρασε το 50%.
koula
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:37 μμ
nai re sy Julien, αλλά ξερω γω… αφου η εξεγερση δεν εχει σταματησει (εστω και αν λιγοστεψε ο κοσμος) δεν περιμενες αλλη εξελιξη ;
ειδικα εφ’όσον η καταστολη συνεχιζεται και εχουν και νεκρους και βαρανε και στο ψαχνο…
δηλαδη να φανει καπως ρε παιδι μου και στις εκλογες οτι ο κοσμος στηριζει την εξεγερση;;
ή τεσπα, ακομα και αν ουτως ή αλλως το κομμα των Αδ. Μουσουλμανων ηταν πολυ καλα προετοιμασμενο κλπ και θα επαιρνε πολλές εδρες στις εκλογες οποτε και να γινοντουσαν κλπ, δεν ειναι “περιεργο” να βγαινει δευτερο κομμα το ακομα πιο συντηρητικο κομμα;; και επισης, να ειναι αρκετα μακρυτερα τα υπολοιπα κομματα (μαζι και οσων στηριζαν την εξεγερση);;
εγω σκεφτομαι οτι σιγουρα επηρεαζεται η κοινη γνωμη οταν διαφαινεται οτι θα “σαρωσει” ενα κομμα (και αρα θα το εχουν μπροστα τους την “επομενη μερα”)…
τεσπα, κουβεντα κανουμε…
Julien Febvre
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:52 μμ
Εμείς κάναμε ένα μεγάλο λάθος να δούμε την εξέγερση λιγάκι θεαματικά. Την παρουσίαζαν τα ΜΜΕ ως ένα «φαντασμαγορικό γεγονός» (δεν κάνω πλάκα, αυτά έλεγε το BBC) και αγνοούσαμε κάτι πολύ σημαντικό: πόσοι από τους Αιγύπτιους πολίτες πραγματικά την υποστηρίζουν;
Παρομοίως, όταν γινόταν τα μπάχαλα εδώ στο Λονδίνο, όλος ο α/α/α/α χώρος στην Ελλάδα «εξέγερση, εξέγερση»… για εμένα που ζω εδώ και έχω μια καλύτερη επαφή, στην ευρύτερη περιοχή του Λονδίνου δεν υπήρχε καμία φωνή υπέρ των εξεγερμένων. Παρομοίως, η κατάσταση στην Αίγυπτο είναι κάπως διαφορετική από αυτή που εμείς βλέπουμε ή θέλουμε να βλέπουμε. Φυσικά και πιστεύω ότι πολύς κόσμος την υποστήριξε (σε αντίθεση με την περίπτωση της Αγγλίας), αλλά κάπου είχε πάρει το μάτι μου ένα άρθρο από κάποιον Έλληνα που έμενε στη χώρα και έλεγε πως υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό συντηρητικών πολιτών (οι των περιχώρων) που δεν κινητοποιούνται. Εμείς αυτό το γεγονός το προσπεράσαμε γιατί πολύ απλά, έδειχναν όμορφες οι εικόνες στην Ταχρίρ… παίζει και αυτό λοιπόν. Ποιός πραγματικά υποστηρίζει και ποιός όχι; Έπειτα, δεν είναι όλες οι χώρες σαν την Ελλάδα, όπου κάθε πολίτης τα βάζει με την κυβέρνηση, ακόμα και αν δεν δουλεύει η πρίζα του τηλεφώνου του…
Jaquou Utopie
30 Δεκεμβρίου, 2011 12:14 πμ
ρίξτε μια ματιά… ίσως βοηθήσει εν μέρει στην κατανόηση της κατάστασης
http://syllavizontas.wordpress.com/2011/12/26/%CF%83%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CF%81-%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CE%BD-%CE%BC%CE%B1%CE%BA%CF%81%CE%AC-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%82-%CF%81%CE%B9%CE%B6%CE%BF%CF%83%CF%80%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9/
koula
30 Δεκεμβρίου, 2011 12:16 πμ
nai, στανταράκι αυτό… πάντα και παντού, προωθείται η άποψη που “βολεύει”…
όπως όταν γίνεται χαμός (ή συνήθως ούτε καν χαμός) στο κέντρο της Αθήνας, σε ακτινα μεγαλυτερη ας πουμε των 5 τετραγωνων η καθημερινοτητα “κυλαει ομαλα”… και η ενημερωση γινεται ειτε απο γνωστους που βρεθηκαν στην πορεια, ειτε απο γνωστους που επηξαν γυρω απο την πορεια, ειτε απο τιβι…
εσυ το εγραψες το κείμενο;
το 700.000 ατομα στην 19η, πού στηρίζεται;;
koula
30 Δεκεμβρίου, 2011 12:31 πμ
tespa, Julien, βασικά… εγώ έχω ήδη προμηθευτεί ένα και … ε, μέρες που’ναι
σκεφτηκα να σου κάνω ένα δωράκι 
http://t3.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSHUx-OXrvWvYgdLBByVMWAEvdz5S50gfgA6Y2yMdG0UJZuCxs
είναι ένα μικρό καλάθι
αν δεν έχεις ποδήλατο, νεξτ γίαρ θα σου κάνω δώρο το ποδήλατο
καλή συνέχεια!
Julien Febvre
30 Δεκεμβρίου, 2011 1:02 πμ
Αχ βρε Κούλα…
Julien Febvre
30 Δεκεμβρίου, 2011 1:03 πμ
@Jaquou Utopie
φχαριστω
Julien Febvre
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:24 μμ
Βάλε ντε και καμιά πηγή: http://eagainst.com/articles/2011-year-review/
Julien Febvre
29 Δεκεμβρίου, 2011 11:25 μμ
Στον pernongrata πήγαινε…
efor
30 Δεκεμβρίου, 2011 1:15 πμ
όποιος θέλει να κάνει παρατηρήσεις ή έχει ενστάσεις (κυρίως αναφέρομαι στον σταλινικό αρκετά πιο πάνω…) ας τα κάνει στην ιστοσελίδα που δημοσίευσε την μπροσούρα (για κάποιους σεντόνι). νομιζω πως είναι πιο έντιμο, εκτός κι αν δεν θέλετε απαντήσεις. φιλικά
mina
1 Ιανουαρίου, 2012 5:12 μμ
Επαναστατική Χρονιά
koula
1 Ιανουαρίου, 2012 5:39 μμ
thanks, mina!
alexantro trollientes
1 Ιανουαρίου, 2012 6:14 μμ
http://www.european-council.europa.eu/home-page/highlights/on-the-way-to-agreement-on-the-six-pack?lang=en
http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/124882.pdf
πρόκειται για το σχέδιο οικονομικής διακυβένησης ή six pack agreement που πέρασε πριν λίγες μέρες στην Ελλάδα σιωπηλά
σε απλά ελληνικά το sx pack :
1 κατάργηση οποασδήποτε ΑΤΑ ή ωρίμανσης μισθών
2 μετακίνηση εργαζομένων με μισθό της πατρίδας τους
3 ενιαία φορολόγηση μεγάλων επιχειρήσεων (μάλλον πάμε για 12% + φοροαπαλλαγές)
4 προσαρμογή συντάξεων στη δημογραφική εξέλιξη
5 υποχρέωση για προσαρμογή των συνταγμάτων στην οικονομική διακυβέρνηση
6 εγκαθίδρυση μηχνισμού διαχείρισης κρίσεων με σκοπό την βιωσιμότητα των ενεργών τραπεζών
μήπως η “αριστερή” “αντιπολίτευση” εντός ή εκτός κοινοβουλίου, μας πληροφόρησε ή αντέδρασε και δεν το αντιληφθήκαμε;
Αντικατοχικό Κινηματικό Νίντζα
10 Ιανουαρίου, 2012 9:01 μμ
ρε παιδιά ξεχάσατε ότι έγινε στις παρελάσεις την 28η Δεκεμβρίου…
μανικακος
10 Ιανουαρίου, 2012 9:50 μμ
όι δα….κοτζαμ μουτζα……
Αντικατοχικό Κινηματικό Νίντζα
10 Ιανουαρίου, 2012 9:03 μμ
Οκτωβρίου ήθελα να πω, γαμώ το κόλλημα μου με τον Δεκέμβρη…
oldboy9
10 Ιανουαρίου, 2012 10:11 μμ
…που να ‘ρθει και το 2012